Şuarâ Sûresi 213. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Şuarâ 213Cüz 19 · Sayfa 376

Şuarâ Sûresi 213. Âyet

الشعراء

Felâ ted'u me'a(A)llâhi ilâhen âḣara fetekûne mine-lmu'ażżebîn(e)

Öyle ise sakın Allah ile beraber başka bir ilaha yalvarma, sonra azaba uğratılanlardan olursun!

Şuarâ Suresi 213. ayet, tevhid inancının temelini vurgulayarak Allah'tan başkasına ibadet etmenin veya yalvarmanın şiddetli sonuçlarını dilbilimsel bir kesinlikle ortaya koymaktadır. Ayet, şirk koşmanın ve Allah'ın ulûhiyetine ortak koşmanın yasaklandığını, bunun ahiretteki azapla ilişkilendirildiğini göstermektedir.

1تَدْعُd-a-v

Kök:د ع و—Allah'tan başkasına ibadet etmek, yalvarmak, yardım dilemek anlamında bir çağrıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'دعاء' kelimesinin asıl anlamının 'bir şeyi kendine doğru çekmek' olduğunu belirtir. Ayetteki 'فَلَا تَدْعُ' ifadesi, Allah'tan başkasına yönelerek yardım isteme, ibadet etme ve yalvarma anlamında kullanılmıştır; bu da tevhidin zıddı olan şirki ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'دعاء' kelimesinin Kur'an'da farklı anlamlarda kullanıldığını, bu ayette ise 'ibadet etmek' ve 'tapmak' manasına geldiğini ifade eder. Yani, Allah'ın yanı sıra başka bir ilaha ibadet etmeyi yasaklamaktadır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'dua' kavramının Kur'an'da sadece 'çağırmak' veya 'yalvarmak' değil, aynı zamanda 'ibadet etmek' ve 'tapınmak' anlamlarını da içerdiğini vurgular. Bu ayetteki kullanımı, Allah'a özgü olan ibadetin başkasına yöneltilmesinin reddini ifade eder.

2إِلَـٰهًاe-l-h

Kök:أ ل ه—İbadet edilen, tapınılan, ulûhiyet vasfına sahip olduğu düşünülen varlık demektir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'إله' kelimesinin 'ibadet edilen' ve 'hayranlık duyulan' anlamlarına geldiğini belirtir. Ayetteki 'إِلَـٰهًا ءَاخَرَ' ifadesi, Allah'ın dışında, ibadete layık görülen herhangi bir varlığı ifade ederek şirkin temelini oluşturur.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'إله' kelimesinin 'tapınılan' ve 'kendisine sığınılan' anlamlarını taşıdığını açıklar. Ayet, Allah'ın ulûhiyetine ortak koşulabilecek başka bir varlığın olmadığını kesin bir dille ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ilah' kavramının Kur'an'da mutlak güç ve otorite sahibi, ibadete layık tek varlık olan Allah'ı ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'başka ilah' ifadesi, bu mutlak otoriteye ortak koşma girişimini reddeder.

3ءَاخَرَe-h-r

Kök:أ خ ر—Allah'tan başka, farklı, ikinci bir varlığı ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'آخر' kelimesinin 'diğer' veya 'başka' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'إِلَـٰهًا ءَاخَرَ' ifadesi, Allah'ın tek ilah olduğu gerçeğine karşılık, O'nun dışında bir başka ilah edinme fikrini kesin bir şekilde reddeder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'آخر' kelimesinin 'bir şeyin zıddı' veya 'ondan farklı olan' anlamlarına geldiğini ifade eder. Bu ayette, Allah'ın tekliğine zıt olarak, O'nunla birlikte başka bir ilahın varlığını kabul etmenin yanlışlığını vurgular.

4الْمُعَذَّبِينَa-z-b

Kök:ع ذ ب—Azaba uğrayacak olanlar, cezalandırılacak olanlar demektir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'عذاب' kelimesinin 'bir şeyi engellemek, alıkoymak' anlamından türediğini ve 'acı veren ceza' manasına geldiğini belirtir. Ayetteki 'مِنَ ٱلْمُعَذَّبِينَ' ifadesi, Allah'a şirk koşanların ahirette karşılaşacakları şiddetli cezayı açıkça ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'عذاب' kelimesinin 'şiddetli ve sürekli acı veren ceza' anlamına geldiğini vurgular. Ayet, Allah'tan başkasına yalvarmanın sonucunda bu tür bir azaba maruz kalacakları uyarısını taşır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'azap' kavramının Kur'an'da genellikle Allah'ın emirlerine karşı gelenlere yönelik ilahi cezayı ifade ettiğini belirtir. Bu ayette, tevhid ilkesini ihlal edenlerin karşılaşacağı nihai akıbeti bildirmektedir.

Şu'arâ Sûresi

“Felâ ted’u me’a(A)llâhi ilâhen âhara fetekûne mine-lmu’azzebîn(e)” Öyle ise sakın Allah ile beraber başka bir ilâha yalvarma, sonra azaba uğratılanlardan olursun! (26/213)

Şeriat ve tarikat mertebesinde dil ile Allah’tan başkasına yalvarmamak yeterli olur.

Ama hakikat ehli Hakk’tan gâfil olsa, mâsivâya (Allah’tan gayrı şeye) yönelişi şirktir." Marifet ehli ise bir an bile Hakk’tan gâfil olsa, o anki mâsivâya (Allah’tan gayrı şeye) yönelişi şirktir."

وَأَنذِرْ عَشِيرَتَكَ الْأَقْرَبِينَ {الشعراء/214}

“Veenzir ‘aşîrateke-l-akrabîn(e)”

Eserin tamamını oku