Errahmânu ‘alâ-l'arşi-stevâ
Rahman, Arş'a kurulmuştur.
Tâ-Hâ Sûresi
Terzibaba - Necdet Ardıç
Bu Âyeti kerîme hakkında çok geniş yorumlar yapılmıştır. Anlaması ve idrâk etmesi kolay değildir. “istivâ etti” kelime olarak içten ve dıştan kapladı mânâsınadır. Bu iç ve dış ayırımı sırasında dahi;
İçteyken dışta değil miydi?
Dıştayken içte yok muydu? Gibi, birçok sorular ortaya çıkmaktadır.
Arş bütün bu madde âlemini çevreleyen bir olgudur ve Arş-ı Âlâ madde âleminin üstündedir, orada artık maddî düşünce ve varlıklar ve hatta manyetik haller dahi yoktur.
Mülkümüz olan madde bedenimizin üstü, başımızı dahi ihâta eden O’nun varlığıdır.
Bizler bu konulara alt düzeyden yani birimsellikten baktığımız için madde mertebesinde sadece kendimizi görüyoruz ve kendimizi âşikâr ediyoruz, oysa mânâ yönüyle bakılırsa beşerî benliğin olmayıp Hakk’ın Rahmâniyyet-i yönüyle âşikâr olduğu görülmektedir.
Rahmân hakkında daha geniş bilgi almak isteyenler (9 Sûre-i Rahmân) isikli kitabımıza bakabilirler.