Tâhâ Sûresi 7. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Tâhâ 7Cüz 16 · Sayfa 312

Tâhâ Sûresi 7. Âyet

طه

Ve-in techer bilkavli fe-innehu ya'lemu-ssirra veaḣfâ

Sen sözü açığa vursan da, gizlesen de Allah için birdir. Çünkü O, gizliyi de bilir, ondan daha gizli olanı da.

Bu ayet, Allah'ın ilminin kuşatıcılığını ve her şeyi bildiğini vurgulamaktadır. İnsanların sözlerini açığa vursalar da gizleseler de Allah'ın sırları ve daha gizli olanları dahi bildiği ifade edilerek, O'nun mutlak ilim sıfatına dikkat çekilmektedir.

1تَجْهَرْc-h-r

Kök:ج ه ر—Sözü açığa vurmak, yüksek sesle söylemek, ilan etmek.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cehr kelimesi, bir şeyi açığa çıkarmak, gizli olanın zıddı olarak yüksek sesle söylemek anlamına gelir. Ayetteki 've in techer bi'l-kavli' ifadesi, kişinin sözünü yüksek sesle veya açıkça söylemesi durumunu ifade eder; bu, Allah'ın ilminin bu tür açık sözleri de kuşattığını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Cehr, bir şeyi ilan etmek, duyurmak demektir. Burada 'sözü açığa vurmak' anlamında kullanılmıştır. Ayet, ister açıkça söylensin ister gizlensin, Allah'ın her şeyi bildiğini vurgulamak için bu fiili kullanır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Cehr kavramı, Kur'an'da genellikle 'gizli' (sırr) kavramının zıttı olarak yer alır. Açıkça ifade edilen, duyulan veya görülen şeyleri ifade eder. Bu ayette, Allah'ın ilminin sadece gizli olanı değil, aynı zamanda açıkça ifade edilen sözleri de kapsadığını belirtir.

2ٱلْقَوْلِk-v-l

Kök:ق و ل—Söz, konuşma, ifade.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kavl, bir şeyin ifade edilmesi, konuşulmasıdır. Hem zihinsel hem de sözlü ifadeyi kapsayabilir. Ayette 'bi'l-kavli' ifadesi, insanın ağzından çıkan her türlü sözü, ister yüksek sesle ister fısıltıyla olsun, genel anlamda ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kavl, bir manayı ifade eden lafızdır. Bu ayette, insanın iradesiyle ortaya koyduğu her türlü sözlü ifadeyi kapsar. Allah'ın bu sözleri bilmesi, O'nun ilminin kapsamını gösterir.

3يَعْلَمُa-l-m

Kök:ع ل م—Bilmek, haberdar olmak, idrak etmek.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İlim, bir şeyin hakikatini idrak etmektir. Allah için ilim, her şeyi kuşatan, başlangıcı ve sonu olmayan mutlak bilgidir. Ayetteki 'fe-innehu ya'lemu' ifadesi, Allah'ın gizli ve daha gizli olan her şeyi tam ve eksiksiz bir şekilde bildiğini vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): İlim, bir şeyin olduğu gibi kavranmasıdır. Allah'ın ilmi, gizli ve açık, geçmiş ve gelecek her şeyi kapsar. Bu ayette, Allah'ın insan sözlerinin en gizli hallerini dahi bildiği ifade edilerek, O'nun ilminin sınırsızlığına işaret edilir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): İlim kelimesi, Kur'an'da Allah'ın en temel sıfatlarından biri olarak geçer ve O'nun her şeyi kuşatan, mutlak ve eksiksiz bilgisini ifade eder. Bu ayette, 'sırr' ve 'ahfâ' ile birlikte kullanılması, Allah'ın ilminin en ince detaylara kadar nüfuz ettiğini gösterir.

4ٱلسِّرَّs-r-r

Kök:س ر ر—Gizli olan şey, sır, içte saklanan.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Sır, insanın içinde sakladığı, başkalarına açıklamadığı şeydir. Ayette 'es-sırra' ifadesi, kişinin kalbinde gizlediği düşünceleri, niyetleri ve kimseye açmadığı sözleri kapsar. Allah'ın bunu bilmesi, O'nun kalplere vakıf olduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Sır, gizli tutulan şeydir. Hem sözlü hem de fiili olabilir. Bu ayette, insanın açıkça söylemediği, içinden geçirdiği veya fısıldadığı her türlü gizli sözü ifade eder. Allah'ın bu sırrı bilmesi, O'nun mutlak ilminin bir göstergesidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Sır kavramı, Kur'an'da genellikle 'açık' (cehr) kavramının karşıtı olarak kullanılır ve insanın iç dünyasında sakladığı, başkalarından gizlediği her şeyi ifade eder. Bu ayette, Allah'ın sadece açıkça söylenenleri değil, aynı zamanda en gizli düşünceleri ve niyetleri de bildiğini vurgular.

5وَأَخْفَىh-f-y

Kök:خ ف ي—Daha gizli olan, gizlinin gizlisi, en gizli şey.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Ahfâ, 'sır'dan daha gizli olan demektir. Bu, insanın kendisinin bile farkında olmadığı veya unuttuğu, yahut henüz ortaya çıkmamış, gelecekteki gizli şeyleri ifade edebilir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın ilminin insan idrakinin ötesindeki en derin gizlilikleri dahi kapsadığını gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hafâ, bir şeyin gizlenmesi, görünmez olmasıdır. 'Ahfâ' ise, 'sır'dan daha gizli olan, yani insanın aklına gelmeyen, hatta kendisinin bile bilmediği veya unuttuğu şeyleri ifade eder. Bu, Allah'ın ilminin sınırsızlığını ve her şeyi kuşatıcılığını vurgular.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Ahfâ, ism-i tafdîl olup, gizlilikte en ileri dereceyi ifade eder. 'Sır' insanın gizlediği şey iken, 'ahfâ' insanın gizlediği şeyden daha gizli olan, belki de kendisinin bile farkında olmadığı veya gelecekteki gizlilikleri kapsar. Bu, Allah'ın ilminin mutlak ve sonsuz olduğunu gösterir.

Tâ-Hâ Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

Cenâb-ı Hakk (c.c)’ın herşey ile birlikte olduğu bu Âyeti kerîme ile de apaçık ortaya çıkmaktadır. Çünkü bu âlemler Allah’ındır ifâdesi ile ve âlemler ayrı birmertebe de, Cenâb-ı Hakk (c.c) onların üzerinde ayrı bir mertebede diye düşünerek konuya bakarsak, âlemlere ikinci ayrı bir varlık vermiş oluruz. Bu şekilde bir düşüncede şirk olmaktadır.

Bu âlemler Cenâb-ı Hakk (c.c)’ın nûrundan başka bir şeyden meydana gelmediğine göre âlemler ile Cenâb-ı Hakk (c.c)’ın varlığını birbirinden ayırmak mümkün değildir. Ancak “bu âlemler Allah’tır” demekte yanlıştır çünkü bu şekilde Cenâb-ı Hakk (c.c)’ı sınırlamış oluruz.

اللَّهُ لَا إِلَهَ إِلَّا هُوَ لَهُ الْأَسْمَاءُ الْحُسْنَى

(Allâhu lâ ilâhe illâ huve, lehul esmâul husnâ.)

(Tâ-Hâ, 20/8) “Allah ki, O'ndan başka ilâh yoktur. En güzel isimler, O'nundur.”

********** 12

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(3)

Mesnevî-i Şerîf Şerhi - Cilt 13 Mesnevî-i Şerîf Şerhi - Cilt 2 Kelime-i Îseviyye