Nisâ Sûresi 56. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): K-f-r kökü, bir şeyi örtmek anlamına gelir. Bu ayette ise, Allah'ın ayetlerini örtmek, yani onları inkar etmek ve hakikatini gizlemek anlamında kullanılmıştır. İnkar edenler, hakikati örtenlerdir. (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân, s. 434)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): K-f-r kavramı, Kur'an'da sadece 'inanmamak' değil, aynı zamanda 'nankörlük etmek' ve 'ilahi lütfu reddetmek' gibi geniş bir anlam yelpazesine sahiptir. Bu ayette, Allah'ın ayetlerine karşı gösterilen bu reddediş ve nankörlük, cehennem azabının temel nedeni olarak sunulmuştur.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): K-f-r fiili, bir şeyi gizlemek, örtmek manasına gelir. Ayetteki 'kefarû bi-âyâtinâ' ifadesi, Allah'ın ayetlerini görmezden gelmek, onların hakikatini örtbas etmek ve böylece inkar etmek anlamındadır. (Mecâzü'l-Kur'ân, c. 1, s. 120)

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): S-l-y kökü, ateşe sokmak, ateşte pişirmek veya yakmak anlamına gelir. 'Nuslîhim' ifadesi, Allah'ın inkarcıları ateşe atacağını ve onları orada azaplandıracağını açıkça belirtir. (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân, s. 104)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): S-l-y fiili, bir şeyi ateşe maruz bırakmak, ateşte yakmak demektir. Kur'an'da genellikle cehennem azabını ifade etmek için kullanılır. Bu ayette de, inkarcıların ateşe atılacağını ve orada yanacağını vurgular. (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân, s. 488)

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): S-l-y fiilinin 'if'al' babından gelmesi, fiilin geçişli olduğunu ve bir şeyi bir şeye sokma, dahil etme anlamını pekiştirdiğini gösterir. Burada Allah, inkarcıları ateşe sokan faildir. (Umdetü'l-Huffâz, c. 2, s. 560)

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): N-d-j kökü, bir şeyin olgunlaşması, pişmesi ve tamamlanması anlamına gelir. Ayetteki 'nadicet culûduhum' ifadesi, derilerin azabın etkisiyle tamamen yanıp kavrulması, yani azabın en şiddetli noktasına ulaşması demektir. (Nüzhetü'l-Kulûb, s. 287)

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): N-d-j, bir şeyin olgunlaşması, pişmesi ve kemale ermesi anlamındadır. Derilerin yanıp 'nadicet' olması, azabın derinin tüm katmanlarına nüfuz ettiğini ve onu tamamen tükettiğini ifade eder. Bu, azabın derinliğini ve şiddetini gösterir. (Basâiru Zevi't-Temyîz, c. 5, s. 115)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): N-d-j, bir şeyin pişmesi ve olgunlaşmasıdır. Ayetteki kullanımı, derilerin ateşin etkisiyle tamamen yanıp işlevini yitirmesi, yani azabın etkisini tam olarak göstermesi anlamındadır. (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân, s. 473)

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): C-l-d kökü, deri anlamına gelir. Ayetteki 'culûduhum' ifadesi, azabın doğrudan hissedildiği, yanma hissinin yoğunlaştığı bedenin dış yüzeyini ifade eder. Derilerin yenilenmesi, azabın sürekli ve kesintisiz olacağını vurgular. (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân, s. 195)

Ebû'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): C-l-d, bedenin dışını kaplayan, hissetme ve koruma işlevi gören organdır. Ayette derilerin yanıp yenilenmesi, azabın sadece fiziksel bir acı olmadığını, aynı zamanda sürekli bir işkence olduğunu ve bu işkencenin her seferinde taze bir acıyla yaşanacağını belirtir. (el-Külliyyât, s. 312)

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): C-l-d kelimesi, Kur'an'da genellikle bedenin dış yüzeyini ve dolayısıyla acının doğrudan hissedildiği yeri ifade eder. Bu ayetteki kullanımı, azabın fiziksel boyutunu ve bu acının sürekli tazelenerek şiddetini koruyacağını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): A-z-b kökü, bir şeyi engellemek, alıkoymak ve acı vermek anlamına gelir. 'el-Azâb', insanı istenmeyen bir şeyden alıkoyan veya ona acı veren her türlü cezadır. Bu ayette, inkarcıların tadacağı cehennem azabını ifade eder. (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân, s. 320)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Azâb kavramı, Kur'an'da sadece fiziksel acıyı değil, aynı zamanda ruhsal ıstırabı ve ilahi gazabı da kapsar. Bu ayetteki 'azâbı tatmaları' ifadesi, cehennemdeki acının sadece bedensel değil, aynı zamanda ruhsal bir deneyim olduğunu ve bunun sürekli olarak yaşanacağını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Azâb, bir şeyi tatlılıktan uzaklaştırmak, acılaştırmak anlamındadır. Kur'an'da ise, Allah'ın kullarına verdiği ceza ve işkenceyi ifade eder. Ayetteki 'li-yeẕûqû el-azâb' ifadesi, azabın tadılacak bir şey gibi somutlaştırılması, onun şiddetini ve gerçekliğini vurgular. (Mecâzü'l-Kur'ân, c. 1, s. 150)