Vetekallubeke fî-ssâcidîn(e)
(217-219) Namaza kalktığında, seni ve secde edenler arasında dolaşmanı gören; mutlak güç sahibi, çok merhametli olan Allah'a tevekkül et.
Ve secde edenler arasında dolaşmanı da (görüyor.)
Şuara Suresi 219. ayet, Hz. Peygamber'in ibadet halindeki hareketliliğini ve cemaatle olan ilişkisini vurgular. Ayet, 'takallub' kelimesiyle bu hareketliliğin derinliğini ve 'sâcidîn' kelimesiyle de ibadet edenler arasındaki konumunu dilbilimsel olarak ortaya koyar.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kalb' kökünü bir şeyi bir halden başka bir hale çevirmek, döndürmek olarak açıklar. 'Takallub' ise bu eylemin tekrarlanması veya farklı hallere bürünme anlamını taşır. Ayetteki 'takallubek' ifadesi, Hz. Peygamber'in namazdaki rüku, secde gibi farklı hallere geçişini veya cemaat içinde hareketliliğini ifade eder.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'takallub'u bir şeyin farklı yönlere dönmesi, değişmesi ve hareket etmesi olarak tanımlar. Ayetteki bağlamda, Hz. Peygamber'in namaz kılanlar arasında duruş, kalkış, rüku ve secde gibi çeşitli pozisyonlara geçişini, yani ibadet esnasındaki dinamik hareketliliğini anlatır.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kalb' kökünün Kur'an'daki kullanımında genellikle bir durumdan diğerine geçişi, dönüşümü veya bir şeyin içsel değişimini ifade ettiğini belirtir. 'Takallub' kelimesi, Hz. Peygamber'in ibadet esnasındaki fiziksel hareketliliğini ve bu hareketliliğin Allah tarafından görüldüğü gerçeğini vurgular.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'secde' kelimesini Allah'a boyun eğmek, itaat etmek ve alnı yere koymak olarak açıklar. 'Sâcidîn' ise bu eylemi gerçekleştirenler, yani namaz kılanlar ve Allah'a teslim olan müminlerdir. Ayette, Hz. Peygamber'in bu ibadet edenler topluluğu içinde bulunduğu vurgulanır.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'secde'yi mecazi olarak tevazu ve boyun eğme anlamında kullanır. 'Sâcidîn' ise Allah'a karşı tam bir teslimiyet içinde olan, O'nun emirlerine itaat eden kullardır. Ayet, Hz. Peygamber'in bu itaatkâr topluluğun bir parçası olduğunu ve onlarla birlikte ibadet ettiğini gösterir.
Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'secde'nin lügat anlamının eğilmek ve boyun eğmek olduğunu, şer'i anlamının ise belirli rükünleri olan namazdaki secde olduğunu belirtir. 'Sâcidîn' kelimesi, ayette namaz kılan müminler topluluğunu ifade eder ve Hz. Peygamber'in bu cemaat içindeki konumunu vurgular.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'secde' kavramının Kur'an'da hem fiziksel olarak alnı yere koyma hem de mecazi olarak Allah'a tam bir teslimiyet ve itaat gösterme anlamlarında kullanıldığını ifade eder. 'Sâcidîn' kelimesi, bu ayette Hz. Peygamber'in ibadet edenler, yani Allah'a teslim olmuş müminler arasında olduğunu belirtir.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.