Kehf Sûresi 8. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ca'l (جعل) kelimesi, bir şeyi başka bir şeye dönüştürmek, bir halden başka bir hale geçirmek anlamındadır. Ayetteki 'lâ-câ'ilûne' ifadesi, Allah'ın yeryüzündeki her şeyi kuru bir toprağa dönüştürme kudretini ve kesinliğini vurgular. Bu, yaratma ve dönüştürme fiilinin Allah'a ait olduğunu gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ca'l (جعل) fiili, burada 'sayrûret' (bir şeyin başka bir şeye dönüşmesi) anlamında kullanılmıştır. Yani Allah, yeryüzündeki canlı ve verimli olan her şeyi cansız ve verimsiz bir hale getirecektir. Bu, mecazi bir anlatım olup, dünyanın sonunun geleceğini ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'ca'l' (جعل) fiili, genellikle ilahi irade ve kudretle bir şeyin varlık kazanması veya bir durumdan başka bir duruma geçirilmesi anlamında kullanılır. Bu ayette, Allah'ın yeryüzünü 'sa'îden curuzen' (kupkuru bir toprak) yapma iradesi, dünyanın geçiciliğini ve ahiret inancının önemini pekiştirir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Sa'îd (صعيد), yeryüzünün yüzeyi, toprağı anlamına gelir. Bu ayette, yeryüzündeki bitki örtüsü ve canlılığın yok olmasından sonra geriye kalan kuru ve çıplak toprak tabakasını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sa'îd (صعيد), yeryüzünün düz ve geniş yüzeyidir. Kur'an'da teyemmüm ayetlerinde de geçen bu kelime, burada yeryüzünün bitkisiz, çıplak ve tozlu halini tasvir etmek için kullanılmıştır. Ayetteki bağlamda, dünyanın kıyamet sonrası durumunu betimler.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Sa'îd (صعيد) kelimesi, Kur'an'da genellikle 'temiz toprak' veya 'yeryüzünün yüzeyi' anlamında geçer. Kehf Suresi'ndeki bu kullanımında ise, yeryüzünün verimliliğini kaybetmiş, kupkuru ve çıplak halini ifade ederek, dünyanın fani oluşuna ve kıyamet sonrası dönüşümüne işaret eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Curuz (جرز), bitki bitirmeyen, verimsiz, kupkuru toprak demektir. Bu kelime, yeryüzünün tüm canlılığını yitirmiş, çorak ve ölü bir hale geleceğini vurgular. Ayetteki 'sa'îden curuzen' ifadesi, bu durumu pekiştirir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Curuz (جرز), otu ve bitkisi olmayan, çorak arazi anlamına gelir. Bu ayette, kıyamet sonrası yeryüzünün tamamen bitkisiz ve verimsiz bir hale geleceğini, üzerinde hiçbir canlılığın kalmayacağını ifade eder. Bu, dünyanın fani oluşunun ve ahiret hayatının kesinliğinin bir göstergesidir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Curuz (جرز), toprağın bitki örtüsünden tamamen arınmış, çıplak ve verimsiz halidir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın kudretiyle yeryüzünün mevcut halinden tamamen farklı, ölü bir duruma dönüşeceğini anlatır. Bu, dünya hayatının geçiciliğini ve ahiretin gerçekliğini hatırlatır.