Nahl Sûresi 62. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Nahl 62Cüz 14 · Sayfa 273

Nahl Sûresi 62. Âyet

النحل

Veyec'alûne li(A)llâhi mâ yekrahûne vetasifu elsinetuhumu-lkeżibe enne lehumu-lhusnâ(s) lâ cerame enne lehumu-nnâra veennehum mufratûn(e)

Hoşlarına gitmeyen şeyleri Allah'a isnad ederler. En güzel sonuç kendilerininmiş diye dilleri de yalan uyduruyor. Hiç şüphe yok ki onlara cehennem vardır ve onlar oraya en önde sokulacaklardır.

Nahl Suresi 62. ayet, müşriklerin Allah'a yakıştırdıkları çirkin vasıfları, kendi dillerinin yalanlarını ve bu yalanların sonucunda karşılaşacakları akıbeti ele almaktadır. Ayet, tevhid inancına aykırı davranışları ve bu davranışların dilsel tezahürlerini semantik bir derinlikle ortaya koyar.

1يَجْعَلُونَc-a-l

Kök:ج ع ل—Müşriklerin, hoşlanmadıkları şeyleri Allah'a isnat etmeleri, O'na yakıştırmaları anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ceale (جعل) kelimesi, bir şeyi bir halden başka bir hale dönüştürmek, bir şeyi bir şey kılmak veya bir şeye hükmetmek anlamlarına gelir. Ayetteki 've yec'alûne lillâhi mâ yekrahûne' ifadesi, müşriklerin hoşlanmadıkları kız çocuklarını veya ortakları Allah'a isnat etmeleri, O'na yakıştırmaları, O'nun için böyle bir hüküm vermeleri anlamında kullanılmıştır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ceale (جعل) fiili, bu ayette 'nisbet etmek, isnat etmek' manasındadır. Müşrikler, kendileri için hoşlanmadıkları şeyleri (kız çocukları gibi) Allah'a nisbet ederek, O'na ortak koşarak veya O'na evlat isnat ederek büyük bir iftirada bulunmuşlardır.

2يَكْرَهُونَk-r-h

Kök:ك ر ه—Müşriklerin kendileri için hoşlanmadıkları, tiksindikleri ve kötü gördükleri şeyleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kerh (كره) ve kerâhe (كراهة), bir şeyden nefret etmek, hoşlanmamak, tiksinmek anlamlarına gelir. Ayetteki 'mâ yekrahûne' ifadesi, müşriklerin kendileri için utanç verici gördükleri, hoşlanmadıkları kız çocuklarını Allah'a isnat etmelerini veya Allah'a ortak koşmalarını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kerh (كره) kavramı, Kur'an'da genellikle olumsuz bir duyguyu, bir şeye karşı duyulan tiksintiyi veya hoşnutsuzluğu ifade eder. Bu ayette, müşriklerin kendi değer yargılarına göre 'kötü' veya 'istenmeyen' olarak gördükleri şeyleri (örneğin kız çocukları) Allah'a yakıştırmaları, onların çarpık dünya görüşlerini ve Allah hakkındaki yanlış tasavvurlarını gösterir.

3أَلْسِنَتُهُمُl-s-n

Kök:ل س ن—Müşriklerin yalan sözlerini, iftiralarını ve batıl iddialarını dile getirdikleri organlarıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Lisân (لسان), hem konuşma organı olan dil, hem de konuşmanın kendisi, dilin ifade ettiği söz anlamında kullanılır. Ayetteki 've tasifu elsinetuhumu'l-kezibe' ifadesi, dillerinin yalanı vasfetmesi, yani yalan sözler söylemesi, yalan iddialarda bulunması anlamındadır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Lisân (لسان), mecazi olarak bir kavmin dili, lügati veya bir kişinin sözü, ifadesi anlamına da gelir. Bu ayette, müşriklerin dillerinin 'yalanı vasfetmesi', onların Allah hakkında söyledikleri iftiraların ve kendilerine 'en güzeli' layık görme iddialarının bir yalan olduğunu vurgular.

4ٱلْكَذِبَk-z-b

Kök:ك ذ ب—Müşriklerin Allah'a isnat ettikleri ve kendilerine ait olduğunu iddia ettikleri 'en güzel' şeylerin gerçek dışı, asılsız olduğunu ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Kezib (كذب), gerçeğin zıddı olan sözdür. Ayetteki 've tasifu elsinetuhumu'l-kezibe' ifadesi, müşriklerin dillerinin yalanı vasfetmesi, yani Allah'a ortak koşmaları ve kendilerine 'en güzel' şeylerin ait olduğunu iddia etmeleri gibi sözlerinin tamamen asılsız ve gerçek dışı olduğunu belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Kezib (كذب) kavramı, Kur'an'da sadece sözün gerçeğe aykırı olması değil, aynı zamanda bir inancın veya iddianın temelsizliğini de ifade eder. Müşriklerin 'kendilerine en güzelin ait olduğu' iddiası, onların ahiret inancındaki sapmalarını ve Allah'a karşı besledikleri yanlış tasavvurları gösteren büyük bir yalandır.

5ٱلْحُسْنَىٰh-s-n

Kök:ح س ن—Müşriklerin kendilerine layık gördükleri, en iyi ve en güzel olanı ifade ederken, aslında bu iddialarının yalan olduğunu vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hüsn (حسن), bir şeyin güzel olması, iyi olması anlamına gelir. Hüsnâ (حسنى) ise 'en güzel' veya 'en iyi' anlamında müennes ism-i tafdildir. Ayetteki 'enne lehumu'l-husnâ' ifadesi, müşriklerin kendilerine cenneti veya dünyadaki iyi şeyleri layık görmeleri, ancak bu iddialarının yalan olduğunu belirtir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Hüsnâ (حسنى) kelimesi, bu ayette müşriklerin kendilerine ait olduğunu iddia ettikleri 'en güzel akıbet' veya 'en güzel karşılık' anlamındadır. Onlar, Allah'a hoşlanmadıkları şeyleri isnat ederken, kendileri için en iyi olanı talep etmişlerdir ki bu, onların çelişkili ve batıl inançlarını ortaya koyar.

6ٱلنَّارَn-v-r

Kök:ن و ر—Müşriklerin yalanları ve inkarları sebebiyle karşılaşacakları nihai cezayı, cehennemi ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nâr (نار), bilinen ateştir. Kur'an'da genellikle ahiretteki azap yeri olan cehennem için kullanılır. Ayetteki 'enne lehumu'n-nâra' ifadesi, müşriklerin yalanları ve Allah'a karşı işledikleri suçlar nedeniyle kesinlikle cehenneme gireceklerini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Nâr (نار) kavramı, Kur'an'da sadece fiziksel bir ateş olmanın ötesinde, ilahi adaletin tecellisi olarak günahkarların karşılaşacağı nihai azabı ve cezayı sembolize eder. Bu ayette, müşriklerin yalanları ve Allah'a iftiraları sonucunda kaçınılmaz olarak cehenneme gidecekleri belirtilerek, onların akıbeti net bir şekilde ortaya konulur.

Nahl Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

“Veyec’alûne li(A)llâhi mâ yekrahûne vetasifu elsinetuhumu-lkezibe enne lehumu-lhusnâ lâ cerame enne lehumu-nnâra veennehum mufratûn(e)” Hoşlarına gitmeyen şeyleri Allah’a isnad ederler. En güzel sonuç kendilerininmiş diye dilleri de yalan uyduruyor. Hiç şüphe yok ki onlara cehennem vardır ve onlar oraya en önde sokulacaklardır. (16/62)

Kız çocukları yani nefsi emmare ile ürettikleri hayali ve vehimi bilgileri Allah’a isnad ediyorlar. Bu bilgiler içinde elde ettileri bilgileride akıl ile elde ettiklerini söylüyorlar. Hakikate karşı iftira ediyorlar ve yalan söylüyorlar. (Murat Derûni)

Eserin tamamını oku