Nisâ Sûresi 122. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İman, kalbin tasdiki ve güven duymasıdır. Ayetteki 'âmenû' ifadesi, sadece kuru bir tasdiki değil, aynı zamanda bu tasdikin getirdiği bir güven ve teslimiyeti de içerir ki bu da salih amellerin temelini oluşturur.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İman (emn), Kur'an'da sadece bir inanç değil, aynı zamanda bir güvenlik ve emniyet duygusuyla da ilişkilidir. Allah'a iman eden kişi, kendini güvende hisseder ve bu güven, onun eylemlerine yansır. Ayetteki kullanımı, bu güvenin cennet vaadiyle pekiştirildiğini gösterir.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Salihât, Allah'ın rızasına uygun olan, insanlara ve topluma fayda sağlayan her türlü güzel fiildir. Ayetteki 'amîlû's-sâlihât' ifadesi, imanın sadece bir iddia olmadığını, fiiliyata dökülmesi gerektiğini vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Salih, fesadın zıddıdır ve her şeyin kendi yerinde, doğru ve düzgün olması anlamına gelir. Salihât, hem bireysel hem de toplumsal düzeyde iyiliği ve düzeni sağlayan amellerdir. Ayetteki bağlamda, cennete girmeye vesile olacak makbul amelleri ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Cennet kelimesi, 'örtmek, gizlemek' anlamındaki 'cenn' kökünden gelir. Ağaçların sık dallarıyla yeri örtmesinden dolayı bahçelere cennet denilmiştir. Kur'an'da ise bu kelime, müminlere vaat edilen ahiret yurdunu ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Cennet, ağaçların ve bitkilerin yoğunluğu sebebiyle içindekileri örten bahçedir. Kur'an'da ise bu kelime, Allah'ın mümin kulları için hazırladığı, dünya nimetlerinden çok daha üstün ve ebedi olan mükafat yurdunu temsil eder. Ayetteki çoğul kullanımı, cennetlerin farklı derecelerini veya genişliğini ima eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Hulûd, bir şeyin uzun süre kalması ve yok olmamasıdır. Ayetteki 'hâlidîne fîhâ ebeden' ifadesi, cennet ehlinin orada kalışının kesintisiz ve sonsuz olduğunu vurgular, bu da vaadin büyüklüğünü gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Hulûd, bir şeyin varlığının devam etmesi ve sona ermemesidir. Cennet ehlinin 'hâlidîn' olması, onların orada kalışlarının zamanla sınırlı olmadığını, aksine sonsuz bir ikamet olduğunu ifade eder. Bu, Allah'ın vaadinin kesinliğini ve mükafatın kalıcılığını pekiştirir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Va'd, bir iyiliğin veya kötülüğün gerçekleşeceğine dair verilen sözdür. Kur'an'da genellikle hayır için kullanılır. Ayetteki 'va'dallâhi hakkan' ifadesi, Allah'ın bu sözünün şüphesiz bir gerçek olduğunu ve mutlaka yerine geleceğini vurgular.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Va'd kavramı, Kur'an'da Allah'ın kudret ve adaletinin bir göstergesi olarak karşımıza çıkar. Allah'ın vaadi, O'nun sıfatlarıyla uyumlu olup, asla değişmez ve şaşmaz. Bu ayetteki va'd, iman eden ve salih amel işleyenlere cennetin verileceği yönündeki ilahi garantiyi ifade eder.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Hakk, batılın zıddıdır ve bir şeyin sabit, doğru ve gerçek olması anlamına gelir. Ayetteki 'hakkan' kelimesi, Allah'ın vaadinin mutlak bir gerçek olduğunu, hiçbir şüpheye yer bırakmadığını teyit eder ve bu vaadin gerçekleşeceğinin kesinliğini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Hakk, Kur'an'da sadece bir 'gerçek' değil, aynı zamanda 'doğruluk', 'adalet' ve 'mutlak varlık' anlamlarını da taşır. Allah'ın vaadinin 'hakkan' olması, bu vaadin ilahi adalet ve mutlak gerçeklik üzerine kurulu olduğunu, dolayısıyla asla değişmeyeceğini ve yerine geleceğini ifade eder.