Zuhruf Sûresi 35. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Zuhruf 35Cüz 25 · Sayfa 492

Zuhruf Sûresi 35. Âyet

الزخرف

Ve-zuḣrufâ(en)(c) ve-in kullu żâlike lemmâ metâ'u-lhayâti-ddunyâ(c) vel-âḣiratu ‘inde rabbike lilmuttekîn(e)

(34-35) Evlerine (gümüşten) kapılar ve üzerine yaslanacakları koltuklar ve altın süslemeler yapardık. Bütün bunlar, sadece dünya hayatının geçimliğidir. Rabbinin katında ahiret ise, O'na karşı gelmekten sakınanlarındır.

Zuhruf Suresi 35. ayet, dünya hayatının geçici süslerini ve ahiretin gerçek değerini karşılaştırarak, zenginliğin ve ihtişamın Allah katındaki kıymetini sorgular. Ayet, 'zuhruf' kelimesiyle dünya ziynetlerinin aldatıcılığına, 'metâ'' ile geçiciliğine ve 'muttakîn' ile ahiretin gerçek sahiplerine vurgu yapar.

1زُخْرُفًاz-h-r-f

Kök:ز خ ر ف—Ayette, dünya hayatının süsleri, altın bezekler ve gösterişli ziynetler anlamında kullanılmıştır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Zuhruf, aslen altın anlamına gelir. Sonra her türlü süs ve ziynet için kullanılmıştır. Kur'an'da ise genellikle dünya hayatının aldatıcı süslerini ifade eder. Bu ayette de dünya malının ve ihtişamının geçici ve aldatıcı yönünü vurgular. (s. 370)

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Zuhruf, altındır. Araplar, 'zehrafe' kelimesini bir şeyi süslemek, güzelleştirmek anlamında kullanırlar. Ayetteki 'zuhrufâ' ifadesi, evlerin ve eşyaların altınla süslenmesi, yani dünya ziynetlerinin en üst düzeyini temsil eder. (c. 2, s. 209)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Zuhruf, Kur'an'da genellikle 'dünya hayatının süsü' (zînetü'l-hayâti'd-dünyâ) bağlamında geçer ve bu süslerin geçiciliğini, aldatıcılığını ve ahiret karşısındaki değersizliğini ima eder. Bu ayette de Allah'ın, inkarcılara verebileceği bu tür süslerin aslında bir imtihan ve geçici bir meta olduğunu belirtir.

2مَتَـٰعُm-t-'-

Kök:م ت ع—Ayette, dünya hayatının geçici faydaları, yararlanılan şeyler ve geçimlik anlamında kullanılmıştır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Metâ', kendisinden faydalanılan, yararlanılan şeydir. Genellikle geçici ve sonu olan faydalar için kullanılır. Bu ayette dünya hayatının tüm nimetlerinin geçici birer metâ' olduğunu, kalıcı olmadığını ifade eder. (s. 464)

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Metâ', faydalanılan şeydir. Dünya hayatının metâ'ı, insanın ondan faydalandığı, ancak sonunda yok olup gidecek olan her şeydir. Ayetteki kullanımı, dünya nimetlerinin sadece birer geçimlik olduğunu, asıl kalıcı olanın ahiret olduğunu vurgular. (c. 5, s. 182)

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Metâ' kavramı Kur'an'da genellikle dünya hayatının geçici ve aldatıcı yönünü vurgulamak için kullanılır. Bu ayette de dünya malının ve süslerinin sadece kısa süreli bir fayda sağladığını, asıl değerin ahirette olduğunu belirtir.

3ٱلْحَيَوٰةِh-y-w

Kök:ح ي و—Ayette, dünya hayatı, canlılık ve varoluş anlamında kullanılmıştır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Hayat, varoluşun ve canlılığın özüdür. Kur'an'da 'el-hayâtü'd-dünyâ' (dünya hayatı) terkibiyle kullanıldığında, ahiret hayatının aksine geçici, fani ve aldatıcı olan bu dünya varoluşunu ifade eder. Ayetteki 'metâ'u'l-hayâti'd-dünyâ' ifadesi, dünya hayatının sadece bir geçimlik olduğunu vurgular. (s. 279)

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Hayat, ruhun bedende bulunmasıyla oluşan canlılık halidir. Dünya hayatı ise, bu geçici alemdeki varoluşumuzdur. Ayetteki bağlamda, dünya hayatının süslerinin ve nimetlerinin, ahiret hayatına kıyasla ne kadar değersiz ve geçici olduğunu anlatır.

4ٱلدُّنْيَاd-n-w

Kök:د ن و—Ayette, en yakın, aşağı, alçak ve ahiretin zıttı olan dünya anlamında kullanılmıştır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Dünyâ, 'ednâ' kelimesinin müennesidir ve 'en yakın' veya 'en aşağı' anlamına gelir. Kur'an'da genellikle ahiretin zıttı olarak, geçici ve fani olan bu alem için kullanılır. Bu ayette de dünya hayatının geçici ve değersizliğini vurgulamak için 'el-hayâti'd-dünyâ' terkibinde yer alır. (s. 297)

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Dünyâ, 'denâvet' kökünden gelir ve yakınlık veya alçaklık ifade eder. Ahiret hayatına nispetle daha yakın ve daha aşağıda olduğu için bu isim verilmiştir. Ayetteki kullanımı, dünya hayatının süslerinin ve nimetlerinin, ahiret nimetlerine göre ne kadar önemsiz olduğunu belirtir.

5لِلْمُتَّقِينَv-k-y

Kök:و ق ي—Ayette, Allah'tan korkanlar, O'na karşı gelmekten sakınanlar ve takva sahibi olanlar anlamında kullanılmıştır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Takvâ, bir şeyi korumak, sakınmak anlamına gelir. Allah'a karşı takvâ ise, kişinin kendisini Allah'ın azabından koruması, emirlerine uyup yasaklarından kaçınmasıdır. Muttakîler, bu vasıflara sahip olanlardır. Ayette ahiretin, dünya nimetlerine aldanmayan, Allah'tan sakınan muttakîlere ait olduğu belirtilir. (s. 843)

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Muttakîler, Allah'ın azabından sakınan, O'na itaat eden kimselerdir. Ahiret, dünya hayatının geçici süslerine aldanmayıp, Allah'ın rızasını kazanmaya çalışan bu kimseler içindir. (s. 40)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Takvâ, Kur'an'ın temel kavramlarından biridir ve Allah'a karşı sorumluluk bilinciyle hareket etmeyi, O'nun emirlerine riayet etmeyi ifade eder. Muttakîler, bu bilince sahip olan ve dünya nimetlerinin geçiciliğini idrak ederek ahirete yönelen kişilerdir. Bu ayette de ahiretin gerçek değerinin, dünya malına değil, takvaya bağlı olduğu vurgulanır.

Zuhruf Sûresi

Âyet-i kerime rubiyet mertebesi âyetlerindendir. Uluhiyet mertebesinden risalet mertebesine hitap etmektedir.

“Zuhruf” tefsir ve meallerde “Altın ve Mücevver” olarak çevrilmiştir. Asli anlamı “süs” tür. Altın 53. âyette “zeheb” olarak verilmiştir. Kıymetli takı ve süsler olarak düşünülebilir. Dünya hayatında bunlar nefsin ve nefsi emmarenin süsüdür. Ve bunların meta olmak üzere maddi bir değeride vardır. Bilindiği gibi Mûsâ (a.s.) Tûr dağına çıktığında Samiri, Cebrail (a.s.) ın atının bastığı yerden toprak almış ve halkın toplanma ve eğlence gününde altın zinet eşlarını toplayıp, bu toprağı içine de aldığı toprağı atıp eritmiş ve buzağı kalıbı yapıp içine dökmüştü. Ve bu buzağıdan ses gelince ilahınız budur diyerek Mûsâ (a.s.) kavmini kandırmıştı. Nefsi emmare altın ve türevleri olan kıymetli emmarenin hayal ve vehim ile kıymet verdiği dünya metaının kıymeti yoktur.

Efendimiz (s.a.v.) uluhiyet mertebesinden hitap ile Allah (c.c.) katında ve kim okuyorsa öncelikle Allah (c.c.) daha sonra “rabbike” okuyanın rabbi hassı olan esmâ-isimdir.

İttika sakınma şeriat mertebesinde günahlardan sakınmak, tarikat metebesinden ilâhi muhabbete geri kalmaktan sakınmak, hakikat mertebesinde Hakk’ın gafletinde olmaktan sakınmak marifet mertebesinde Hakk ile olmaktan bir an olsun geri kalmaktan sakınmaktır. (Murat Derûni)

Eserin tamamını oku