Tâhâ Sûresi 4. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Tâhâ 4Cüz 16 · Sayfa 312

Tâhâ Sûresi 4. Âyet

طه

Tenzîlen mimmen ḣaleka-l-arda ve-ssemâvâti-l'ulâ

(O) yüksek gökleri yaratanın katından peyderpey indirilmiştir.

Bu ayet, Kur'an'ın kaynağını ve amacını vurgulamaktadır. 'Tenzîlâ' kelimesiyle ilahi kökenine işaret ederken, 'halaka' fiiliyle Allah'ın yaratıcı kudretini, 'el-ard' ve 'es-semâvât' kelimeleriyle de yaratılanların azametini ortaya koymaktadır. Ayet, Kur'an'ın yüce yaratıcıdan gelen bir öğüt olduğunu dilbilimsel olarak pekiştirmektedir.

1تَنزِيلًاn-z-l

Kök:ن ز ل—Kur'an'ın Allah katından peyderpey indirilmesi, vahyedilmesi eylemi.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nüzûl (نُزُول), yüksek bir yerden aşağıya inmek demektir. Tenzîl (تَنْزِيل) ise, bir şeyi peyderpey indirmek anlamına gelir. Ayetteki 'tenzîlâ' kelimesi, Kur'an'ın Allah tarafından aşamalı olarak, hikmetle ve belirli bir düzen içinde indirildiğini ifade eder, bu da onun ilahi menşeini ve önemini vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Tenzîl (تَنْزِيل), Allah'ın kelamını Cebrail aracılığıyla peygamberine indirmesidir. Bu ayetteki kullanımı, Kur'an'ın doğrudan Allah'tan geldiğini ve beşer sözü olmadığını mecazi bir anlatımla ortaya koyar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu, 'n-z-l' kökünden türeyen kelimelerin Kur'an'da genellikle ilahi vahyin inişini ifade ettiğini belirtir. 'Tenzîl' terimi, Kur'an'ın Allah'tan insanlığa doğru dikey bir hareketle geldiğini, dolayısıyla onun kutsal ve aşkın bir mesaj olduğunu gösterir.

2خَلَقَh-l-q

Kök:خ ل ق—Yoktan var etmek, bir şeyi belirli bir ölçü ve düzen içinde yaratmak.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Halk (خَلْق), bir şeyi takdir etmek ve onu yoktan var etmek demektir. Ayetteki 'halaka' fiili, Allah'ın yeri ve gökleri hiçbir örneği olmaksızın, kendi iradesi ve kudretiyle yarattığını, bu yaratmanın mükemmel bir düzen içinde olduğunu ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Halk (خَلْق), bir şeyi takdir etmek ve onu icat etmektir. Allah'ın 'halaka' fiiliyle yeri ve gökleri yaratması, O'nun mutlak yaratıcı gücünü ve eşsizliğini gösterir; bu da Kur'an'ın O'nun katından gelmesinin ne denli yüce bir olay olduğunu pekiştirir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'h-l-q' kökünün Kur'an'da genellikle Allah'ın benzersiz ve eşsiz yaratma eylemini ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'halaka' fiili, Allah'ın yeri ve gökleri yaratmadaki mutlak kudretini vurgulayarak, O'nun vahiy gönderme yetkisinin de bu kudretinden kaynaklandığını ima eder.

3ٱلْأَرْضَe-r-d

Kök:أ ر ض—Üzerinde yaşadığımız, bitkilerin yetiştiği ve canlıların barındığı yeryüzü.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Arz (أَرْض), yeryüzü demektir. Ayetteki 'el-ard' kelimesi, Allah'ın yarattığı ve üzerinde insanlığın yaşadığı, bilinen ve somut olan yeryüzünü ifade eder. Bu, Allah'ın yaratıcılığının somut bir delilidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Arz (أَرْض), yeryüzü anlamına gelir ve Kur'an'da genellikle Allah'ın kudretinin ve yaratıcılığının bir göstergesi olarak zikredilir. Bu ayette 'el-ard'ın zikredilmesi, Allah'ın hem yakınımızdaki hem de uzaklardaki yaratılış üzerindeki mutlak hakimiyetini vurgular.

4وَٱلسَّمَـٰوَٰتِs-m-v

Kök:س م و—Yeryüzünün üstünde bulunan, gökyüzü ve uzay boşluğunu kapsayan yüce katmanlar.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Semâ (سَمَاء), her şeyin üstünde olan demektir. 'Es-semâvât' ise gökler, yani yedi kat gök anlamına gelir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın yaratıcılığının sadece yeryüzüyle sınırlı olmadığını, aynı zamanda sonsuz ve yüce gökleri de kapsadığını gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Semâ (سَمَاء), her şeyin üstünde olan ve onu kuşatan şeydir. 'Es-semâvât' kelimesi, Kur'an'da genellikle yedi kat gök olarak geçer ve Allah'ın azametini, kudretini ve yaratılışındaki mükemmelliği temsil eder. Ayetteki 'el-ulâ' (yüce) sıfatıyla birlikte kullanılması, bu göklerin ihtişamını daha da pekiştirir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Semâ (سَمَاء), yeryüzünün üstünde bulunan her şeydir. 'Es-semâvât'ın çoğul olarak kullanılması, göklerin çok katmanlı ve geniş bir yapıya sahip olduğunu ifade eder. Bu, Allah'ın yaratıcılığının ve kudretinin sınırsızlığını gösteren bir delildir.

5ٱلْعُلَىa-l-v

Kök:ع ل و—Yüksek, yüce, üstün ve erişilmesi zor olan.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Ulv (عُلْو), yüksek ve yüce olmak demektir. 'El-ulâ' kelimesi, 'el-a'lâ'nın müennes çoğulu olup, göklerin yüksekliğini, yüceliğini ve erişilmezliğini ifade eder. Bu, Allah'ın yaratılışındaki ihtişamı ve kudreti vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ulv (عُلْو), yükseklik ve yücelik anlamına gelir. 'Es-semâvâti'l-ulâ' ifadesi, göklerin sadece yüksekliğini değil, aynı zamanda şanını, azametini ve Allah'ın kudretinin bir göstergesi olarak üstünlüğünü de belirtir.

Tâ-Hâ Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

Zâhiren dışımızda olan bu semâlar ve arzı, bâtınen kendimize döndürdüğümüzde arz madde bedenimiz, semâvat ise gönül âlemimizdir. Cenâb-ı Hakk (c.c) senin maddî ve mânevi bütün âlemini “Ben halkettim” demektedir.

Bir san’atkârın ilmi ve san’atı ne kadar yüksek ve üstün ise meydana getirdiği eser de o kadar üstün niteliktedir. Cenâb-ı Hakk (c.c)’ın üstünlüğü ise tartışılamayacağına göre buradaki ifâde ne kadar üstün nitelikte bir varlık ortaya getirdiğini göstermektedir. Âcizane olan bizler böylesine bir oluşum içinde olup Cenâb-ı Hakk (c.c)’ın övgüsüne lâyık olan kimseleriz, kendimizi bu şekilde bilmemiz lâzımdır.

الرَّحْمَنُ عَلَى الْعَرْشِ اسْتَوَى

(Er rahmânu alel arşistevâ.)

(Tâ-Hâ, 20/5) “Rahmân arşın üzerine istivâ etti.”

********** 10

Eserin tamamını oku