Tâhâ Sûresi 42. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Tâhâ 42Cüz 16 · Sayfa 314

Tâhâ Sûresi 42. Âyet

طه

İżheb ente veeḣûke bi-âyâtî velâ teniyâ fî żikrî

"Sen ve kardeşin mucizelerim ile (desteklenmiş olarak) gidin ve beni anmakta gevşeklik göstermeyin."

Tâhâ Suresi'nin 42. ayeti, Hz. Musa ve Harun'a Allah'ın ayetleriyle gitmelerini ve O'nu anmakta gevşeklik göstermemelerini emretmektedir. Ayet, risaletin tebliği ve Allah'ı sürekli zikretmenin önemini vurgulayan temel kavramlar içermektedir.

1ٱذْهَبْz-h-b

Kök:ذ ه ب—Gitmek, yola çıkmak, bir yere yönelmek anlamındadır ve burada ilahi bir emirle tebliğ vazifesine başlamayı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): ذَهَاب (zehâb), bir yerden başka bir yere intikal etmek demektir. Ayetteki 'İzheb' emri, Hz. Musa ve Harun'a ilahi mesajı tebliğ etmek üzere yola çıkmaları ve bu görevi ifa etmeleri için verilmiş bir talimattır. Bu, sadece fiziksel bir gidiş değil, aynı zamanda bir misyonun başlangıcıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Arapçada 'zehebe' fiili, bazen bir işe başlamak, bir görevi üstlenmek anlamında da kullanılır. Burada 'İzheb' emri, Allah'ın ayetlerini insanlara ulaştırma vazifesini üstlenmeleri ve bu yolda ilerlemeleri mecazını taşır.

2بِـَٔايَـٰتِىe-y-y

Kök:ء ى ى—Allah'ın varlığını, birliğini ve kudretini gösteren deliller, mucizeler ve Kur'an ayetleri anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): آية (âyet), açık alamet ve nişan demektir. Allah'ın ayetleri ise, O'nun varlığına ve birliğine delalet eden mucizeler, peygamberlere verilen deliller ve Kur'an'ın kendisidir. Bu ayetteki 'âyâtî' ifadesi, Hz. Musa'ya verilen mucizeleri ve Allah'ın emirlerini kapsar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu'ya göre 'âyet' kavramı, Kur'an'da sadece bir 'işaret' veya 'delil' olmanın ötesinde, Allah'ın kudretinin ve iradesinin somut bir tezahürüdür. Hz. Musa ve Harun'un 'âyâtî' ile gitmeleri, bu ilahi kudret ve iradeyi temsil eden delillerle donanmış olarak tebliğde bulunmaları anlamına gelir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Âyet, bir şeyin varlığına delalet eden alamettir. Kur'an'da ise Allah'ın kelamının bir parçası ve mucizevi bir delil olarak kullanılır. Burada 'âyâtî' ifadesi, Allah'ın Musa'ya verdiği mucizeleri ve tebliğ etmesi gereken ilahi mesajları ifade eder.

3تَنِيَاv-n-y

Kök:و ن ى—Gevşeklik göstermek, zayıflamak, yorulmak, ihmal etmek anlamındadır ve burada Allah'ı anma konusunda tembellik etmemeyi ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): وَنَى (venâ) fiili, zayıflamak, gevşeklik göstermek ve bir işte geri kalmak anlamına gelir. Ayetteki 'lâ teniyâ' emri, Hz. Musa ve Harun'a Allah'ı zikretme ve O'nun emirlerini tebliğ etme konusunda asla gevşeklik göstermemeleri, yorulmamaları ve ihmalkar davranmamaları gerektiğini vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): وَنَى (venâ), bir işte tembellik etmek, güçsüz düşmek ve yavaşlamak demektir. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ı anma ve O'nun yolunda çalışma konusunda sürekli ve azimli olmayı, asla gevşememeyi öğütler.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Veny, zayıflık ve gevşekliktir. 'Lâ teniyâ' ifadesi, Allah'ı zikretme ve O'nun mesajını yayma görevinde asla bir zaafiyet veya tembellik göstermemeleri gerektiğini belirtir. Bu, sürekli bir uyanıklık ve gayret halini ifade eder.

4ذِكْرِىz-k-r

Kök:ذ ك ر—Allah'ı anmak, hatırlamak, O'nu tesbih etmek, O'nun emirlerini ve ayetlerini tebliğ etmek anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): ذِكْر (zikr), hem kalple hatırlamak hem de dille anmaktır. Ayetteki 'zikrî' ifadesi, Allah'ı sürekli hatırlamayı, O'nun kudretini ve nimetlerini düşünmeyi, O'nu tesbih etmeyi ve aynı zamanda O'nun ayetlerini insanlara tebliğ etmeyi kapsar. Bu, hem içsel bir ibadet hem de dışsal bir tebliğ görevidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'zikr' kavramının Kur'an'da sadece 'hatırlama' değil, aynı zamanda 'uyarı' ve 'öğüt' anlamlarını da içerdiğini belirtir. Bu bağlamda 'zikrî' ifadesi, Allah'ın mesajını insanlara hatırlatma ve onları uyarma görevini de içerir. Hz. Musa ve Harun'un bu görevi gevşeklik göstermeden yapmaları emredilir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Zikr, unutmanın zıddıdır ve hem kalple hem de dille gerçekleşir. Ayetteki 'zikrî' ifadesi, Allah'ı daima akılda tutmayı, O'nun emirlerini unutmamayı ve insanlara O'nun varlığını ve birliğini hatırlatmayı ifade eder. Bu, tebliğ görevinin temelini oluşturur.

Tâ-Hâ Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

Ve burada rûhani akıl, fikir, düşünce ve idrâk ile nefsin karşısına ilk defa güçlü olarak çıkılıyor. Ve nefsi alt etme şansı ancak Mûsevîyyet düzeyinde oluşabiliyor. Onun öncesi sürekli boğuşma ile geçer bazen nefs, bazen rûhaniyet üste çıkar ancak kesin bir sonuç yoktur.

Eğer zikr azalırsa enerji üretimi azalır ve dolayısıyla rûhani gücümüz düşer, nefis gücümüz artar.

اذْهَبَا إِلَى فِرْعَوْنَ إِنَّهُ طَغَى

(İzhebâ ilâ fir’avne innehu tagâ.)

(Tâ-Hâ, 20/43) “Firavuna ikiniz gidin. Muhakkak ki o, azdı.”

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(2)

Altı Peygamber - Hz.Musa (a.s) Kelimullah Tesbih ve Zikir