Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'viche' kelimesini 'yüz' (vecüh) kökünden türeterek, bir şeyin yöneldiği taraf veya maksat olarak açıklar. Ayetteki 'viche' ise, her ümmetin veya kişinin yöneldiği kıbleyi veya genel olarak yönelimi ifade eder, bu da birliğin ve odaklanmanın sembolüdür.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'viche' kelimesini 'kıble' anlamında kullanır. Ayetteki bağlamda, her topluluğun veya kişinin kendi yöneldiği bir kıblesi olduğunu, ancak bunun ötesinde daha büyük bir birliğe işaret ettiğini belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'viche' kavramını Kur'an'daki 'yönelme' ve 'kıble' kavramları bağlamında inceler. Ona göre bu kelime, sadece fiziksel bir yönü değil, aynı zamanda manevi bir yönelimi, bir hedefi ve bir odak noktasını ifade eder. Ayetteki kullanımı, Müslümanların tek bir kıbleye yönelmesinin, onların manevi birliğini ve ortak hedefini simgelediğini gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'müvellî' kelimesini 'yüzünü çeviren, yönelen' olarak açıklar. Ayetteki 'huve müvellîhâ' ifadesi, herkesin kendi yöneldiği bir kıblesi olduğunu, yani o kıbleye yüzünü çevirdiğini ve ona yöneldiğini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'velâ' kökünden türeyen 'müvellî' kelimesini 'bir şeye yönelen, onu üstlenen veya ona sahip çıkan' anlamında kullanır. Ayetteki bağlamda, her ümmetin veya kişinin kendi kıblesine yönelmesini, onu benimsemesini ve ona bağlı kalmasını ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'velâ' kökünün 'yakınlık, idare etme, yönelme' gibi anlamlara geldiğini belirtir. 'Müvellîhâ' ifadesi, kişinin bir şeye yönelmesini, onu kendisine yakın görmesini ve ona bağlı kalmasını vurgular. Ayetteki kullanımı, kıbleye yönelmenin sadece fiziksel bir eylem değil, aynı zamanda manevi bir bağlılık olduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sebaka' fiilini 'öne geçmek, yarışmak' olarak tanımlar. 'İstibak' ise karşılıklı yarışmayı ifade eder. Ayetteki 'festebikû' emri, müminlerin hayırlı işlerde birbirleriyle yarışmalarını, bu alanda öne geçmek için çaba göstermelerini teşvik eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'sebaka' fiilinin 'bir şeyi geçmek, öne geçmek' anlamını vurgular. 'İstibak' kalıbı ise, karşılıklı olarak bu eylemi gerçekleştirmeyi, yani hayırlı işlerde birbirini geçmeye çalışmayı ifade eder. Ayetteki kullanımı, rekabetin olumlu bir şekilde, iyilik ve hayır yolunda olması gerektiğini belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'sebaka' kökünün Kur'an'daki kullanımını incelerken, 'istibak'ın sadece fiziksel bir yarış değil, aynı zamanda manevi ve ahlaki bir yarış olduğunu belirtir. Ayetteki 'festebikû' emri, müminlerin hayırlı amellerde birbirlerine örnek olmalarını ve bu alanda en iyiyi yapmaya gayret etmelerini teşvik eden bir anlam taşır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hayr' kelimesini 'istenilen, beğenilen, faydalı olan şey' olarak tanımlar. 'Hayrât' ise bunun çoğulu olup, her türlü iyiliği, güzelliği ve faydalı ameli kapsar. Ayetteki 'el-hayrât' ifadesi, Allah'ın rızasını kazandıracak her türlü salih ameli ve güzel davranışı ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'hayr' kelimesinin geniş anlam yelpazesine dikkat çeker. Ayetteki 'el-hayrât' ifadesi, sadece maddi iyilikleri değil, aynı zamanda manevi iyilikleri, ibadetleri, ahlaki güzellikleri ve topluma faydalı olan her şeyi kapsar. Bu, müminlerin yarışması gereken alanın genişliğini gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'hayr' kavramının Kur'an'daki merkeziyetini vurgular. Ona göre 'hayr', sadece bireysel faydayı değil, aynı zamanda toplumsal faydayı ve Allah'ın rızasını içeren geniş bir iyilikler yelpazesini ifade eder. Ayetteki 'el-hayrât' ifadesi, müminlerin sadece kendi kurtuluşları için değil, aynı zamanda toplumun iyiliği için de çaba göstermeleri gerektiğini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kudret' kelimesini 'bir şeyi yapmaya muktedir olmak, gücü yetmek' olarak açıklar. 'Kadîr' ise Allah'ın sıfatlarından olup, O'nun her şeye sınırsız gücünün yettiğini ifade eder. Ayetteki 'Allah alâ külli şey'in kadîr' ifadesi, Allah'ın insanları nerede olurlarsa olsunlar bir araya getirme kudretine sahip olduğunu vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'Kadîr' isminin Allah'ın mutlak kudretini ifade ettiğini belirtir. Bu isim, Allah'ın dilediği her şeyi yapmaya muktedir olduğunu, hiçbir şeyin O'nun gücünün dışında kalmadığını gösterir. Ayetteki bağlamda, Allah'ın insanları kıyamet günü veya başka bir zamanda bir araya getirme gücüne sahip olduğu mesajını pekiştirir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'kudret'in 'bir şeyi yapmaya elverişli olmak' anlamını taşıdığını ve 'Kadîr' isminin bu yetkinliğin kemalini ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'Kadîr' sıfatı, Allah'ın vaat ettiği her şeyi gerçekleştirebilecek mutlak güce sahip olduğunu, dolayısıyla müminlerin O'nun vaadine güvenmeleri gerektiğini vurgular.