Nahl Sûresi 6. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'cemâl' kelimesini 'hüsn' (güzellik) ile eş anlamlı olarak kullanır ve 'cemâl'in hem zahiri hem de batıni olabileceğini belirtir. Ayetteki bağlamda ise hayvanların görünüşündeki ve hareketlerindeki estetik uyumu, yani zahiri güzelliği ifade eder. Bu güzellik, hayvanların otlağa gidiş ve dönüşlerindeki düzenli hareketlerinde kendini gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'cemâl'i 'ziynet' (süs, bezek) olarak açıklar. Ayetteki 'cemâl', hayvanların sürüler halinde hareket ederken oluşturduğu görsel şöleni ve bu durumun insana verdiği gurur ve övünç hissini, yani bir tür süs ve zenginlik göstergesi olarak algılanmasını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'cemâl' kavramının Kur'an'da sadece fiziksel güzelliği değil, aynı zamanda bir şeyin uyumlu ve düzenli oluşundan kaynaklanan estetik değeri de kapsadığını belirtir. Nahl 6'daki 'cemâl', hayvanların otlağa gidiş ve dönüşlerindeki ritmik hareketlerin ve sürünün bütünlüğünün oluşturduğu görsel ahengi ve bu ahengin insanda uyandırdığı hoşnutluk hissini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'türîhûne' fiilini 'hayvanları akşam vakti otlaktan geri getirmek' olarak açıklar. Bu, günün sonunda hayvanların dinlenmek üzere ağıllarına dönmesi eylemini ve bu eylemin getirdiği huzuru ve düzeni ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'erâha' fiilinin 'hayvanları akşamleyin ağıllarına döndürmek' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'türîhûne', hayvanların gün batımına doğru, otlamalarını tamamlayıp evlerine dönme anını ve bu anın yarattığı görsel güzelliği ve düzeni vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'erâha' fiilinin 'hayvanları dinlenmeye bırakmak' anlamını taşıdığını ve özellikle akşam vakti yapılan bu eylemi ifade ettiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, hayvanların günün yorgunluğunu atacakları yere getirilmesiyle oluşan manzarayı ve bu durumun insana verdiği rahatlama hissini kapsar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'seraha' fiilini 'hayvanları otlamaları için salıvermek' olarak tanımlar. Ayetteki 'tesrahûne', sabahın erken saatlerinde hayvanların meralara doğru yayılmasını, bu hareketin getirdiği canlılığı ve doğanın uyanışını ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'seraha' fiilinin özellikle hayvanların otlaklara yayılması için kullanıldığını ve bu eylemin genellikle sabah vakti gerçekleştiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, hayvanların özgürce otlamaya başlamasıyla oluşan geniş ve hareketli manzarayı ve bu durumun insana verdiği ferahlık hissini vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'seraha' fiilinin 'hayvanları otlaklara salmak' anlamında kullanıldığını ve bu eylemin genellikle günün başlangıcında yapıldığını ifade eder. Ayetteki 'tesrahûne', hayvanların otlaklara doğru dağılırken oluşturduğu dinamik ve bereketli görüntüyü ve bu durumun insana verdiği umut ve canlılık hissini anlatır.