Yâsîn Sûresi 26. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Dehale (دَخَلَ) kelimesi, bir yere girmek, dahil olmak anlamına gelir. Ayetteki 'udhul' (ٱدْخُلِ) emri, müminin cennete kabul edilişini ve oraya yerleşmesini ifade eder. Bu, ilahi bir davet ve mükafattır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Dehale fiili, bir yerden içeri girmeyi ifade eder. Ayetteki 'udhul' emri, mecazi olarak değil, hakiki anlamda cennete girişi ve orada ikamet etmeyi anlatır. Bu, Allah'ın mümin kuluna bahşettiği bir lütuftur.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cennet (الجنة), köken olarak 'örtmek, gizlemek' anlamına gelen 'cenn' (جنّ) kökünden türemiştir, çünkü ağaçları ve bitkileriyle yeri örter. Kur'an'da ise, ahirette müminler için hazırlanmış, ağaçlarla ve nimetlerle dolu, gözlerden gizli olan mükafat yurdunu ifade eder. Bu ayette, şehit müminin kavuştuğu nihai mutluluk ve huzur mekanıdır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Cennet, Arapçada bahçe anlamına gelir. Kur'an'da ise, Allah'ın salih kulları için hazırladığı, içinde çeşitli nimetlerin bulunduğu ebedi ikametgahı ifade eder. Ayetteki kullanımı, müminin şehadetinin karşılığı olarak nail olduğu ilahi lütfu ve ebedi saadeti vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Cennet kavramı, Kur'an'da sadece bir bahçe olmanın ötesinde, Allah'ın rızasına ulaşmış kullar için bir 'ödül' ve 'nihai varış noktası' olarak merkezi bir rol oynar. Bu ayette, cennet, müminin Allah katındaki yüksek mertebesinin ve fedakarlığının somut bir karşılığıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kavm (قوم), bir araya gelmiş, aynı görüşü veya soyu paylaşan insan topluluğu anlamına gelir. Ayetteki 'kavmî' (قَوْمِى) ifadesi, müminin kendi halkını, kabilesini veya şehrinin insanlarını kastettiğini gösterir. Bu, onun tebliğ ettiği ve hidayetlerini arzuladığı topluluktur.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Kavm, bir erkek topluluğu için kullanılır ve genellikle bir liderin etrafında toplanmış insanları ifade eder. Ayetteki 'kavmî', müminin kendi topluluğuna olan bağlılığını ve onların da kendisi gibi kurtuluşa ermesini dilemesini yansıtır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İlm (علم), bir şeyi olduğu gibi idrak etmek, gerçeği kavramak anlamına gelir. Ayetteki 'ya'lemûne' (يَعْلَمُونَ) fiili, müminin kavminin, onun şehadetinin ve cennete girişinin Allah katındaki değerini ve bu lütfun sebebini idrak etmelerini arzuladığını gösterir. Bu bilgi, onların da iman etmelerine vesile olabilir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): İlm, bir şeyin hakikatini kavramaktır. Ayetteki 'ya'lemûne' ifadesi, sadece yüzeysel bir bilgi değil, müminin durumunun derinlemesine anlaşılmasını ve bunun bir ders olarak alınmasını dilemeyi içerir. Bu, tebliğin ve örnek olmanın önemini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): İlm kavramı, Kur'an'da genellikle kesin ve şüpheye yer bırakmayan bilgiyi ifade eder. Müminin 'keşke bilselerdi' dileği, kavminin bu kesin gerçeği, yani Allah'ın kendisini bağışladığını ve ikram ettiğini idrak etmeleri durumunda, onların da doğru yolu bulabilecekleri umudunu taşır.