Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'أكل' (ekl) kelimesinin hem gerçek anlamda yiyecek tüketmek hem de mecazi olarak mal edinmek, faydalanmak ve tüketmek anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'mallarınızı yemek' ifadesi, haksız yollarla başkasının malına el koymak veya onu tüketmek manasındadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, Kur'an'daki mecazi kullanımlara dikkat çekerek, 'أكل' fiilinin bu ayette 'mal edinmek, tasarruf etmek' anlamında kullanıldığını ifade eder. Zira mallar doğrudan yenmez, ancak onlardan faydalanılır ve tüketilir. Bu, haksız yolla elde edilen malın tüketilmesi yasağını pekiştirir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'yemek' kavramının sadece fiziksel beslenmeyi değil, aynı zamanda bir şeyi sahiplenmeyi, kullanmayı ve ondan faydalanmayı da ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki kullanımı, özellikle 'haksızlıkla yemek' ifadesiyle, malın meşruiyetini sorgulayan bir ahlaki boyuta işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'باطل' (bâtıl) kelimesini, 'hakkın zıddı, faydasız, geçersiz ve yok olmaya mahkum olan şey' olarak tanımlar. Ayetteki 'bil-bâtıl' ifadesi, malın haksız, gayrimeşru ve dinen caiz olmayan yollarla elde edilmesini yasaklar.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'بطل' kökünden türeyen 'bâtıl' kelimesinin, 'hükmü olmayan, geçersiz, faydasız ve asılsız' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, malın haksız yere, meşru olmayan bir sebeple alınmasını ifade eder ki bu, hukuki ve ahlaki açıdan geçersizdir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'batıl' kavramının Kur'an'da genellikle 'hak' kavramının karşıtı olarak kullanıldığını ve 'gerçek dışı, asılsız, boş, faydasız, haksız' anlamlarını taşıdığını vurgular. Bu ayette, malın haksız ve meşru olmayan yollarla elde edilmesini ifade ederek, bu tür kazançların geçersizliğini ve haramlığını belirtir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'إدلاء' (idlâ') kelimesinin aslen kovayı kuyuya sarkıtmak anlamına geldiğini, ancak mecazi olarak bir şeyi bir yere ulaştırmak, sunmak veya bir davayı hakimlere götürmek anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki kullanımı, rüşvet vererek veya haksız yollarla davayı kendi lehine çevirmek için malı hakimlere sunmayı ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'إدلاء' fiilinin 'bir şeyi bir yere indirmek, ulaştırmak' anlamında kullanıldığını ve bu ayette 'malınızı hakimlere ulaştırmak, sunmak' manasına geldiğini açıklar. Bu, genellikle rüşvet veya haksız bir menfaat karşılığında yargıyı etkileme çabasını ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'إدلاء' kelimesinin mecazi olarak 'bir şeyi birine vermek, sunmak' anlamında kullanıldığını ve bu ayette, haksız bir amaçla malı hakimlere sunarak onların hükmünü etkilemeye çalışmayı ifade ettiğini belirtir. Bu, rüşvetin ve adaleti saptırmanın bir biçimidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'إثم' (ism) kelimesini, 'insanı hayırdan alıkoyan ve Allah'ın rızasından uzaklaştıran her türlü fiil' olarak tanımlar. Ayetteki 'bil-ism' ifadesi, insanların mallarını haksız yere yemenin ve bu amaçla hakimlere rüşvet vermenin büyük bir günah olduğunu vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'إثم' kelimesinin 'günah, suç, haram' anlamlarına geldiğini ve bu ayette, başkalarının mallarını haksız yollarla elde etmenin ve bu uğurda adaleti saptırmanın Allah katında büyük bir günah olduğunu ifade ettiğini belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ism' kavramının Kur'an'da genellikle 'günah, suç, ahlaki sapma' anlamlarında kullanıldığını ve Allah'ın emirlerine karşı gelmeyi ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki kullanımı, haksız mal edinmenin ve rüşvetin sadece hukuki bir hata değil, aynı zamanda ciddi bir dini ve ahlaki günah olduğunu vurgular.