Va(A)llâhu ḣalekakum min turâbin śümme min nutfetin śümme ce'alekum ezvâcâ(i)(c) vemâ tahmilu min unśâ velâ teda'u illâ bi'ilmih(i)(c) vemâ yu'ammeru min mu'ammerin velâ yunkasu min ‘umurihi illâ fî kitâb(in)(c) inne żâlike ‘ala(A)llâhi yesîr(un)
Allah, sizi önce topraktan, sonra da az bir sudan (meniden) yarattı. Sonra sizi (erkekli dişili) eşler yaptı. Allah'ın ilmine dayanmadan hiçbir dişi ne hamile kalır, ne de doğurur. Herhangi bir kimseye uzun ömür verilmez, yahut ömrü kısaltılmaz ki bu bir kitapta (Levh-i Mahfuz'da yazılı) olmasın. Şüphesiz bu, Allah'a kolaydır.
Fâtır Sûresi
Nutfe (sperm), ruhun bedene inmesi için bir vesiledir; tıpkı bulutun rahmet taşıması gibi."[42]
"Allah, sizi topraktan yarattığı gibi, kalbinizi de gaflet toprağından çıkarıp mârifet bahçesine çevirir."[43]
Fakat mümin o hayâtın itimâdından mühl ve teennî ile gür et eder.
“Hayat”tan murâd, hayât-ı dünyeviyyedir. Zîrâ hayât-ı dünyeviyye ezel-de ömr-i beşere taksîm olunan nzık mikdândır. Bu ömrün uzaması ve kısalması her ferdin ayn-ı sâbitesine merbûttur. Nitekim sûre-i Fâtır’da (Fâtır, 35/11) ya’ni “Uzun ömürlünün ömrü uzun olması ve onun ömründen eksilmesi ancak ilm-i İlâhîde sâbittir” buyurulur. Ve mü’minin bu hükm-i İlâhîye merbût hayât-ı dünyeviyyesine i’timâ- dı vardır. “Mühl”, Sarrâh'da “teemmül” ma’nâsınadır. “Enât”, teennî demektir. Ya’ni, “Mü’minin, hayât-ı dünyeviyye [de] rızk[ın] taksîm olunduğuna ve mukadder olan rızıktan fazla eline bir şey geçmeyeceğine i’timâdı olduğundan bu dünyâ evindeki nzık yağmasını teemmül Ve teennî ile çalışarak yapar. Yoksa bir azgın yağmacı gibi harâm olsun ve helâl olsun, dünyâ malının cem’ine saldırmaz.” Nitekim böyle kemâl-i hırs ile mal toplayanların pek çoğu o mallan bırakıp ölmüş ve bu mallar başlanndan arta kalmıştır. Zîrâ topladığı mal kendi rızkı değildir. Bunları toplamak için boşuna yorulmuştur.[44]
Bu âyet hakkında daha fazla bilgi için Alak suresi 1. Âyet tefsirine bakılabilir.