Vecunûdu iblîse ecme'ûn(e)
(94-95) Artık onlar ve o azgınlar ile İblis'in askerleri hepsi birden tepetakla oraya atılırlar.
Ve bütün o İblis orduları onun içinde birbirleriyle çekişirlerken dediler ki:
Şuarâ Suresi 95. ayet, İblis'in ordularının akıbetini tasvir etmektedir. Ayet, 'İblis' ve 'cünûd' (ordular) kavramları üzerinden, şeytanın ve ona uyanların toplu bir şekilde helaka sürükleneceğini vurgular.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'cünd' kelimesini, savaş için toplanmış askerler topluluğu olarak tanımlar. Ayetteki 'cünûdü İblîs' ifadesi, İblis'in emri altında olan, onun yolundan giden ve onunla birlikte hareket eden tüm varlıkları, yani şeytanları ve onlara uyan insanları kapsar. Bu, sadece fiziksel bir orduyu değil, aynı zamanda ideolojik ve manevi bir bağlılığı da ifade eder.
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'cünûd' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'yardımcılar' veya 'destekçiler' anlamında kullanıldığını belirtir. Şuarâ 95'teki bağlamda, İblis'in 'cünûd'u, onun amacına hizmet eden, ona yardım eden ve onunla birlikte insanları saptırmaya çalışan tüm varlıkları ifade eder. Bu, İblis'in kötülük yayma misyonundaki işbirlikçilerini mecazi olarak ordulara benzetir.
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'cünd' kavramının, bir liderin etrafında toplanan ve onun davası için savaşan bir topluluğu ifade ettiğini belirtir. İblis'in 'cünûd'u, onun liderliğinde, Allah'a isyan etme ve insanları saptırma davası uğruna bir araya gelmiş, ortak bir amaca hizmet eden varlıklar topluluğudur. Bu, İblis'in kötülük sisteminin organize yapısını gösterir.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'İblîs' kelimesinin 'iblas' kökünden geldiğini ve 'ümitsizliğe düşmek, hayırdan mahrum kalmak' anlamına geldiğini belirtir. İblis, Allah'ın emrine isyan ettiği için rahmetinden ümidini kesmiş ve bu yüzden bu ismi almıştır. Ayetteki 'İblîs'in cünûdu' ifadesi, bu ümitsiz ve isyankar varlığın peşinden gidenleri işaret eder.
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, İblis'in cinlerden olduğunu ve Allah'ın emrine karşı gelerek secde etmediği için lanetlendiğini ifade eder. Onun ismi, bu isyan ve lanetlenme durumunu yansıtır. Ayetteki kullanımı, İblis'in şahsında, Allah'a karşı gelmenin ve isyanın nihai temsilcisini ve onun takipçilerini vurgular.
Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, İblis'in Allah'ın rahmetinden tamamen uzaklaşmış ve hayırdan nasipsiz kalmış bir varlık olduğunu belirtir. Onun adı, bu ebedi mahrumiyeti ve isyanı sembolize eder. Şuarâ 95'teki bağlamda, İblis'in orduları, onun bu mahrumiyetine ve isyanına ortak olanlardır.
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'ecmeûn' kelimesinin, bir topluluğun tamamını, istisnasız bir şekilde kapsadığını ve teyit edici bir vurgu edatı olduğunu belirtir. Ayetteki 'İblîs'in cünûdu ecmeûn' ifadesi, İblis'e tabi olanların hiçbirinin bu akıbetten kurtulamayacağını, hepsinin topluca helak edileceğini kesin bir dille ifade eder.
Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'cem'' kökünün bir araya getirme, toplama anlamlarına geldiğini ve 'ecmeûn'un da bu toplanmışlığın tamlığını ifade ettiğini belirtir. Şuarâ 95'teki bağlamda, İblis'in ordularının 'ecmeûn' olması, onların sadece sayıca çokluğunu değil, aynı zamanda kaderlerinin de bir olduğunu, hepsinin aynı sonla karşılaşacağını vurgular.
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ecmeûn' gibi teyit edici edatların, Kur'an'da bir hükmün veya durumun genelliğini ve kapsayıcılığını pekiştirmek için kullanıldığını ifade eder. Bu ayette, İblis'in ordularının tamamının helak olacağı hükmünü kesinleştirmekte ve bu konuda hiçbir istisnanın olmadığını vurgulamaktadır.
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.