Nahl Sûresi 44. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'beyyine' kelimesini 'açık delil, hüccet' olarak tanımlar ve Kur'an'da genellikle peygamberlerin getirdiği mucizeler ve hakikati ortaya koyan açık ayetler için kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'beyyinât', önceki peygamberlere verilen ve onların risaletini tasdik eden açık delilleri ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'beyyinât'ı 'açık deliller ve hüccetler' olarak açıklar. Ayetteki kullanımıyla, geçmiş peygamberlerin kavimlerine getirdiği ve onların hakikatini ispatlayan somut kanıtları ve mucizeleri kasteder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'beyyine' kavramının Kur'an'da 'açık kanıt, delil, mucize' anlamında kullanıldığını ve genellikle Allah'ın varlığını, birliğini ve peygamberlerin doğruluğunu ispatlayan somut işaretleri ifade ettiğini belirtir. Nahl 44'teki 'beyyinât', önceki peygamberlerin tebliğlerinin güvenilirliğini sağlayan açık delillerdir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'zübür' kelimesini 'yazılı sahifeler, kitaplar' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, önceki peygamberlere indirilen ve içinde ilahi hükümlerin ve bilgilerin bulunduğu yazılı metinleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'zebûr' kelimesinin 'yazılı şey' anlamına geldiğini ve çoğulunun 'zübür' olduğunu belirtir. Kur'an'da genellikle ilahi kitaplar veya sahifeler için kullanıldığını ifade eder. Nahl 44'te, önceki peygamberlere verilen yazılı vahiyleri, yani kutsal kitapları kasteder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'zübür' kelimesinin 'kitaplar' ve 'yazılı sahifeler' anlamına geldiğini ve 'zebûr' kelimesinin çoğulu olduğunu belirtir. Ayetteki kullanımıyla, peygamberlere indirilen ve içinde ilahi mesajların bulunduğu yazılı metinleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'zikr' kelimesinin 'hatırlama, anma' ve 'şeref, yücelik' anlamlarına geldiğini belirtir. Kur'an'da ise genellikle 'ilahi vahiy, öğüt veren kitap' anlamında kullanıldığını ifade eder. Nahl 44'te 'zikr' kelimesi, Hz. Muhammed'e indirilen Kur'an'ı temsil eder ve onun insanlara öğüt veren, hatırlatıcı ve şerefli bir kitap olduğunu vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'zikr'in birçok anlamı olduğunu, bunlardan birinin 'kitap' ve 'vahiy' olduğunu belirtir. Ayetteki 'el-zikr', Kur'an'ın kendisi olup, insanlara Allah'ın emirlerini ve yasaklarını hatırlatan, onları doğru yola sevk eden bir rehberdir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'zikr' kelimesinin Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahip olduğunu, 'hatırlatma, öğüt, şeref, vahiy' gibi anlamlarda kullanıldığını belirtir. Nahl 44'te 'el-zikr', Kur'an'ın insanlara gönderilen ilahi bir hatırlatıcı ve yol gösterici olduğunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'beyân' kelimesinin 'açıklamak, ortaya koymak, izah etmek' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'litübeyyine' fiili, Hz. Muhammed'in Kur'an'da genel olarak ifade edilen hükümleri ve anlamları insanlara detaylı bir şekilde açıklama görevini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'beyân'ı 'açıklama, izah etme' olarak tanımlar. Ayetteki 'litübeyyine', peygamberin, indirilen vahyi insanlara anlaşılır bir dille ve detaylı bir şekilde açıklama misyonunu vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'beyân' kavramının Kur'an'da 'açıklama, izah etme, anlaşılır kılma' anlamında kullanıldığını ve peygamberin temel görevlerinden birinin, ilahi mesajı insanlara açıkça tebliğ etmek olduğunu belirtir. Nahl 44'teki 'litübeyyine', bu açıklayıcı rolü net bir şekilde ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'tefekkür' kelimesini 'bir şeyi idrak etmek için zihni çalıştırmak, düşünmek' olarak tanımlar. Ayetteki 'yetefekkerûn' fiili, insanların kendilerine açıklanan vahiy üzerinde derinlemesine düşünmeleri, akıl yürütmeleri ve ondan ders çıkarmaları gerektiğini ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'tefekkür'ü 'kalbin bir şeyi idrak etmek için hareket etmesi' olarak açıklar. Nahl 44'teki 'yetefekkerûn', peygamberin açıklamaları sayesinde insanların vahyin anlamları üzerinde derinlemesine düşünerek doğru sonuçlara ulaşmalarını hedefler.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'tefekkür'ün Kur'an'da 'derinlemesine düşünme, akıl yürütme, ibret alma' anlamlarında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'yetefekkerûn', insanların kendilerine indirilen ve açıklanan vahiy üzerinde düşünerek Allah'ın kudretini, hikmetini ve emirlerini kavramalarını amaçlar.