Enbiyâ Sûresi 39. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İlim, bir şeyin hakikatini idrak etmektir. Ayetteki 'yâ'lemu' ifadesi, kâfirlerin gelecekteki azabın dehşetini ve kaçınılmazlığını şimdiden bilselerdi, ona göre hareket edeceklerini, ancak bu bilgiden mahrum olduklarını vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İzutsu'ya göre 'ilm' kavramı, Kur'an'da sadece bilgi edinmeyi değil, aynı zamanda bu bilginin getirdiği idrak ve anlayışı da ifade eder. Burada kâfirlerin 'bilmemesi', sadece bir bilgi eksikliği değil, aynı zamanda hakikati idrak edememe ve sonuçlarını öngörememe durumudur.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Kâfir kelimesi, 'örtmek' kökünden gelir. Gerçeği, hakkı örten, gizleyen kişi anlamındadır. Ayetteki 'kefarû' ifadesi, Allah'ın ayetlerini ve peygamberlerin getirdiği hakikatleri inkâr edenleri, yani ahiret azabını ve Allah'ın vaadini örtbas edenleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Küfür, nimeti örtmek ve nankörlük etmek anlamına gelir. Şeriat dilinde ise Allah'ın birliğini, peygamberliğini veya dinin temel esaslarını inkâr etmektir. Ayetteki 'kefarû', bu inkârın sonucunda karşılaşacakları azaba dikkat çekmektedir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, küfür kelimesinin semantik alanının geniş olduğunu ve 'örtme' ana anlamından türeyen birçok farklı bağlamda kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki kullanımı, Allah'ın varlığını ve ahiret gerçeğini inkâr ederek bu hakikatleri 'örten' kimseleri ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Keff, bir şeyi engellemek, durdurmak demektir. Ayetteki 'lâ yekuffûne' ifadesi, kâfirlerin ahirette ateşi ne yüzlerinden ne de sırtlarından uzaklaştıramayacaklarını, yani ateşe karşı hiçbir güçlerinin ve savunma mekanizmalarının olmayacağını vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Keff, bir şeyi bir yerden uzaklaştırmak, onu engellemektir. Bu ayetteki kullanımı, cehennem ateşinin şiddetini ve kâfirlerin bu ateşe karşı tamamen çaresiz kalacaklarını, onu kendilerinden savamayacaklarını açıklar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nâr, bilinen ateştir. Kur'an'da hem dünya ateşi hem de ahiret azabı olan cehennem ateşi için kullanılır. Bu ayette 'en-nâra' ifadesi, kâfirlerin yüzlerinden ve sırtlarından savamayacakları, azap olarak kendilerine dokunacak olan cehennem ateşini kasteder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Nâr, yakıcı ve aydınlatıcı özelliğe sahip bir cisimdir. Kur'an'da genellikle azap ve ceza aracı olarak zikredilir. Ayetteki 'en-nâra', kâfirlerin kaçamayacakları, her taraflarını saracak olan cehennem azabının somut bir ifadesidir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Nasr, düşmana karşı yardım etmektir. 'Yunsarûne' fiili meçhul sigada gelerek, kâfirlere hiçbir yerden, hiçbir kimse tarafından yardım edilmeyeceğini vurgular. Bu, onların azap karşısındaki mutlak çaresizliğini gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Nasr, birine düşmanına karşı destek olmak, onu galip getirmektir. Ayetteki 'lâ hum yunsarûne' ifadesi, kâfirlerin o gün ne kendilerini savunabilecek bir güce sahip olacaklarını ne de dışarıdan herhangi bir yardım veya kurtuluş bulabileceklerini kesin bir dille ifade eder.