Mü'minûn Sûresi 58. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'âyet' kelimesini, 'açık bir alamet, işaret' olarak tanımlar ve Kur'an'da hem Allah'ın varlığına delalet eden kozmik işaretler (evrensel ayetler) hem de peygamberlere verilen mucizeler ve Kur'an'ın kendi ayetleri için kullanıldığını belirtir. Bu ayetteki 'âyât' kelimesi, Rabbinin kudretini ve birliğini gösteren delilleri ve vahyini ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'âyât' kelimesinin 'alametler, nişaneler' anlamına geldiğini ve Kur'an'da Allah'ın birliğini ve kudretini gösteren deliller için kullanıldığını ifade eder. Ayetteki bağlamda, müminlerin Rablerinin bu açık delillerine ve vahyine inandıkları vurgulanır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'âyet' kavramının Kur'an'da 'işaret' veya 'delil' anlamında kullanıldığını ve Allah'ın varlığını ve kudretini gösteren her türlü olguya işaret ettiğini belirtir. Bu ayetteki 'âyât', müminlerin Allah'ın varlığına ve vahyine dair somut kanıtlara olan inancını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'Rab' kelimesini 'terbiye eden, ıslah eden, malik olan, efendi' olarak açıklar. Allah için kullanıldığında, O'nun yaratma, rızık verme, terbiye etme ve hükmetme sıfatlarını kapsar. Ayetteki 'Rab' kelimesi, müminlerin kendisine iman ettikleri, kendilerine nimet veren ve onları yöneten yüce varlık olan Allah'ı ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'Rab' kelimesinin 'malik, seyyid, mürebbi' anlamlarına geldiğini ve Allah için kullanıldığında, O'nun tüm varlıklar üzerindeki mutlak egemenliğini ve onları en güzel şekilde terbiye edişini ifade ettiğini belirtir. Ayette, müminlerin iman ettikleri ve itaat ettikleri yüce yaratıcıya işaret eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'Rab' kelimesinin Kur'an'daki temel anlamının 'terbiye eden, yetiştiren, sahip olan' olduğunu ve Allah'ın bu sıfatlarıyla tüm varlık âlemini kuşattığını vurgular. Ayetteki 'Rab' kelimesi, müminlerin kendilerini O'na teslim ettikleri, her şeyin sahibi ve yöneticisi olan Allah'ı ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'îmân' kelimesinin kök anlamının 'emniyet' olduğunu ve 'inanmak' fiilinin ise 'kalben tasdik etmek, güvenmek' anlamına geldiğini belirtir. Bu ayetteki 'yü'minûn' fiili, müminlerin Rablerinin ayetlerine kalben güvenerek ve tasdik ederek inandıklarını ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'îmân'ın lügatte 'tasdik' ve 'emniyet vermek' anlamlarına geldiğini, şer'î anlamda ise 'Allah'tan gelen her şeyi kalben tasdik edip dil ile ikrar etmek' olduğunu belirtir. Ayetteki 'yü'minûn', müminlerin Rablerinin ayetlerine şüphesiz bir şekilde inandıklarını ve bu inancın onlara bir emniyet sağladığını gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'îmân' kavramının Kur'an'da sadece entelektüel bir kabulden öte, aynı zamanda bir 'güven' ve 'teslimiyet' anlamı taşıdığını vurgular. 'Yü'minûn' fiili, müminlerin Rablerinin ayetlerine karşı duydukları derin güveni ve bu güvenin getirdiği teslimiyeti ifade eder.