Şuarâ Sûresi 88. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Yevm (يَوْم), güneşin doğuşundan batışına kadar olan süreyi ifade eder. Ancak Kur'an'da bazen mutlak bir zaman dilimi veya belirli bir olayla ilişkilendirilmiş bir dönem için de kullanılır. Bu ayette 'yevme' kelimesi, kıyamet gününü, yani hesap ve ceza gününü belirtmek için kullanılmıştır, bu da onun sıradan bir gün değil, özel bir gün olduğunu gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Yevm (يَوْم), lügatte bilinen gündüz vaktidir. Ancak şer'i ıstılahta, bazen bir olayın vuku bulduğu zaman dilimini ifade eder. Ayetteki 'yevme' ifadesi, 'kıyamet günü'nü, yani insanların yeniden diriltilip hesaba çekileceği o büyük günü işaret eder. Bu kullanım, kelimenin sadece zamansal değil, aynı zamanda eskatolojik bir anlam taşıdığını gösterir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Nef' (نَفْع), bir şeyin başkasına yarar sağlaması, menfaat temin etmesidir. Ayetteki 'lâ yenfeu' (لا يَنفَعُ) ifadesi, kıyamet gününde malın ve evladın hiçbir fayda sağlamayacağını, yani dünyevi değerlerin o gün geçersiz olacağını açıkça belirtir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Nef' (نَفْع), bir şeyin bir başkasına ulaşan iyiliği ve faydasıdır. 'Yenfeu' fiili, bu iyiliğin veya faydanın gerçekleşmesini ifade eder. Ayetteki olumsuzluk edatı 'lâ' ile birlikte kullanılması, o gün mal ve evladın beklenen faydayı sağlamayacağını, aksine manevi amellerin önemini vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Mâl (مَال), insanın sahip olduğu, elinde bulundurduğu her şeydir. Kur'an'da genellikle dünya metaı, servet ve zenginlik anlamında kullanılır. Bu ayette 'mâl' kelimesi, dünyevi zenginliklerin ahirette bir kurtuluş vesilesi olamayacağını, onların faydasızlığını vurgulamak için zikredilmiştir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'mâl' kavramının Kur'an'daki kullanımını incelerken, onun sadece maddi zenginliği değil, aynı zamanda dünyevi güç ve statüyü de temsil ettiğini belirtir. Bu ayette 'mâl'in faydasızlığı, ahiretteki değer sisteminin dünyeviden tamamen farklı olduğunu, orada maddi birikimlerin hiçbir karşılığının olmadığını gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Benûn (بَنُونَ), 'ibn' (اِبْن) kelimesinin çoğuludur ve oğullar anlamına gelir. Kur'an'da genellikle soyun devamı, dünyevi destek ve güç kaynağı olarak zikredilir. Bu ayette mal ile birlikte anılması, dünyevi hayatta insana güç ve itibar kazandıran bu iki unsurun, kıyamet gününde hiçbir işe yaramayacağını vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'benûn' kelimesinin Kur'an'daki semantik alanını incelerken, onun sadece biyolojik evlatları değil, aynı zamanda kabile ve aşiret bağlamında sosyal gücü de ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'lâ yenfeu mâlün ve lâ benûn' ifadesi, ahirette bu tür dünyevi bağların ve güç kaynaklarının tamamen anlamsız kalacağını, kurtuluşun başka bir temele dayandığını gösterir.