Kasas Sûresi 70. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Allah lafzı, tüm kemal sıfatlarını kendinde toplayan, ibadete layık tek zatın özel ismidir. Bu ayette, 'O'ndan başka ilah yoktur' ifadesiyle, bu ismin münhasıran O'na ait olduğu ve başka hiçbir varlığa verilemeyeceği pekiştirilmiştir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'Allah' kavramının Kur'an'daki merkeziyetini ve 'ilah' kelimesinden türeyerek nasıl mutlak ve eşsiz bir varlığı ifade ettiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, O'nun varlığının tartışılmazlığını ve tekliğini vurgular.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): İlah kelimesi, kendisine yönelinen, ibadet edilen demektir. Ayetteki 'lâ ilâhe illâ hû' ifadesi, Allah'tan başka ibadete layık hiçbir varlığın olmadığını mecazi bir anlatımla değil, doğrudan bir hakikat olarak ortaya koyar.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İlah, akılların kendisine hayran kaldığı, kalplerin kendisine yöneldiği ve ibadetle boyun eğdiği varlıktır. Ayetteki olumsuzluk edatıyla birlikte kullanılması, bu niteliklerin yalnızca Allah'a mahsus olduğunu kesin bir dille ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Hamd, bir nimete karşılık veya bir güzellikten dolayı yapılan övgüdür. Ayette 'lehu'l-hamd' ifadesiyle, tüm övgülerin, şükürlerin ve yüceltmelerin dünyada ve ahirette yalnızca Allah'a ait olduğu vurgulanır, çünkü tüm nimetlerin ve güzelliklerin kaynağı O'dur.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Hamd, övülenin kemal sıfatlarını zikretmektir. Ayetteki 'fî'l-ûlâ ve'l-âhirah' kaydı, bu övgünün zaman ve mekanla sınırlı olmadığını, ezelden ebede tüm varoluşta yalnızca Allah'a mahsus olduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hüküm, bir şeyi sağlamlaştırmak, engellemek ve karar vermektir. Ayette 'lehu'l-hukm' ifadesi, mutlak yargılama, kanun koyma ve yönetme yetkisinin yalnızca Allah'a ait olduğunu, başka hiçbir varlığın bu yetkiye ortak olamayacağını belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, hüküm kelimesinin Kur'an'daki kullanımının, sadece yargılamayı değil, aynı zamanda evreni idare etme, kanun koyma ve nihai kararı verme yetkisini de kapsadığını belirtir. Ayetteki bağlam, bu mutlak egemenliğin Allah'a özgü olduğunu vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Rücu', bir yerden başka bir yere dönmektir. Ayetteki 'ileyhi turce'ûn' ifadesi, tüm insanların ölümden sonra diriltilerek hesap vermek üzere Allah'ın huzuruna geri döndürüleceklerini, bu dönüşün kaçınılmaz olduğunu bildirir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Rücu', bir şeyin başlangıç noktasına geri dönmesidir. Ayetteki pasif fiil formu, bu dönüşün insanların kendi iradeleriyle değil, Allah'ın emriyle gerçekleşeceğini, dolayısıyla O'nun mutlak kudretini ve ahiret inancının kesinliğini vurgular.