Kasas Sûresi 67. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Kasas 67Cüz 20 · Sayfa 393

Kasas Sûresi 67. Âyet

القصص

Feemmâ men tâbe veâmene ve'amile sâlihan fe'asâ en yekûne mine-lmuflihîn(e)

Ama tövbe edip iman eden ve salih amel işleyen kimsenin kurtuluşa erenlerden olması umulur.

Bu ayet, tevbe, iman ve salih amelin bir araya gelerek kurtuluşa ulaşma umudunu ifade etmektedir. Anahtar kavramlar, bireyin dönüşümünü ve bu dönüşümün nihai sonucunu dilbilimsel bir derinlikle ortaya koymaktadır.

1تَابَt-v-b

Kök:ت و ب—Günahından dönmek, pişman olmak ve Allah'a yönelmek anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tevbe, işlenen bir günahtan dolayı pişmanlık duyarak ondan dönmek ve Allah'a yönelmektir. Ayetteki 'men tâbe' ifadesi, geçmişteki hatalarından vazgeçip doğru yola dönen kişiyi tanımlar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Tevbe, mecazi olarak 'dönüş' anlamına gelir. Ayetteki kullanımı, kulun Allah'a dönmesi, O'nun emirlerine uymaya yönelmesi ve günahlarından yüz çevirmesi demektir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Tevbe, Kur'an'da sadece bir pişmanlık hali değil, aynı zamanda aktif bir dönüşüm sürecidir. Bireyin içsel bir değişime uğrayarak Allah'ın rızasına uygun bir yaşama yönelmesini ifade eder. Ayetteki 'tâbe' fiili, bu dönüşümün başlangıç noktasını vurgular.

2ءَامَنَe-m-n

Kök:ء م ن—Allah'a ve O'nun gönderdiklerine kalpten inanmak, tasdik etmek ve güvenmek demektir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman, kalple tasdik, dille ikrar ve organlarla amel etmektir. Ayetteki 've âmene' ifadesi, tevbenin ardından gelen, Allah'a ve O'nun bildirdiklerine kesin bir inançla bağlanmayı ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): İman, güven ve emniyet kökünden gelir. Allah'a iman etmek, O'na güvenmek ve O'nun vaatlerine emniyet duymaktır. Ayetteki bağlamda, tevbe eden kişinin Allah'a olan bu güvenini pekiştirmesi anlamına gelir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman, Kur'an'da sadece entelektüel bir kabul değil, aynı zamanda varoluşsal bir bağlılıktır. Bireyin tüm benliğiyle Allah'a teslimiyetini ve O'nun iradesine uygun yaşamayı seçmesini ifade eder. Ayetteki 'âmene' fiili, tevbenin ardından gelen bu derin bağlılığı işaret eder.

3عَمِلَa-m-l

Kök:ع م ل—Bir işi yapmak, eylemde bulunmak ve çaba sarf etmek anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Amel, kasıtlı olarak yapılan her türlü fiildir. Ayetteki 've amile sâlihan' ifadesi, tevbe ve imanın sadece sözde kalmayıp, iyi ve doğru işlerle hayata geçirilmesini vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Amel, bir maksat doğrultusunda yapılan fiildir. Ayetteki 'amile' fiili, kişinin inancının gereği olarak ortaya koyduğu somut eylemleri ifade eder. Bu eylemler, 'sâlihan' kelimesiyle nitelendirilerek faydalı ve doğru olması gerektiği belirtilir.

4صَـٰلِحًاs-l-h

Kök:ص ل ح—İyi, doğru, faydalı ve düzgün olan iş veya eylem demektir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Sâlih, doğru ve uygun olan demektir. Ayetteki 'amile sâlihan' ifadesi, yapılan amelin Allah'ın rızasına uygun, insanlara faydalı ve ahlaki açıdan doğru olması gerektiğini belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Salah, fesadın zıddıdır ve her şeyin kendi yerli yerinde olması, düzgün ve faydalı olması anlamına gelir. Ayetteki 'sâlihan' kelimesi, yapılan amelin hem niyet hem de icraat açısından iyi ve doğru olmasını şart koşar.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Salih kelimesi, Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahiptir; hem bireysel hem de toplumsal fayda sağlayan, ahlaki ve dini değerlere uygun her türlü eylemi kapsar. Ayetteki 'sâlihan' ifadesi, tevbe ve imanın pratik hayattaki yansıması olarak bu türden eylemleri işaret eder.

5ٱلْمُفْلِحِينَf-l-h

Kök:ف ل ح—Kurtuluşa erenler, başarıya ulaşanlar, umduklarına kavuşanlar demektir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Felâh, dünya ve ahiret saadetine ulaşmak, umulan şeye kavuşmak ve kurtuluşa ermektir. Ayetteki 'el-müflihîn' ifadesi, tevbe, iman ve salih amel neticesinde Allah'ın rızasını kazanarak nihai kurtuluşa ve başarıya ulaşanları tanımlar.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Felâh, hayra ulaşmak ve şerden kurtulmaktır. Ayetteki 'el-müflihîn' kelimesi, dünya ve ahiretteki tüm sıkıntılardan kurtulup huzura ve mutluluğa erişen kimseleri ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Müflih, felaha eren, yani muradına ulaşan ve istediğini elde eden kişidir. Ayetteki 'minel müflihîn' ifadesi, tevbe eden, iman eden ve salih amel işleyenlerin bu kurtuluş ve başarı grubuna dahil olma umudunu taşır.

Kasas Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

“Artık tövbe eden’den kasıt her mertebede o mertebenin tövbesi itibariyledir. Hakikat mertebesinde ise tövbe, Daha evvelce kendi varlığnın kendine-nefsine ait olduğunu zan ederken, gerçekte bu varlığın Hakk’a ait olduğunu anlaması onun nefs-i benliğinden tövbesidir. Bu tövbeden sonra gerçek mânâ da imân ve hakikati olan “îkan” edip, ilmi Hakk’tan, tatbiki kuldan olan, sâlih amel yapanın, fiillerindeki idrak ve yaşantılarından dolayı bu sebeple felâha, nefsinden kurtuluşa, erenlerden olması umulur.

Eserin tamamını oku