Bakara Sûresi 204. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Bakara 204Cüz 2 · Sayfa 32

Bakara Sûresi 204. Âyet

البقرة

Vemine-nnâsi men yu'cibuke kavluhu fi-lhayâti-ddunyâ veyuşhidu(A)llâhe ‘alâ mâ fî kalbihi vehuve eleddu-lḣisâm(i)

İnsanlardan öylesi de vardır ki, dünya hayatına ilişkin sözleri senin hoşuna gider. Bir de kalbindekine (Sözünün özüne uyduğuna) Allah'ı şahit tutar. Halbuki o, düşmanlıkta en amansız olandır.

Bakara 204. ayet, dünya hayatının cazibesine kapılan, dış görünüşü aldatıcı, ancak içten pazarlıklı ve bozgunculuk yapan kişilerin karakteristiğini dilbilimsel bir derinlikle ortaya koymaktadır. Ayet, bu tür insanların sözleri ile eylemleri arasındaki çelişkiyi ve niyetlerinin kötülüğünü vurgular.

1يُعْجِبُكَa-c-b

Kök:ع ج ب—Bir şeyin hoşuna gitmesi, hayranlık uyandırması, şaşırtması anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'acb' kökünü, insanın bir şeyi güzel veya iyi görmesi ve ona hayran kalması olarak açıklar. Ayetteki 'yucibuke' ifadesi, münafıkların sözlerinin dış görünüş itibarıyla dinleyiciyi etkilemesini, hoşuna gitmesini, ancak bu hoşlanmanın aldatıcı bir nitelik taşıdığını belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'el-ucb' kelimesini, bir şeyin güzelliğine veya iyiliğine hayran kalmak olarak tanımlar. Ayetteki kullanımı, dünya hayatına dair konuşmaların cazibesini, dinleyende uyandırdığı olumlu izlenimi, ancak bu izlenimin yüzeysel ve aldatıcı olduğunu vurgular.

2قَوْلُهُۥk-v-l

Kök:ق و ل—Söz, konuşma, ifade anlamına gelir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'kavl' kelimesini genel olarak 'söz' olarak açıklar. Ayetteki 'kavluhu' ifadesi, münafıkların dışarıya yansıttıkları, insanları etkilemek için kullandıkları güzel ve cazip sözleri ifade eder. Bu sözler, onların gerçek niyetlerini gizlemek için bir perdedir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kavl' kavramının Kur'an'da sadece sözlü ifadeyi değil, aynı zamanda bir kişinin duruşunu, inancını ve niyetini de yansıtabileceğini belirtir. Bu ayette 'kavluhu', kişinin dışa vurduğu, ancak içsel gerçekliğiyle çelişen aldatıcı söylemini temsil eder.

3أَلَدُّl-d-d

Kök:ل د د—Çok şiddetli düşman, inatçı, kavgacı ve hasım anlamına gelir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'eledd' kelimesini 'şiddetli düşman' olarak açıklar. Ayetteki 'veleddü'l-hısâm' ifadesi, bu kişilerin tartışmada çok inatçı, düşmanlıkta aşırıya giden ve hakka karşı direnen yapısını mecazi bir anlatımla ortaya koyar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'ledd' kökünü 'şiddetli düşmanlık ve inatçılık' olarak tanımlar. 'Eledd', bu niteliğin en üst derecesini ifade eder. Ayette, bu kişilerin sadece düşman olmakla kalmayıp, düşmanlıklarında aşırıya kaçan, haksız yere mücadele eden ve gerçeği kabul etmeyen bir yapıda olduklarını vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'eledd' kelimesinin, düşmanlıkta ve tartışmada aşırıya giden, haksız olduğu halde direnen, inatçı ve kavgacı kişileri ifade ettiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, bu kişilerin iç yüzlerinin, dışarıdan görünen hoş sözlerinin aksine, son derece düşmanca ve yıkıcı olduğunu gösterir.

4ٱلْخِصَامِh-s-m

Kök:خ ص م—Düşmanlık, çekişme, tartışma, muhasamat anlamına gelir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'hısâm' kelimesini 'düşmanlık ve çekişme' olarak açıklar. Ayetteki 'eleddü'l-hısâm' terkibi, bu kişilerin düşmanlıkta ve tartışmada en şiddetli, en inatçı ve en azılı olanlar olduğunu ifade eder. Onların karakterinin temelinde düşmanlık ve çekişme yatar.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'hısâm' kelimesinin 'muhasamat' ve 'mücadele' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, bu kişilerin sadece düşman olmakla kalmayıp, düşmanlıklarını sürekli bir çekişme ve mücadele halinde sürdürdüklerini, hakka karşı inatla direndiklerini vurgular.

Bakara Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

وَمِنَ النَّاسِ مَن يُعْجِبُكَ قَوْلُهُ فِي الْحَيَاةِ الدُّنْيَا وَيُشْهِدُ اللّهَ عَلَى مَا فِي قَلْبِهِ وَهُوَ أَلَدُّ الْخِصَامِ

(2/204) Ve minenNasi men yu'cibüke kavlühu fiyl hayatid dünya ve yüşhidüllahe alâ ma fiy kalbihi ve huve eleddül hısam;

* İnsanlardan öylesi de vardır ki, dünya hayatına ilişkin sözleri senin hoşuna gider. Bir de kalbindekine (Sözünün özüne uyduğuna) Allah’ı şahit tutar. Hâlbuki o,

düşmanlıkta en amansız olandır.

Yine bazı insânlar vardır ki, dünya hayatının sözü ve ondan bahsedenlerin sözü onlara hoş gelir, cezbeder yani onları ve onlar kendi kalplerinde olan bu tür düşünceye Allah’ı şahit koşarlar, bunlar hasımların en azılısıdır.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(2)

İnşikâk Sûresi Kur'ân-ı Kerîm'de Yolculuk — 53. Âyetler ve Terzi Baba