Tâhâ Sûresi 94. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'haşyet' kelimesini, 'ta'zîmle karışık korku' olarak tanımlar ve genellikle Allah'a karşı duyulan saygılı korkuyu ifade ettiğini belirtir. Ancak bu ayette, Harun'un Musa'nın azarlamasından duyduğu saygılı endişeyi ve olası bir ithamın ağırlığını yansıtır. (el-Müfredât, s. 257)

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'haşiyet'i 'korkmak' anlamında kullanır ve bu bağlamda Harun'un, Musa'nın kendisine yönelteceği bir ithamdan çekinmesini ifade eder. Burada, Harun'un Musa'nın otoritesine duyduğu saygıdan kaynaklanan bir çekince söz konusudur. (Mecâzü'l-Kur'ân, c. 2, s. 36)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'haşyet'in 'havf'tan farklı olarak, korkulan şeyin büyüklüğünü ve yüceliğini de içeren bir korku türü olduğunu belirtir. Harun'un durumunda bu, Musa'nın peygamberlik makamına duyduğu saygıdan kaynaklanan bir endişedir ve onun gazabından çekinmeyi ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'ferraka' fiilini 'ayırmak, bölmek' anlamında kullanır. Bu ayette, Harun'un, Musa'nın yokluğunda İsrailoğulları'nın birliğini koruyamadığı ve aralarında ihtilaf çıkmasına izin verdiği yönündeki bir ithamdan korktuğunu gösterir. (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân, s. 297)

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'fark' kökünün 'iki şey arasına ayrım koymak' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'ferrakte' fiili, Harun'un, Musa'nın dönüşünde kendisini, İsrailoğulları'nın birliğini bozmakla ve onları parçalamakla suçlamasından duyduğu endişeyi vurgular. (Basâiru Zevi't-Temyîz, c. 4, s. 119)

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'fark' kökünün Kur'an'da genellikle 'ayrılık, bölme, parçalama' anlamlarında kullanıldığını ve toplumsal birliğin bozulmasını ifade ettiğini belirtir. Harun'un korkusu, İsrailoğulları'nın inanç ve toplumsal bütünlüğünün bozulmasıyla ilişkilidir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'rakabe' fiilini 'gözetmek, beklemek, dikkat etmek' anlamlarında açıklar. Bu ayette, Harun'un, Musa'nın kendisine emanet ettiği kavmi koruma ve onların birliğini sağlama konusundaki talimatını yerine getirmediği yönündeki bir suçlamadan çekindiğini gösterir. (Nüzhetü'l-Kulûb, s. 209)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'rakabe'nin 'bir şeyi dikkatle izlemek, gözetim altında tutmak' anlamına geldiğini belirtir. Harun'un ifadesi, Musa'nın kendisine verdiği 'sözü' yani talimatı hakkıyla gözetmediği, ona riayet etmediği yönündeki bir ithamdan duyduğu endişeyi yansıtır. (el-Külliyyât, s. 472)

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'rakabe' fiilinin 'bir şeyi beklemek, gözetlemek' anlamının yanı sıra, 'bir şeye riayet etmek, onu dikkate almak' anlamını da taşıdığını ifade eder. Ayetteki kullanım, Harun'un Musa'nın talimatına uymadığı yönündeki bir suçlamadan korktuğunu gösterir.