Âl-i İmrân Sûresi 135. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Âl-i İmrân 135Cüz 4 · Sayfa 67

Âl-i İmrân Sûresi 135. Âyet

آل عمران

Velleżîne iżâ fe'alû fâhişeten ev zalemû enfusehum żekerû(A)llâhe festaġferû liżunûbihim vemen yaġfiru-żżunûbe illa(A)llâhu velem yusirrû ‘alâ mâ fe'alû vehum ya'lemûn(e)

Yine onlar, çirkin bir iş yaptıkları, yahut nefislerine zulmettikleri zaman Allah'ı hatırlayıp hemen günahlarının bağışlanmasını isteyenler -ki Allah'tan başka günahları kim bağışlar- ve bile bile işledikleri (günah) üzerinde ısrar etmeyenlerdir.

Bu ayet, günah işleyen ancak pişman olup Allah'a yönelen müminlerin özelliklerini dilbilimsel bir derinlikle ele almaktadır. Özellikle 'fahişe', 'zalemû', 'zekerû', 'istağferû' ve 'yusırrû' kelimeleri, günahın mahiyetini, tövbenin gerekliliğini ve ısrarcı olmamanın önemini vurgular.

1فَـٰحِشَةًf-h-ş

Kök:ف-ح-ش—Ayette, aşırı çirkin, haddi aşan, büyük günah anlamına gelir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Fahişe (فاحشة), çirkinliği ve kötülüğü aşırı derecede belirgin olan her fiil için kullanılır. Kur'an'da genellikle zina gibi büyük günahları ifade etmekle birlikte, bu ayette genel olarak haddi aşan, çirkin ve kötü fiilleri kapsar. (el-Müfredât, s. 620)

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Fahişe (فاحشة), 'fuhş' kökünden gelir ve çirkin, kötü fiil demektir. Ayetteki kullanımı, kişinin işlediği ve toplum nezdinde de çirkin görülen büyük günahları mecazi olarak ifade eder. (Mecâzü'l-Kur'ân, c. 1, s. 100)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Fahişe (فاحشة) kavramı, Kur'an'da ahlaki düzeni bozan, toplumsal normlara aykırı ve Allah'ın koyduğu sınırları aşan fiilleri ifade eder. Bu ayette, müminlerin bu tür fiilleri işlediklerinde dahi tövbe etme eğiliminde olduklarını gösterir. (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 205)

2ظَلَمُوٓا۟z-l-m

Kök:ظ-ل-م—Ayette, kendilerine haksızlık etmek, günah işleyerek nefislerine zarar vermek anlamındadır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Zulüm (ظلم), bir şeyi ait olduğu yerden başka bir yere koymak, haddi aşmak demektir. 'Kendilerine zulmettiklerinde' ifadesi, günah işleyerek Allah'ın haklarını ihlal etmek ve bu yolla kendi nefislerine zarar vermek anlamındadır. (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân, s. 120)

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Zulüm (ظلم), hakkı yerine getirmemek veya haksızlık etmek demektir. Ayetteki 'nefislerine zulmetmek', kişinin Allah'a karşı gelerek kendi ahiretini tehlikeye atması ve bu dünyada da manevi olarak kendine zarar vermesidir. (Basâiru Zevi't-Temyîz, c. 3, s. 500)

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Zulüm (ظلم) kelimesi, Kur'an'da geniş bir anlam yelpazesine sahiptir. Bu ayetteki 'nefislerine zulmetmek' ifadesi, kişinin Allah'ın emirlerine uymayarak kendi ruhsal ve manevi gelişimine engel olması, dolayısıyla kendine haksızlık etmesi anlamını taşır. (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi, s. 310)

3ذَكَرُوا۟z-k-r

Kök:ذ-ك-ر—Ayette, Allah'ı hatırlamak, O'nun azametini, kudretini ve günahların affediciliğini akla getirmek anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Zikir (ذكر), bir şeyi kalpte veya dilde hazır bulundurmaktır. Ayetteki 'Allah'ı zikrettiler' ifadesi, günah işlediklerinde Allah'ın azabını, rahmetini ve tövbe kapısını hatırlayarak O'na yönelmeleri anlamına gelir. (el-Müfredât, s. 307)

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Zikir (ذكر), unutmanın zıddıdır. Bu ayette, günah işleyenlerin gafletten uyanıp Allah'ın varlığını, O'nun kendilerini gördüğünü ve günahlarının hesabını soracağını hatırlamalarıdır. Bu hatırlayış, tövbe etmeye sevk eder. (Umdetü'l-Huffâz, c. 1, s. 450)

4فَٱسْتَغْفَرُوا۟ğ-f-r

Kök:غ-ف-ر—Ayette, günahlarının bağışlanmasını dilemek, Allah'tan af ve mağfiret talep etmek anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İstiğfar (استغفار), günahın örtülmesini ve affedilmesini istemektir. Ayetteki 'istiğfar ettiler' ifadesi, günah işledikten sonra pişmanlık duyarak Allah'tan günahlarının affını talep etmeleridir. Bu, sadece dille değil, kalben de yapılan bir yöneliştir. (el-Müfredât, s. 612)

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): İstiğfar (استغفار), Allah'tan günahların örtülmesini ve affedilmesini dilemektir. Bu ayette, müminlerin günah işlediklerinde hemen Allah'a yönelip O'ndan af dilemeleri, onların tövbe ehli olduklarını gösterir. (Nüzhetü'l-Kulûb, s. 250)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İstiğfar (استغفار), Allah'tan günahların affını talep etmektir. Bu talep, kulun acizliğini ve Allah'ın mağfiretinin genişliğini idrak etmesiyle gerçekleşir. Ayetteki bağlamda, günah işleyenlerin Allah'a sığınarak O'nun affına nail olma arayışıdır. (el-Külliyyât, s. 104)

5يُصِرُّوا۟s-r-r

Kök:ص-ر-ر—Ayette, işledikleri günahta ısrar etmemek, bile bile ve kasten günaha devam etmemek anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsrar (إصرار), bir şeye azimle ve kararlılıkla devam etmektir. Ayetteki 'ısrar etmezler' ifadesi, günah işledikten sonra pişman olup tövbe etmeleri ve aynı günahı bilerek tekrar işlememeleridir. Bu, müminlerin ayırt edici özelliklerindendir. (el-Müfredât, s. 470)

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): İsrar (إصرار), bir fiile devam etmek, ondan vazgeçmemektir. Kur'an'da genellikle günah konusunda ısrar etmeme bağlamında kullanılır. Bu ayette, müminlerin günahı bir kez işleseler bile, onu alışkanlık haline getirmeyip tövbe ile terk ettiklerini vurgular. (Basâiru Zevi't-Temyîz, c. 3, s. 350)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İsrar (إصرار) kavramı, Kur'an'da genellikle olumsuz bir anlam taşır ve günahkarın tövbe etmeksizin günahına devam etmesini ifade eder. Bu ayette ise müminlerin bu olumsuz durumdan uzak durdukları, yani günahı bilerek ve isteyerek sürdürmedikleri belirtilir. (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar, s. 180)

Âl-i İmrân Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(135) (Vellezîne izâ faalu fâhişeten ev zalemu enfüsehüm zekerullahe festağferu li zünubihim* ve men yağfiruz zünube illellah* ve lem yusırru alâ ma fealu ve hüm ya'lemun;

“Ve onlar çirkin bir günah işledikleri, yahut nefislerine zulmettikleri zaman Allah'ı hatırlayarak hemen günahlarının bağışlanmasını dilerler. Allah'tan başka günahları kim bağışlayabilir? Bir de onlar, bile bile, işledikleri (günah) üzerinde ısrar etmezler.”

أُولَئِكَ جَزَاؤُهُمْ مَغْفِرَةٌ مِنْ رَبِّهِمْ وَجَنَّاتٌ

تَجْرِي مِنْ تَحْتِهَا الأَنْهَارُ خَالِدِينَ فِيهَا وَنِعْمَ أَجْرُ

الْعَامِلِينَ

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(2)

DVT-C001 (Ses Kaydı)Uşşâkî Kültürünün Günümüze Yansıması “Necdet Ardıç” Örneği Yüksek Lisans tezi