Bakara Sûresi 157. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Bakara 157Cüz 2 · Sayfa 24

Bakara Sûresi 157. Âyet

البقرة

Ulâ-ike ‘aleyhim salevâtun min rabbihim verahme(tun)(s) veulâ-ike humu-lmuhtedûn(e)

İşte Rableri katından rahmet ve merhamet onlaradır. Doğru yola ulaştırılmış olanlar da işte bunlardır.

Bakara 157. ayet, musibetlere sabredenlerin Allah'tan gelen özel lütuflara ve doğru yola erişeceğine işaret etmektedir. Ayet, 'salavât', 'rahmet' ve 'mühtedûn' kavramları üzerinden ilahi ihsanı ve hidayeti vurgular.

1صَلَوَٰتٌs-l-v

Kök:ص ل و—Allah'tan gelen özel lütuflar, övgüler ve mağfiret anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'salât' kelimesinin asıl anlamının 'ateş yakmak' olduğunu, sonra 'dua' ve 'övme' anlamlarına geldiğini belirtir. Allah'tan gelen 'salavât' ise, O'nun kuluna olan lütfu, rahmeti ve övgüsüdür. Ayetteki çoğul kullanımı, bu lütufların çokluğunu ve sürekliliğini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'aleyhim salavâtun min Rabbihim' ifadesini 'aleyhim mağfiretun min Rabbihim' (Rablerinden onlara mağfiret vardır) şeklinde açıklar. Bu, Allah'ın musibetlere sabredenlere özel bir bağışlama ve lütuf ihsan ettiğini gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'salât'ın Kur'an'da hem insanlardan Allah'a yönelen bir ibadet hem de Allah'tan insanlara yönelen bir lütuf ve rahmet olarak kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'salavât', Allah'ın kullarına olan özel ilgisini, himayesini ve bereketini ifade eder.

2رَّبِّهِمْr-b-b

Kök:ر ب ب—Onların sahibi, terbiye edicisi ve yöneticisi olan Allah'tır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Rab' kelimesinin 'terbiye etmek, ıslah etmek, bir şeyi tedricen kemale erdirmek' anlamlarına geldiğini belirtir. Allah için kullanıldığında, O'nun yaratma, rızık verme, terbiye etme ve yönetme sıfatlarını kapsar. Ayetteki 'Rab' kelimesi, musibet anında dahi kullarını gözetip terbiye eden ilahi kudreti vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'Rab' kelimesinin 'malik, seyyid, müdebbir, mürebbi' (sahip, efendi, idareci, terbiye edici) anlamlarını taşıdığını ifade eder. Ayetteki bağlamda, musibetlere sabredenlere lütuf ve rahmet ihsan eden, onları terbiye eden ve doğru yola ileten ilahi otoriteyi temsil eder.

3رَحْمَةٌr-h-m

Kök:ر ح م—Allah'tan gelen şefkat, merhamet, bağışlama ve lütuftur.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'rahmet'in genel olarak 'şefkat ve merhamet' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'rahmet', Allah'ın musibetlere sabreden kullarına gösterdiği özel bir lütuf ve bağışlama olarak anlaşılmalıdır; bu, onların sıkıntılarını hafifleten ve onlara ecir veren ilahi bir ihsandır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'rahmet'in 'kalbin incelmesi ve şefkat göstermesi' olduğunu, Allah'tan geldiğinde ise 'ihsan ve nimet' anlamına geldiğini ifade eder. Bu ayetteki 'rahmet', Allah'ın musibetzedelere yönelik özel ihsanını, bağışlamasını ve onlara bahşettiği manevi desteği ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'rahmet'in Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahip olduğunu, Allah'tan geldiğinde genellikle 'lütuf, ihsan, bağışlama, bereket' gibi anlamlara geldiğini belirtir. Ayetteki 'rahmet', 'salavât' ile birlikte, sabredenlere yönelik ilahi lütfun ve merhametin somut bir tezahürüdür.

4ٱلْمُهْتَدُونَh-d-y

Kök:ه د ي—Doğru yolu bulanlar, hidayete erenlerdir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hidayet'in 'lütuf ve incelikle doğru yola iletmek' anlamına geldiğini belirtir. 'Mühtedûn' ise, Allah'ın kendilerine doğru yolu gösterdiği ve bu yolda sebat eden kimselerdir. Ayette, musibetlere sabredenlerin, Allah'ın özel lütfuyla doğru yolu bulmuş ve bu yolda kalıcı olan kimseler olduğu vurgulanır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'hidayet'in 'doğru yolu göstermek ve doğru yola iletmek' olduğunu ifade eder. 'Mühtedûn', Allah'ın kendilerine doğru yolu gösterdiği ve bu yolda istikamet üzere olanlardır. Ayetteki kullanımı, musibetlere sabrın, ilahi hidayete ulaşmanın bir vesilesi olduğunu gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'hidayet'in Kur'an'da merkezi bir kavram olduğunu ve 'doğru yolu bulma, Allah'ın yoluna girme' anlamlarına geldiğini belirtir. 'Mühtedûn', Allah'ın rehberliğini kabul edip ona uyan, böylece hem dünyada hem ahirette kurtuluşa erenlerdir. Bu ayette, sabredenlerin bu özel hidayete nail olduğu vurgulanır.

Bakara Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

أُولَـئِكَ عَلَيْهِمْ صَلَوَاتٌ مِّن رَّبِّهِمْ وَرَحْمَةٌ وَأُولَـئِكَ هُمُ الْمُهْتَدُونَ 271

(2/157) Ülâike aleyhim salevatun min Rabbihim ve rahmetün ve ülâike hümül mühtedun;

* İşte Rableri katından rahmet ve merhamet onlaradır. Doğru yola ulaştırılmış olanlar da işte bunlardır.

İşte onların üzerine Rab’lerinden bir salâvat vardır, Rab’lerinden güzellikler vardır bu kimseler için, daha bu dünyada iken ve bunlara rahmet vardır, işte bu kimseler hidÂyeti bulmuş yani Hâdi isminin tecellisinde olan ve herbirerleri kendilerinin mehdileri olan kimselerdir, kendi varlıklarının, vücut mülkiyyetinin mehdileri kendileri olmuşlardır, genele olan Mehdi’yi beklemek yerine sendeki Mehdi’yi ortaya çıkarman senin için çok faydalı olacaktır.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(4)

Zümer Sûresi Kur'ân-ı Kerîm'de Yolculuk — 53. Âyetler ve Terzi Baba İnşikâk Sûresi Vâkı'a Sûresi