Tûr Sûresi 19. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'أكل' kelimesini 'bir şeyi yutmak, çiğnemek ve sindirmek' olarak tanımlar. Ayetteki 'كُلُوا۟' ifadesi, cennet ehlinin dünyadaki salih amellerine karşılık olarak kendilerine sunulan nimetleri afiyetle tüketmelerini ifade eder, bu da bir mükafat ve ikramdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'أكل' kelimesinin mecazi kullanımlarına değinir. Bu ayetteki 'كُلُوا۟' emri, mecazi olarak cennet nimetlerinden istifade etme ve onlara sahip olma anlamını taşır. Bu, sadece fiziksel yeme eylemi değil, aynı zamanda cennetin tüm güzelliklerinden faydalanma imtiyazıdır.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'شرب' kelimesini 'suyu veya benzeri bir sıvıyı ağız yoluyla almak' olarak açıklar. Ayetteki 'وَٱشْرَبُوا۟' ifadesi, cennet ehlinin dünyadaki amelleri karşılığında kendilerine sunulan lezzetli ve temiz içecekleri afiyetle tüketmelerini emreder, bu da bir lütuf ve ikramdır.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'شرب' kelimesinin geniş anlamlarına değinir. Cennetteki 'şarap' (içecek) kavramının dünyadaki sarhoş edici şaraptan farklı olduğunu, aksine lezzet ve ferahlık veren bir nimet olduğunu belirtir. Bu ayetteki emir, cennetin saf ve hoş içeceklerinden doyasıya istifade etmeyi ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'هنأ' kelimesini 'bir şeyin kolay ve hoş olması, sıkıntısız ve lezzetli olması' olarak açıklar. 'هَنِيٓـًٔۢا' ifadesi, cennet nimetlerinin hiçbir zahmet, rahatsızlık veya olumsuzluk içermeden, tam bir keyif ve afiyetle tüketileceğini vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): el-Kefevî, 'هنيء' kelimesinin 'bir şeyin kolayca elde edilmesi ve ondan lezzet alınması' anlamını taşıdığını belirtir. Ayetteki 'هَنِيٓـًٔۢا' kelimesi, cennet ehlinin yeme ve içme eylemlerinin sadece doyurucu olmakla kalmayıp, aynı zamanda ruhsal ve bedensel olarak tam bir huzur ve mutluluk kaynağı olacağını ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'h-n-e' kökünün 'rahatlık, hoşnutluk ve sıkıntısızlık' gibi pozitif çağrışımlara sahip olduğunu belirtir. 'هَنِيٓـًٔۢا' kelimesi, cennetin temel özelliklerinden biri olan tam bir huzur ve memnuniyet halini yansıtır; dünyadaki yeme-içmenin getirebileceği olumsuzluklardan (hastalık, hazımsızlık vb.) tamamen arınmış bir durumu ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): es-Sicistânî, 'عمل' kelimesini 'bir işi yapmak, icra etmek' olarak tanımlar. Ayetteki 'بِمَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ' ifadesi, cennet nimetlerinin dünyada yapılan salih amellerin bir karşılığı olduğunu açıkça belirtir. Bu, amellerin ahiretteki mükafatla doğrudan ilişkisini gösterir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'عمل' kelimesinin 'kasıtlı ve iradeli bir eylem' anlamını taşıdığını vurgular. Bu ayetteki 'تَعْمَلُونَ' ifadesi, cennet ehlinin dünyada bilinçli olarak yaptıkları iyi işlerin, Allah'ın rızasını kazanma niyetiyle gerçekleştirilen ibadetlerin ve güzel ahlakın bir sonucu olarak bu nimetlere nail olduklarını gösterir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'amel' kavramının Kur'an'da genellikle 'salih amel' bağlamında kullanıldığını ve 'imanla birlikte yapılan iyi işler' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'تَعْمَلُونَ' ifadesi, cennetin sadece Allah'ın lütfu değil, aynı zamanda müminlerin dünyadaki çabalarının ve gayretlerinin bir neticesi olduğunu vurgular, bu da sorumluluk ve karşılık ilkesini pekiştirir.