Şûrâ Sûresi 33. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî'ye göre 'sükûn', hareketin zıddıdır ve bir şeyin yerinde durması, sakinleşmesi anlamına gelir. Ayetteki 'yüskin' fiili, Allah'ın rüzgarı hareketten alıkoyarak gemilerin seyrini durdurma kudretini ifade eder, bu da O'nun evrendeki mutlak kontrolünü gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'yüskin' kelimesini 'durdurur, hareketsiz kılar' şeklinde açıklar. Ayetteki kullanımı, rüzgarın esmesini keserek gemilerin ilerlemesini engelleme eylemini mecazi olarak değil, doğrudan ilahi bir müdahale olarak ele alır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'rîh' kelimesinin Kur'an'da genellikle tekil olarak geldiğinde azap ve helak rüzgarını, çoğul olarak geldiğinde ise rahmet ve müjde rüzgarını ifade ettiğini belirtir. Bu ayette tekil kullanılmasına rağmen, bağlam gereği Allah'ın kudretini gösteren bir unsur olarak ele alınır ve durdurulmasıyla gemilerin seyrini etkilemesi, ilahi iradenin bir tecellisidir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'rîh' kavramının Kur'an'da hem olumlu (rahmet) hem de olumsuz (azap) çağrışımları olduğunu belirtir. Bu ayette, rüzgarın durdurulması, Allah'ın kudretinin bir göstergesi olarak, gemilerin hareketini etkileyen bir doğal güç olarak sunulur ve bu durum, insanın acizliğini ve Allah'a bağımlılığını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'rukûd' kelimesini bir şeyin hareketsiz kalması, durması olarak açıklar. Ayetteki 'revâkid' kelimesi, rüzgarın kesilmesiyle gemilerin denizin yüzeyinde ilerleyemez, sabit bir şekilde kalmasını tasvir eder. Bu durum, Allah'ın iradesi dışında hiçbir şeyin hareket edemeyeceğini gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'revâkid' kelimesinin 'râkid' kelimesinin çoğulu olduğunu ve 'duran, hareketsiz kalan' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, rüzgarın durmasıyla gemilerin denizin üzerinde adeta çakılıp kalmasını, ilerleme yeteneğini kaybetmesini ifade eder, bu da ilahi kudretin bir delilidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'sabr'ı nefsi hoşlanmadığı şeylerden alıkoymak olarak tanımlar. 'Sabbâr' ise mübalağa sigası olup, çok sabırlı olan, musibetlere ve zorluklara karşı direnen kişiyi ifade eder. Ayette, Allah'ın kudret delillerini görüp bunlardan ders çıkaran, bu deliller karşısında sabır gösteren ve şükreden müminlerin niteliği olarak geçer.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'sabr' kavramının Kur'an'da sadece pasif bir tahammül değil, aynı zamanda aktif bir direniş ve sebat anlamına geldiğini vurgular. 'Sabbâr' kelimesi, Allah'ın ayetleri karşısında karşılaşılan zorluklara ve imtihanlara karşı sürekli bir sabır ve metanet gösteren kişiyi tanımlar, bu da imanın bir göstergesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İsfehânî, 'şükür'ü nimetin sahibini anmak ve ona minnettar olmak olarak açıklar. 'Şekûr' ise mübalağa sigası olup, Allah'ın nimetlerini sürekli takdir eden, onlara karşılık veren ve bu nimetleri doğru yolda kullanan kişiyi ifade eder. Ayette, Allah'ın kudret delillerini görüp bunlardan ibret alan ve bu nimetlere karşı şükreden müminlerin niteliği olarak geçer.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'şükür' kavramının Kur'an'da sadece dil ile ifade edilen bir teşekkürden öte, kalple tasdik ve azalarla amel etmeyi de kapsayan geniş bir anlam taşıdığını belirtir. 'Şekûr' kelimesi, Allah'ın evrendeki kudretini ve nimetlerini idrak ederek, bu idrakin gerektirdiği bir yaşam biçimini benimseyen, sürekli şükür halinde olan kişiyi tanımlar.