Âl-i İmrân Sûresi 72. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Âl-i İmrân 72Cüz 3 · Sayfa 59

Âl-i İmrân Sûresi 72. Âyet

آل عمران

Vekâlet tâ-ifetun min ehli-lkitâbi âminû billeżî unzile ‘alâ-lleżîne âmenû veche-nnehâri vekfurû âḣirahu le'allehum yerci'ûn(e)

Kitap ehlinden bir grup, "Mü'minlere indirilene günün başlangıcında inanın, sonunda da inkar edin, belki onlar (size bakarak) dönerler" dedi.

Bu ayet, Kitap Ehli'nin Müslümanları dinlerinden döndürmek için kullandıkları bir taktiği ifşa etmektedir. Anahtar kavramlar, iman ve küfrün zamanla ilişkilendirilmesi ve bu eylemin ardındaki beklentiyi (dönüş) vurgulamaktadır.

1طَّآئِفَةٌt-v-f

Kök:ط و ف—Ayette, Kitap Ehli'nden bir grup veya zümre anlamında kullanılmıştır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'طوف' kökünü bir şeyin etrafında dönmek, dolaşmak olarak açıklar. 'طائفة' ise bu kökten türeyen ve bir topluluğun, bir grubun bir araya gelmesini ifade eden bir isimdir. Ayette, Kitap Ehli'nin belirli bir kesimini, yani bu planı yapan grubu belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'طائفة' kelimesinin, bir topluluğun bir kısmını ifade ettiğini ve bazen azlık bazen de çokluk için kullanılabileceğini belirtir. Burada, Kitap Ehli'nin tamamı değil, belirli bir zümresinin bu fikri ortaya attığını gösterir.

2ءَامِنُوا۟e-m-n

Kök:ء م ن—İnanmak, tasdik etmek ve güvenmek anlamlarına gelir; ayette Müslümanlara indirilen vahye inanma emri olarak kullanılmıştır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'أمن' kökünün temel anlamının emniyet ve güven olduğunu, 'آمن' fiilinin ise bir şeyi tasdik etmek, doğruluğuna inanmak ve kalben mutmain olmak manasına geldiğini belirtir. Ayette, Kitap Ehli'nin Müslümanlara 'inanın' demesi, onların dinlerine geçici bir kabul göstermelerini istemeleridir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'إيمان' kelimesini kalben tasdik, dil ile ikrar ve azalarla amel olarak tanımlar. Ayetteki 'آمنوا' emri, zahiren bir tasdik ve kabulü ifade eder, ancak Kitap Ehli'nin niyeti bu imanın kalıcı olmamasıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'iman' kavramının Kur'an'da sadece bir inanç beyanı değil, aynı zamanda Allah'a tam bir teslimiyet ve güveni ifade ettiğini vurgular. Ayetteki kullanımda ise, bu kavramın Kitap Ehli tarafından manipülatif bir şekilde, geçici bir kabul olarak sunulduğu görülür.

3وَجْهَv-c-h

Kök:و ج ه—Yüz, ön taraf; ayette 'günün başı', 'gündüzün ilk vakti' anlamında zaman zarfı olarak kullanılmıştır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'وجه' kelimesinin mecazi kullanımlarından bahseder. Burada 'وجه النهار' ifadesinin, gündüzün başlangıcı, ilk kısmı anlamına geldiğini belirtir. Bu, Kitap Ehli'nin planının zamanlamasını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'وجه' kelimesinin bir şeyin ön tarafı, başlangıcı ve en belirgin kısmı olduğunu ifade eder. 'وجه النهار' tabiri, gündüzün en belirgin ve ilk kısmını, yani sabah vaktini işaret eder.

4وَٱكْفُرُوٓا۟k-f-r

Kök:ك ف ر—İnkar etmek, örtmek, nankörlük etmek; ayette inanılan şeyi reddetme emri olarak kullanılmıştır.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'كفر' kökünün temel anlamının bir şeyi örtmek olduğunu, bu nedenle inkar eden kişiye 'kafir' denildiğini, çünkü o kişinin hakkı örttüğünü belirtir. Ayetteki 'اكفروا' emri, Kitap Ehli'nin Müslümanlara, günün sonunda inançlarını reddetmelerini telkin etmeleridir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'كفر' kelimesinin farklı anlamlarını sıralar; bunlardan biri de nimeti inkar etmek veya hakkı örtmektir. Ayetteki bağlamda, Kitap Ehli'nin Müslümanlara, günün başında kabul ettikleri şeyi günün sonunda inkar etmelerini öğütlemesi, onların imanlarını zayıflatma çabasıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'küfr' kavramının Kur'an'da sadece inançsızlık değil, aynı zamanda Allah'ın ayetlerini ve peygamberlerini reddetme, nankörlük etme anlamlarını da taşıdığını belirtir. Ayetteki 'اكفروا' emri, bu reddedişin bilinçli ve stratejik bir eylem olarak sunulduğunu gösterir.

5يَرْجِعُونَr-c-a

Kök:ر ج ع—Geri dönmek, rücu etmek; ayette Müslümanların dinlerinden dönmeleri, eski hallerine geri dönmeleri beklentisiyle kullanılmıştır.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'رجع' kökünün bir yerden veya bir durumdan geri dönmek anlamına geldiğini açıklar. Ayetteki 'يرجعون' ifadesi, Kitap Ehli'nin, Müslümanların bu taktik sonucunda kendi dinlerinden vazgeçip eski inançlarına veya şüpheye düşmelerini umduklarını gösterir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'رجع' kelimesinin hem maddi hem de manevi geri dönüşleri ifade ettiğini belirtir. Burada, Müslümanların imanlarından dönerek küfre veya şüpheye geri dönmeleri kastedilmektedir.

Âl-i İmrân Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(72) (Ve kalet taifetün min ehlil Kitabi aminu Billeziy ünzile alelleziyne amenu vechen nehari vekfuru ahırehu leallehüm yerciun;)

“Kitap ehlinden bir grup: "Müminlere indirilene günün başlangıcında inanın, sonunda da inkâr edin, belki onlar da dönerler." dedi.”

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(1)

Dur Rabbın Namazda (Cilt 2)