Vetevekkel ‘alâ-l'azîzi-rrahîm(i)
(217-219) Namaza kalktığında, seni ve secde edenler arasında dolaşmanı gören; mutlak güç sahibi, çok merhametli olan Allah'a tevekkül et.
Sen O, mutlak galip ve engin merhamet sahibine güvenip dayan.
Şuarâ Suresi'nin 217. ayeti, peygambere Allah'a güvenmesini emrederek O'nun üstün güç ve merhamet sıfatlarını vurgulamaktadır. Ayet, tevekkül kavramını 'Azîz' ve 'Rahîm' isimleri üzerinden derinleştirerek, müminlerin sığınacağı yegane gücün Allah olduğunu bildirmektedir.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'tevekkül' kelimesini 'işi başkasına havale etmek, ona güvenmek' olarak açıklar. Ayetteki 'tevekkül', peygamberin tüm işlerinde ve karşılaştığı zorluklarda mutlak surette Allah'a dayanması gerektiğini ifade eder, zira O, her şeye kadirdir ve merhamet sahibidir.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, tevekkülü 'kalbin Allah'a itimat etmesi ve işleri O'na bırakması' şeklinde tanımlar. Ayetteki emir kipiyle gelen 'tevekkül', peygamberin ve dolayısıyla müminlerin, Allah'ın kudretine ve merhametine tam bir teslimiyetle güvenmelerini, endişe ve korkudan arınmalarını emreder.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, tevekkülü Kur'an'ın temel ahlaki kavramlarından biri olarak ele alır ve 'Allah'a tam bir güven ve teslimiyet' olarak yorumlar. Bu ayetteki tevekkül, peygamberin tebliğ görevinde karşılaşacağı zorluklara karşı Allah'ın desteğine olan inancını pekiştirmeyi amaçlar.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'Azîz'i 'galip gelen, yenilmeyen, eşi benzeri olmayan' olarak açıklar. Ayetteki 'Azîz' ismi, peygambere ve müminlere, kendilerine güvenmeleri emredilen Allah'ın mutlak kudretini hatırlatarak, O'na sığınanların asla mağlup olmayacağını vurgular.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Azîz'i 'kendisine ulaşılamayan, nadir bulunan ve güçlü olan' şeklinde tanımlar. Bu ayette 'Azîz' ismi, Allah'ın hiçbir gücün üstesinden gelemeyeceği, her şeye muktedir olduğu gerçeğini pekiştirerek, tevekkülün sağlam bir zemine oturduğunu gösterir.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'Azîz' isminin 'üstün, güçlü, yenilmez' anlamlarını taşıdığını belirtir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın peygamberine ve inananlara verdiği desteğin kaynağının O'nun mutlak gücü olduğunu, bu gücün hiçbir şekilde aşılamayacağını ifade eder.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'Rahîm'i 'çok merhametli olan' şeklinde açıklar. Ayette 'Azîz' ismiyle birlikte zikredilmesi, Allah'ın gücünün zulümle değil, merhametle tecelli ettiğini, O'na tevekkül edenlere karşı şefkatli olduğunu gösterir.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Rahîm'i 'rahmeti sürekli olan ve ahirette müminlere özel rahmet eden' olarak tanımlar. Bu ayetteki 'Rahîm' ismi, peygamberin ve müminlerin Allah'a güvenmelerinin sadece O'nun gücünden değil, aynı zamanda O'nun engin ve sürekli merhametinden kaynaklandığını vurgular.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'Rahîm' isminin 'rahmeti bol ve sürekli olan' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, Allah'ın 'Azîz' sıfatıyla birlikte 'Rahîm' sıfatının zikredilmesi, O'nun kudretinin merhametle birleştiğini, dolayısıyla tevekkül edenlerin hem korunup kollanacağını hem de lütufla muamele göreceğini ifade eder.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.