Kasas Sûresi 36. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'c-y-e' kökünü 'bir yerden bir yere intikal etmek' olarak tanımlar. Ayetteki 'câe' fiili, Musa'nın Allah'ın ayetleriyle Firavun ve kavmine gelerek tebliğde bulunmasını, yani ilahi mesajı onlara ulaştırmasını ifade eder. Bu, sadece fiziksel bir geliş değil, aynı zamanda bir mesajın sunulmasıdır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'c-y-e' fiilinin bazen 'bir şeyin vuku bulması, gerçekleşmesi' anlamında da kullanılabileceğini belirtir. Ayette, Musa'nın mucizelerle gelmesi, ilahi kudretin ve peygamberliğin bir tezahürü olarak gerçekleşen bir olayı ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'âyet' kelimesini 'alamet, nişan, delil' olarak açıklar. Ayetteki 'âyâtinâ' ifadesi, Musa'ya verilen ve onun peygamberliğini tasdik eden, Firavun ve kavminin aciz kaldığı olağanüstü mucizeleri (asa, el vb.) ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'âyât' kelimesinin Kur'an'da 'deliller ve ibretler' anlamında kullanıldığını belirtir. Burada 'âyâtinâ', Allah'ın kudretinin ve Musa'nın doğruluğunun açıkça görünen, ibret alınması gereken delillerini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'âyet' kavramının Kur'an'da sadece 'işaret' veya 'delil' olmanın ötesinde, Allah'ın varlığını ve kudretini gösteren 'mucizevi bir işaret' anlamını taşıdığını vurgular. Ayetteki 'âyâtinâ', ilahi bir müdahale ile ortaya çıkan, insanüstü nitelikteki delilleri ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sihr'i 'göz boyama, gerçeği olduğundan farklı gösterme' olarak tanımlar. Firavun ve kavminin Musa'nın mucizelerini 'sihr' olarak nitelemesi, onların bu mucizelerin ilahi kökenini reddederek, onları insan yapımı bir aldatmaca olarak görme çabasını gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'sihr'in 'gizli ve ince yollarla yapılan, sebebi bilinmeyen şey' olduğunu belirtir. Ayetteki kullanım, Firavun'un, Musa'nın mucizelerinin ilahi kaynağını gizleyerek, onları sıradan bir büyücülük olarak gösterme gayretini yansıtır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'iftira' kelimesini 'yalan söylemek, uydurmak' olarak açıklar. Ayetteki 'müfterâ' kelimesi, Firavun ve kavminin Musa'nın getirdiği mucizeleri 'uydurma bir sihir' olarak damgalamasını, yani onların gerçekliğini ve ilahi kökenini inkâr ederek, asılsız bir iddiada bulunmalarını ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'iftira'nın 'bir şeyi aslı olmadığı halde uydurarak başkasına isnat etmek' olduğunu belirtir. Firavun'un 'sihrun müfterâ' demesi, Musa'nın mucizelerinin ilahi değil, Musa tarafından uydurulmuş bir aldatmaca olduğu yönündeki yalan iddialarını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'eb' kelimesinin 'baba' ve 'atalar' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'âbâinâ' ifadesi, Firavun kavminin, Musa'nın getirdiği mesajın kendi atalarından duyulmamış olması gerekçesiyle onu reddetme eğilimini, yani geleneksel inançlara sıkı sıkıya bağlılıklarını gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'âbâ' kelimesinin Kur'an'da sadece biyolojik babaları değil, aynı zamanda geçmiş nesilleri ve onların inançlarını temsil ettiğini vurgular. Ayetteki 'âbâinâ el-evvelîn' ifadesi, Firavun kavminin, atalarından miras aldıkları inanç ve yaşam tarzına olan bağlılıklarını ve bu yeni mesaja karşı çıkışlarının temelini oluşturduğunu gösterir.