Ve-ttayra mahşûra(ten)(s) kullun lehu evvâb(un)
(18-19) Kendisiyle birlikte tesbih etsinler diye biz, dağları ve toplanıp gelen kuşları Davud'un emrine verdik. Onların her biri Allah'a yönelmişlerdi.
Kuşları da toplu olarak onun emrine vermiştik. Hepsi de ona uyarak zikir ve tesbih ederlerdi.
Bu ayet, Hz. Davud'a verilen mucizevi nimetleri ve yaratılmışların Allah'a yönelişini ifade eder. Özellikle kuşların ve dağların Allah'ın emrine amade kılınması ve O'na tesbih etmesi vurgulanır.
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Tayr (طير) kelimesi, havada kanat çırparak hareket eden canlılar için kullanılır. Bu ayette ise, Allah'ın kudretiyle Hz. Davud'a musahhar kılınan, onunla birlikte tesbih eden kuşlar kastedilmektedir. (s. 524)
Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Tayr (طير) kelimesi, mecazi olarak da hızlı hareket eden veya uçan her şey için kullanılabilir. Ancak bu ayetteki kullanımı, bilinen kuş türlerini ifade eder ve onların Hz. Davud'un emrine verilmesi bir mucize olarak sunulur. (c. 2, s. 187)
İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Haşr (حشر) kelimesi, bir şeyi bir araya toplamak, bir yere sevk etmek anlamına gelir. Ayetteki 'mahşûraten' ifadesi, kuşların Hz. Davud'un etrafında toplanmış, onun çağrısına icabet eder durumda olduğunu belirtir. (s. 378)
Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Mahşûraten (محشورة) kelimesi, 'cem' edilmiş, 'toplanmış' demektir. Bu bağlamda, kuşların Allah'ın emriyle Hz. Davud'un etrafında toplanıp onunla birlikte tesbih etmeye hazır hale getirildiğini gösterir. (c. 1, s. 437)
Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Haşr kökünden türeyen kelimeler, genellikle bir araya getirme, toplama ve sevk etme anlamlarını taşır. Ayetteki 'mahşûraten' ifadesi, kuşların doğal davranışlarının ötesinde, ilahi bir iradeyle belirli bir amaç için bir araya getirildiğini vurgular. (s. 215)
Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Evvâb (أوّاب) kelimesi, 'evb' kökünden türemiş olup, çokça dönen, Allah'a çokça yönelen, tövbe eden anlamına gelir. Bu ayette ise, dağların ve kuşların Allah'ın emrine itaat ederek O'na yönelişini ve tesbih edişini mecazi olarak ifade eder. (s. 38)
Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Evvâb kavramı, Kur'an'da genellikle Allah'a yöneliş, O'na dönüş ve itaat anlamında kullanılır. Bu ayetteki 'küllün lehu evvâb' ifadesi, yaratılmış her şeyin fıtraten Allah'a boyun eğdiğini ve O'nun iradesine göre hareket ettiğini sembolize eder. (s. 187)
Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Evvâb (أوّاب), Allah'a çokça dönen, O'na itaat eden ve O'nun emirlerine uyan kimse demektir. Ayetteki kullanımı, dağların ve kuşların cansız veya şuursuz varlıklar olmalarına rağmen, Allah'ın kudretiyle Hz. Davud'a itaat etmelerini ve O'na yönelmelerini anlatır. (c. 1, s. 159)
Bu âyetin tefsiri eserlerde henüz eşleştirilmedi.
Eşleştirme tamamlandıkça bu bölüm otomatik dolar.
Sitenin çalışması için zorunlu çerezleri kullanıyoruz. İsteğe bağlı analitik çerezler yalnızca onayınızla çalışır. Ayrıntılar için Çerez Politikası.