Ankebût Sûresi 32. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'Lût' kelimesinin özel bir isim olduğunu ve Kur'an'da peygamber olarak zikredildiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, meleklerin helak edeceği kavmin içinde bulunan bir peygamberin varlığına dikkat çekmek içindir, bu da onun kurtarılacağı anlamına gelir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, özel isimlerin genellikle türetilmediğini ancak 'Lût' isminin 'iltiyât' (sevgi, bağlılık) kökünden geldiğine dair bazı görüşler olduğunu kaydeder. Ayetteki bağlamda, bu isim, helak edilecek bir topluluk içinde Allah'ın seçtiği ve koruduğu bir şahsiyeti temsil eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'a'lemu' kelimesinin 'bilmek' fiilinden türeyen bir üstünlük sıfatı olduğunu ve burada meleklerin, İbrahim'in bilmediği veya tam olarak kavrayamadığı bir bilgiye sahip olduklarını vurgulamak için kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'Biz orada olanları daha iyi biliriz' ifadesi, meleklerin ilahi görevleri gereği bu bilgiye sahip olduklarını gösterir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'ilm' kökünün Kur'an'da genellikle Allah'a atfedilen mutlak bilgi ve hikmet anlamında kullanıldığını, ancak burada meleklerin de ilahi bir görevle donatılmış olarak belirli bir bilgiye sahip olduklarını ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'a'lemu' ifadesi, meleklerin ilahi planın detaylarına vakıf olduklarını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'necâ' fiilinin 'kurtulmak, selamet bulmak' anlamlarına geldiğini ve 'nünecciyennehu' ifadesinin te'kid (pekiştirme) lamı ve nunu ile kullanılarak kurtuluşun kesinliğini vurguladığını belirtir. Ayetteki bu ifade, Lut'un ve inananların ilahi koruma altında olduğunu gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'necâ' kökünün 'bir şeyden ayrılıp kurtulmak' manasına geldiğini ve burada helak edilecek kavimden ayrılıp selamet bulma anlamında kullanıldığını açıklar. Ayetteki bu fiil, meleklerin ilahi emri yerine getirerek Lut'u ve ailesini (karısı hariç) felaketten uzaklaştıracaklarını kesin bir dille ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'ğabere' fiilinin 'geride kalmak, yok olmak' anlamlarına geldiğini ve 'el-ğâbirîn' kelimesinin de 'geride kalanlar, helak olanlar' manasında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'karısı geride kalanlardan olacak' ifadesi, Lut'un karısının helak edilecekler arasında yer alacağını açıkça ortaya koyar.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'ğabere' kökünün 'geçip gitmek, kalmak, yok olmak' gibi zıt anlamları barındırdığını ancak Kur'an'da genellikle 'helak olanlar, geride kalanlar' anlamında kullanıldığını ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, Lut'un karısının kurtulanlar arasında olmayıp, helak olanlar zümresine dahil olacağını vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'ğabere' kelimesinin Kur'an'da genellikle 'helak olanlar, yok olanlar' anlamında kullanıldığını ve bu bağlamda Lut'un karısının da bu akıbete uğrayacağını ifade ettiğini belirtir. Ayetteki bu kelime, ilahi adaletin tecellisini ve inançsızlığın sonucunu gösterir.