Kasas Sûresi 76. Âyet

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'bağy' kelimesini 'haddi aşmak, zulmetmek' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda Karun'un sahip olduğu zenginlikle kavmine karşı kibirlenmesi ve onlara haksızlık etmesi durumunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'bağy' kelimesinin asıl anlamının 'bir şeyi aşırı derecede istemek' olduğunu belirtir. Bu istemin bazen övgüye değer, bazen de yergiye değer olabileceğini söyler. Ayetteki 'fe-bağâ aleyhim' ifadesi, Karun'un zenginliği sebebiyle kavmine karşı zulmetmesi ve haddi aşması şeklinde olumsuz bir anlam taşır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'bağy' kavramının genellikle 'haksızlık, zulüm, isyan' gibi olumsuz anlamlar taşıdığını ve ilahi düzene karşı gelme veya başkalarına zarar verme eylemlerini ifade ettiğini belirtir. Karun'un durumunda bu, zenginliğin getirdiği güçle başkalarına karşı üstünlük taslama ve zulmetme eylemidir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'künûz' kelimesini 'toplanmış, biriktirilmiş mal' olarak açıklar. Ayetteki 'minel-künûz' ifadesi, Karun'a verilen zenginliğin miktarının ve değerinin büyüklüğünü vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kenz' kelimesinin 'toplanmış ve saklanmış mal' anlamına geldiğini belirtir. Özellikle yerin altına gömülerek saklanan mallar için kullanılır. Ayetteki 'el-künûz' ifadesi, Karun'un sahip olduğu servetin sadece miktarını değil, aynı zamanda saklanmış ve korunmuş değerli bir varlık olduğunu da ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'kenz'in 'biriktirilmiş ve saklanmış mal' olduğunu ve bu kelimenin genellikle değerli madenler ve paralar için kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'el-künûz', Karun'un sahip olduğu muazzam maddi zenginliği ve bu zenginliğin büyüklüğünü anlatır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'mefâtih' kelimesinin 'anahtarlar' anlamına geldiğini ve burada mecazi olarak hazinelerin çokluğunu ve büyüklüğünü ifade ettiğini belirtir. Anahtarların ağırlığı, hazinelerin kendisinin ağırlığına işaret eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'miftâh' kelimesinin 'açmaya yarayan alet' olduğunu ve 'mefâtih'in bunun çoğulu olduğunu belirtir. Ayetteki kullanımı, Karun'un hazinelerinin o kadar çok olduğunu ki, sadece anahtarlarının bile güçlü bir topluluk tarafından zor taşınabildiğini vurgulayarak, zenginliğin büyüklüğünü abartılı bir şekilde ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'mefâtih' kelimesinin hem 'anahtarlar' hem de 'hazineler' anlamında kullanılabileceğini belirtir. Ancak ayetteki 'letenû'u bi'l-'usbe' (bir topluluğu yoracak kadar ağır geliyordu) ifadesi, anahtarların kendisinin ağırlığına işaret ederek, hazinelerin çokluğunu ve büyüklüğünü vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'ferah' kelimesinin burada sadece sevinmek değil, aynı zamanda 'şımarıklık etmek, kibirlenmek ve haddi aşmak' anlamında kullanıldığını belirtir. Karun'a yapılan uyarı, onun zenginliğiyle böbürlenmemesi içindir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ferah' kelimesinin 'kalbin bir şeyden dolayı açılması ve neşelenmesi' olduğunu belirtir. Ancak bu neşenin bazen övgüye değer, bazen de yergiye değer olabileceğini söyler. Ayetteki 'lâ tefrah' ifadesi, Karun'un zenginliğiyle şımarıp kibirlenmesini yasaklar, çünkü bu tür bir sevinç Allah katında hoş karşılanmaz.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'da 'ferah' kavramının genellikle olumsuz bir çağrışım taşıdığını ve 'şımarıklık, kibir, gurur' gibi anlamlara geldiğini belirtir. Özellikle dünya malına veya geçici başarılara aşırı sevinmek ve bununla böbürlenmek, Kur'an'da kınanan bir davranıştır. Karun'un durumunda da bu, zenginliğin getirdiği kibir ve şımarıklığı ifade eder.