Tâhâ Sûresi 66. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): L-k-y kökü, bir şeyi bir yere bırakmak, atmak veya ulaştırmak anlamlarına gelir. Bu ayetteki 'elku' fiili, sihirbazların ellerindeki ipleri ve değnekleri yere bırakmaları emrini ifade eder ki bu, sihrin başlangıcıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Bu fiil, bir şeyi bir yere bırakma eylemini mecazi olarak da ifade edebilir. Burada sihirbazların sihirlerini ortaya koymaları, yani hünerlerini sergilemeleri anlamında kullanılmıştır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Habl (ip), sihirbazların kullandığı temel araçlardan biridir. Ayetteki 'hibâluhum' kelimesi, sihirbazların çok sayıda ipi olduğunu ve bunları sihirleri için kullandıklarını belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Habl kelimesi, bir şeyi bağlamak, tutmak için kullanılan ipi ifade eder. Burada sihirbazların, göz yanılsaması yaratmak için kullandıkları somut nesnelerden biri olarak zikredilmiştir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Asâ (değnek), genellikle destek veya işaret için kullanılan bir araçtır. Bu ayette 'ısiyyuhum' kelimesi, sihirbazların sihirlerini icra ederken kullandıkları değnekleri ifade eder ve iplerle birlikte bir illüzyon oluştururlar.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Asâ kelimesi, bir şeye dayanmak, destek almak anlamındaki 'asv' kökünden gelir. Sihirbazların değnekleri, sihirlerinin bir parçası olarak, tıpkı ipler gibi, hareket ediyormuş gibi gösterilmiştir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hayl kökü, bir şeyi gerçekte olmadığı halde öyleymiş gibi tasavvur etmek, hayal etmek anlamını taşır. 'Yuhayyelü ileyhi' ifadesi, sihirbazların sihrinin Hz. Musa'ya, iplerin ve değneklerin hareket ediyormuş gibi görünmesi şeklinde bir göz yanılsaması yarattığını açıklar.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'hayal' kavramının, gerçeklikten ziyade algısal bir yanılsamayı ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'yuhayyelü', sihrin nesnelerin gerçek doğasını değiştirmeyip, sadece gözlemcinin algısını manipüle ettiğini vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Bu fiil, meçhul yapısıyla, sihrin etkisiyle bir şeyin zihinde veya gözde farklı bir şekilde canlandırıldığını gösterir. Burada sihirbazların ipleri ve değnekleri, sihirleri sayesinde Musa'ya hareket ediyormuş gibi görünmüştür.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Sihir, bir şeyi gerçekte olduğundan farklı gösterme, gözleri yanıltma sanatıdır. Ayetteki 'sihrihim' kelimesi, sihirbazların bu yeteneklerini kullanarak ipleri ve değnekleri hareket ediyormuş gibi gösterdiklerini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sihir, gizli ve ince yollarla yapılan, gerçekte olmayan bir şeyi varmış gibi gösteren eylemdir. Bu ayette, sihirbazların ipleri ve değnekleri hareket ediyormuş gibi göstermeleri, sihrin bir illüzyon olduğunu vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, Kur'an'da sihir kavramının genellikle gerçekliği değiştirmeyen, ancak algıyı manipüle eden bir illüzyon olarak kullanıldığını belirtir. Tâhâ 66'daki 'sihrihim', bu algısal yanılsamanın kaynağıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sa'y, hızlı ve gayretli bir şekilde yürümek veya koşmak anlamına gelir. 'Tes'â' fiili, sihirbazların iplerinin ve değneklerinin, sihrin etkisiyle canlı bir varlık gibi hareket ediyormuşçasına hızlıca ilerlediği yanılsamasını ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Sa'y, bir amaca ulaşmak için gösterilen çaba ve hızlı hareketi ifade eder. Ayetteki 'tes'â' kelimesi, sihirbazların sihrinin, cansız nesnelere canlılık ve hareketlilik kazandırdığı yanılsamasını pekiştirir.