İsrâ Sûresi 92. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sakât' kelimesinin asıl anlamının bir şeyin yüksek bir yerden aşağıya düşmesi olduğunu belirtir. Ayetteki 'tüsqıta' fiili, müşriklerin alaycı bir şekilde göğün üzerlerine düşürülmesini talep etmeleri bağlamında, Allah'ın kudretini sorgulayan bir meydan okuma olarak kullanılmıştır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, bu fiilin mecazi olarak da kullanılabileceğini belirtse de, ayetteki bağlamda 'göğü düşürmek' ifadesinin zahiri anlamıyla, yani fiziksel olarak göğün parçalanıp indirilmesi talebi olarak anlaşıldığını ifade eder. Bu, müşriklerin imkansız bir mucize beklentisini yansıtır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'semâ'' kelimesinin 'sümuvv' kökünden geldiğini ve yüksekliği ifade ettiğini belirtir. Kur'an'da hem maddi gök cisimlerini hem de manevi âlemleri kapsayan geniş bir anlam yelpazesine sahiptir. Bu ayette ise müşriklerin talebi doğrultusunda, fiziksel göğün parçalanarak üzerlerine düşürülmesi kastedilmektedir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'semâ'' kavramının Kur'an'da Allah'ın kudretinin ve yaratıcılığının bir göstergesi olarak sıkça geçtiğini vurgular. Müşriklerin bu ayetteki talebi, Allah'ın yaratma ve düzenleme gücünü hiçe sayan, imkansız bir meydan okumadır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'kisef' kelimesinin 'kisfe'nin çoğulu olduğunu ve 'parçalar, bölümler' anlamına geldiğini açıklar. Ayetteki 'kisefen' ifadesi, göğün bütün halinde değil, parçalara ayrılarak düşürülmesi talebini vurgular, bu da talebin ne kadar yıkıcı ve imkansız olduğunu gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'kisfe'nin bir şeyden ayrılan parça olduğunu belirtir. Ayetteki kullanımı, müşriklerin göğün üzerlerine parça parça düşmesini istemeleriyle, Allah'ın azabının bir tezahürü olarak algıladıkları bir felaketi talep etmelerini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ityân' kelimesinin bir yere veya bir şeye ulaşmak, gelmek anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'te'tiye' fiili, müşriklerin Allah'ı ve melekleri bizzat karşılarına getirme talebini ifade eder ki bu, onların peygamberlik müessesesine ve ilahi vahye olan inançsızlıklarının bir göstergesidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ety' kökünün Kur'an'da farklı bağlamlarda kullanıldığını, ancak bu ayetteki gibi 'bir şeyi getirmek' anlamında kullanıldığında, genellikle bir talep veya beklentiye işaret ettiğini belirtir. Müşriklerin bu talebi, Allah'ın ve meleklerin fiziksel olarak görünmesini bekleyerek, imanın gayb boyutunu reddetmelerini yansıtır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'kabilen' kelimesinin 'karşı karşıya, yüz yüze' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, müşriklerin Allah'ı ve melekleri bizzat kendi gözleriyle görme, onlarla yüzleşme talebini ifade eder. Bu, onların imanın temel prensiplerinden olan gayba imanı reddetmelerinin bir yansımasıdır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'kabilen' kelimesinin 'karşılıklı olarak, yüz yüze' anlamının yanı sıra, 'bir grup, topluluk' anlamına da gelebileceğini belirtir. Ayetteki bağlamda, müşriklerin Allah'ı ve melekleri bir topluluk halinde, kendileriyle yüzleşecek şekilde getirme talebi, onların mucize beklentilerinin ne kadar aşırı olduğunu gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'kabl' kökünün 'ön, karşı' anlamlarını taşıdığını ve 'kabilen' kelimesinin de bu kökten türeyerek 'karşı karşıya gelme' veya 'bir topluluk halinde bulunma' anlamlarını ifade ettiğini açıklar. Müşriklerin bu talebi, Allah'ın ve meleklerin beşeri algılarına uygun bir şekilde tezahür etmesini istemeleriyle, ilahi hakikati kendi sınırlı idraklerine indirgeme çabalarını ortaya koyar.