Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sadaka (صدقة), 'sıdk' (صدق) kökünden türemiş olup, kişinin Allah'a olan imanının ve samimiyetinin bir göstergesi olarak verdiği maldır. Bu ayetteki 'sadakât' kelimesi, özellikle yoksullara verilen ve Allah katında sevap kazandıran mali yardımları ifade eder. Gizli verildiğinde riyadan uzak, daha samimi bir ibadet olarak değerlendirilir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Sadaka, Kur'an'da 'zekât' ile birlikte anılan, ancak ondan daha geniş bir anlam yelpazesine sahip bir kavramdır. Zekât zorunlu bir ibadetken, sadaka daha çok gönüllü bağışı ve Allah yolunda harcamayı ifade eder. Bu ayette, sadakanın gizli verilmesinin, verenin niyetini daha saf kıldığı ve Allah ile kul arasındaki doğrudan ilişkiyi pekiştirdiği vurgulanır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Sadaka, Allah'a yaklaşmak amacıyla verilen her türlü maldır. Bu ayetteki kullanımı, özellikle fakirlere verilen ve gizli tutulması tavsiye edilen mali yardımları kapsar. Gizlilik, sadakanın riyadan arındırılması ve sevabının artırılması için önemli bir unsurdur.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): تُخْفُوهَا (tuhfûhâ), 'ihfâ' (إخفاء) kökünden gelir ve bir şeyi gizlemek, örtmek demektir. Ayette, sadakanın gizlice verilmesi, riyadan uzak durmak ve sadece Allah rızasını gözetmek amacıyla yapılması gerektiğini ifade eder. Bu, sadakanın faziletini artıran bir eylemdir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): تُخْفُوهَا ifadesi, sadakanın gizli tutulması, yani kimseye göstermeden verilmesi anlamındadır. Bu, sadaka veren kişinin nefsini terbiye etmesi ve gösterişten kaçınması için bir mecazdır. Gizlilik, sadakanın kabul edilme ihtimalini artırır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Gizleme (إخفاء) fiili, Kur'an'da genellikle bir şeyin örtülmesi, saklanması anlamında kullanılır. Bu ayette, sadakanın gizlenmesi, hem veren kişinin samimiyetini koruması hem de alan kişinin onurunu zedelememesi açısından önemlidir. Gizli sadaka, riyayı engeller ve ihlası artırır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Fakir (فقير), 'fakr' (فقر) kökünden gelir ve omurga kemiğinin kırılması gibi, ihtiyaçtan dolayı belinin bükülmesi anlamını taşır. Kur'an'da fakirler, geçimini temin etmekte zorlanan, ihtiyaç sahibi kimselerdir. Bu ayette, sadakanın asıl muhatabının fakirler olduğu ve onlara gizlice ulaştırılmasının daha hayırlı olduğu belirtilir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Fakirler, malı olmayan veya malı olsa bile ihtiyacını karşılamayan kimselerdir. Ayetteki 'el-fukarâ' kelimesi, sadakanın öncelikli olarak kimlere verilmesi gerektiğini açıkça belirtir. Onlara gizlice vermek, hem onların onurunu korur hem de sadakanın sevabını artırır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fakir, ihtiyaç sahibi olan ve bu ihtiyacını giderecek yeterli malı bulunmayan kişidir. Bu ayette, sadakanın gizlice fakirlere verilmesi, Allah katında daha makbul bir amel olarak sunulur. Bu, sadakanın sadece maddi bir yardım değil, aynı zamanda ahlaki bir erdem olduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Seyyie (سيئة), 'sû' (سوء) kökünden türemiş olup, insana üzüntü veren, kötü olan her şeyi ifade eder. Kur'an'da genellikle günah, hata ve kötülük anlamında kullanılır. Bu ayette, gizli sadakanın, işlenen günahların bir kısmının affedilmesine veya örtülmesine vesile olacağı belirtilir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Seyyie, kötü amel ve günah demektir. Ayetteki 'seyyiâtiküm' (sizin kötülükleriniz), işlenen günahları ifade eder. Sadakanın, özellikle gizli sadakanın, bu günahların affına veya hafifletilmesine katkıda bulunacağı vurgulanır. Bu, sadakanın kefaret edici bir yönü olduğunu gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Seyyie, Kur'an'da 'hasene' (iyilik) kavramının zıttı olarak yer alır ve ahlaki açıdan olumsuz olan her türlü eylemi kapsar. Bu ayette, sadakanın, özellikle gizli sadakanın, kişinin işlediği seyyiâtı (kötülükleri) silme veya hafifletme gücüne sahip olduğu belirtilir. Bu, İslam'da amellerin günahları örtme prensibini yansıtır.