Âl-i İmrân Sûresi 92. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): N-v-l kökünden türeyen 'neyl', bir şeye ulaşmak, onu elde etmek demektir. Ayetteki 'len tenâlû' ifadesi, 'birr'e ancak belirli bir şart yerine getirildiğinde ulaşılabileceğini, aksi takdirde erişilemeyeceğini kesin bir dille belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'neyl' kelimesini 'idrak' ve 'vüsûl' (ulaşma) anlamlarında kullanır. Ayetteki bağlamda, 'birr'in ancak 'infak' yoluyla idrak edilebilecek, yani gerçek anlamda elde edilebilecek bir mertebe olduğunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'birr'i geniş kapsamlı bir iyilik olarak tanımlar; hem sözde hem fiildeki iyiliği, itaati ve takvayı içerir. Bu ayette 'birr', Allah'ın rızasını kazandıracak en üst düzey iyilik ve hayır işlerini ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'birr'in 'sıdk' (doğruluk) ve 'hayr' (iyilik) anlamlarını vurgular. Ayetteki 'birr', sadece maddi bir yardımı değil, aynı zamanda kalpten gelen bir samimiyetle yapılan her türlü hayrı ve Allah'a itaati kapsayan bir erdemdir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'birr'i Kur'an'ın temel ahlaki kavramlarından biri olarak ele alır ve onu 'takva' ile yakından ilişkilendirir. Ona göre 'birr', Allah'a karşı sorumluluk bilinciyle yapılan her türlü doğru ve iyi eylemi ifade eder. Bu ayette, 'birr'in zirvesine ulaşmanın yolu olarak 'infak' gösterilir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'infak'ı malı tüketmek, harcamak olarak açıklar. Ancak Kur'an bağlamında bu, genellikle Allah yolunda, hayır işlerinde harcamayı ifade eder. Ayetteki 'tünfikû', sevilen şeylerden gönüllü olarak harcama eylemini vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'infak'ın 'malın elden çıkması' anlamına geldiğini belirtir. Ancak dini terminolojide, bu harcamanın Allah rızası için yapılması gerektiğini ekler. Ayetteki 'tünfikû', 'birr'e ulaşmanın anahtarı olarak, sevilen şeylerden yapılan fedakarlığı işaret eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'infak'ın sadece maddi harcamayı değil, aynı zamanda zaman, bilgi gibi manevi değerleri de kapsayabileceğini belirtir. Bu ayetteki 'tünfikû', kişinin en çok değer verdiği şeylerden vazgeçerek yaptığı harcamayı, yani gerçek bir fedakarlığı ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'hubb'u kalbin bir şeye meyletmesi ve onu istemesi olarak açıklar. Ayetteki 'tuhıbbûne', kişinin malından en çok sevdiği, değer verdiği şeyleri infak etmesinin önemini vurgular, zira bu, gerçek fedakarlığın göstergesidir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'hubb'un 'meveddet' ve 'iştiyak' gibi anlamlara geldiğini belirtir. Ayetteki 'mimmâ tuhıbbûne' ifadesi, infakın sadece bir görev olmaktan öte, kişinin en değerli varlıklarından, yani kalben bağlı olduğu şeylerden vazgeçme iradesini gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ilm'i bir şeyi olduğu gibi idrak etmek olarak tanımlar. 'Alîm' ise Allah'ın her şeyi kuşatan, gizli açık her şeyi bilen sıfatıdır. Ayetteki 'Allahü bihi alîm', yapılan infakın miktarından ziyade niyetini ve mahiyetini Allah'ın tam olarak bildiğini vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'alîm' sıfatının Allah'ın her şeyi eksiksiz ve kusursuz bir şekilde bildiğini ifade ettiğini belirtir. Bu ayette, Allah'ın infak edilen her şeyi, en küçük ayrıntısına kadar bildiği ve buna göre karşılık vereceği mesajı verilir.