Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Necât (نجاة), bir şeyden kurtulmak, selamet bulmak demektir. Ayetteki 'fâ-enceynâhu' ifadesi, Hz. Lut'u ve ailesini (karısı hariç) helaktan ve azaptan kurtarıp güvenli bir yere ulaştırma eylemini ifade eder. Bu, ilahi bir lütuf ve korumadır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Enceynâhu (أنجيناه), 'halasnâhu' (onu kurtardık) anlamındadır. Bu, bir tehlikeden veya musibetten uzaklaştırma, emniyete alma fiilidir. Ayette, Lut'un kavminin başına gelen azaptan korunmasını anlatır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kurtuluş (necât) kavramı Kur'an'da genellikle ilahi bir müdahale ile kötü bir sondan veya cezadan kaçışı ifade eder. Burada 'enceynâhu' fiili, Allah'ın Lut'u ve inananları, helak olan kavmin akıbetinden ayırarak onlara özel bir lütuf ve koruma bahşettiğini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Ehl (أهل), bir kişiyle ilişki içinde olan, onunla birlikte yaşayan veya ona mensup olan kimselerdir. Ayetteki 'ehlehû', Hz. Lut'un eşi ve çocukları gibi yakın çevresini kapsar, ancak istisna ile karısının bu kurtuluşun dışında tutulduğu belirtilir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Ehl (أهل) kelimesi, bir kişinin ailesi, eşi ve çocukları için kullanılır. Burada Hz. Lut'un ailesi, onunla birlikte kurtarılanları ifade ederken, karısının bu kapsamın dışında tutulması, 'ehl' kavramının her zaman mutlak bir kurtuluşu içermediğini gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Ehl (أهل), bir şeye mensup olan veya onunla ilişkili olan topluluktur. Ayetteki 'ehlehû', Hz. Lut'un hanesi ve ona iman edenlerden oluşan grubunu ifade eder. Ancak karısının bu kurtuluşun dışında kalması, 'ehl' olmanın her zaman iman ve kurtuluşla eşanlamlı olmadığını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İmra'e (امرأة), erkeğin eşi demektir. Ayetteki 'imra'etehû', Hz. Lut'un karısını ifade eder. Bu kelime, 'zavce' (eş) kelimesinden farklı olarak, bazen eşler arasındaki ilişkinin niteliğine veya kadının durumuna işaret edebilir. Burada, karısının iman etmeyişi nedeniyle kurtuluş kapsamından çıkarılmasına vurgu yapar.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): İmra'e (امرأة), 'zavce' (زوجة) ile aynı anlamda kullanılsa da, Kur'an'da bazen özel bir duruma işaret eder. Burada Hz. Lut'un karısı, iman etmediği için helak olanlar arasında yer almıştır, bu da 'imra'e' kelimesinin sadece biyolojik eşliği değil, aynı zamanda dini ve ahlaki uyumu da çağrıştırdığını gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kader (قدر), bir şeyi ölçmek, belirlemek veya bir şeye güç yetirmek anlamlarına gelir. 'Kaddernâhâ' (قدرناها) ifadesi, Allah'ın Hz. Lut'un karısının akıbetini, yani geride kalanlardan olmasını, ilahi ilmi ve iradesiyle önceden belirlediğini ve hükmettiğini gösterir. Bu, onun iman etmeyişinin bir sonucudur.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Kader (قدر), bir şeyin miktarını, niteliğini ve sonucunu tayin etmektir. Ayetteki 'kaddernâhâ', Allah'ın Lut'un karısının helak olanlar arasında kalmasını, onun amellerine ve tercihine binaen takdir ettiğini ifade eder. Bu, ilahi adaletin bir tecellisidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Kader (قدر) fiili, Kur'an'da genellikle ilahi planlama, ölçme ve hükmetme anlamlarında kullanılır. 'Kaddernâhâ' ifadesi, Allah'ın Lut'un karısının akıbetini, onun iman etmeme tercihine karşılık olarak, geride kalanlar arasında olmasını takdir ettiğini ve bu durumun ilahi bir düzenin parçası olduğunu vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Gâbir (غابر), 'bâkî' (kalan) ve 'zâhib' (giden, yok olan) anlamlarına gelir. Ayetteki 'el-ğâbirîn', helak olanlar, geride bırakılıp yok edilenler anlamındadır. Hz. Lut'un karısı, iman etmediği için helak olan kavmiyle birlikte geride bırakılmış, yani azaba uğramıştır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): El-ğâbirîn (الغابرين), 'el-bâkîn fî'l-azâb' (azapta kalanlar) demektir. Bu ifade, helak olan kavmin içinde kalıp azaba uğrayanları belirtir. Lut'un karısı da bu gruba dahil edilmiştir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Gâbir (غابر), bir şeyin ardından kalan, geride kalan demektir. Kur'an'da bu bağlamda, helak olan kavmin içinde kalıp azaba uğrayanları ifade eder. Hz. Lut'un karısının 'el-ğâbirîn'den olması, onun kurtuluş kervanına katılamayıp, helak olanlarla birlikte yok olmasına işaret eder.