Kamer Sûresi 8. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Kamer 8Cüz 27 · Sayfa 529

Kamer Sûresi 8. Âyet

القمر

Muhti'îne ilâ-ddâ'(i)(s) yekûlu-lkâfirûne hâżâ yevmun ‘asir(un)

Davetçiye doğru koşarlarken kafirler, "Bu zor bir gün" derler.

Kamer Suresi'nin 8. ayeti, kıyamet günündeki dehşeti ve inkarcıların o günkü durumunu tasvir etmektedir. Ayet, insanların çağırana doğru koşuşunu ve inkarcıların o günü 'zorlu' olarak nitelendirmesini dilbilimsel bir derinlikle ele alır.

1مُّهْطِعِينَh-t-a

Kök:هطع—Çağırana doğru boyunlarını uzatarak, gözleri dalgın bir şekilde hızla koşanlar.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ihṭâʿ' kelimesini, bir şeye doğru boynu uzatmak ve gözleri dikmek olarak açıklar. Ayetteki 'muhṭiʿîn' ifadesi, kıyamet gününde insanların çağırana doğru, gözleri şaşkınlıkla sabitlenmiş bir halde hızla ilerlemesini ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'muhṭiʿîn' kelimesini 'boyunlarını uzatmış, gözlerini dikmiş' olarak tefsir eder. Bu, çağırana doğru hızlı ve kararlı bir yönelişi, aynı zamanda korku ve şaşkınlık içindeki bir hali yansıtır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, bu kelimenin 'hızla koşmak ve boynu uzatmak' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki bağlamda, kabirlerinden çıkan insanların çağırana doğru tereddütsüz ve hızlı bir şekilde yönelişini mecazi olarak ifade eder.

2ٱلدَّاعِd-a-w

Kök:دعو—Kıyamet günü insanları hesaba çağıran melek veya ilahi çağrı.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'daʿâ' fiilinin 'çağırmak, davet etmek' anlamlarına geldiğini belirtir. 'ed-Dâʿî' ise çağıran kişidir. Ayetteki 'ed-Dâʿî', kıyamet günü insanları dirilişe ve hesaba çağıran ilahi bir güç veya meleği ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'daʿvet' kavramının Kur'an'da genellikle Allah'ın insanları doğru yola veya ahiret hesabına çağırması bağlamında kullanıldığını vurgular. 'ed-Dâʿî' bu çağrının somutlaşmış halidir ve kıyamet gününün kaçınılmazlığını simgeler.

3ٱلْكَـٰفِرُونَk-f-r

Kök:كفر—Allah'ın ayetlerini ve ahiret gününü inkar edenler, nankörler.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'küfr' kelimesinin asıl anlamının 'örtmek' olduğunu, dolayısıyla 'kâfir'in hakkı örten, inkar eden kişi olduğunu belirtir. Ayetteki 'el-kâfirûn', kıyamet gününün gerçekliğini ve Allah'ın çağrısını dünyada inkar edenleri ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'küfr' kavramının Kur'an'da sadece inançsızlık değil, aynı zamanda Allah'ın nimetlerine karşı nankörlük ve O'nun ayetlerini bile bile reddetme anlamı taşıdığını açıklar. Ayetteki 'el-kâfirûn', bu inkar ve nankörlüğün ahiretteki acı sonucunu yaşayanlardır.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'küfr'ün Kur'an'daki semantik alanını incelerken, bu kelimenin sadece imanın zıddı olmadığını, aynı zamanda gerçeği gizleme, örtme ve inkâr etme eylemini de kapsadığını belirtir. Ayetteki 'el-kâfirûn', bu eylemlerinin sonucunda kıyamet gününün dehşetiyle yüzleşenlerdir.

4عَسِرٌa-s-r

Kök:عسر—Zor, çetin, sıkıntılı ve güçlüklerle dolu.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'usrun' kelimesinin 'zorluk, güçlük' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'asir' kelimesi, kıyamet gününün inkarcılar için ne kadar çetin, sıkıntılı ve tahammül edilemez bir gün olacağını vurgular.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'asir' kelimesini 'şiddetli ve zor' olarak açıklar. Bu, inkarcıların kıyamet gününde karşılaşacakları azabın ve hesabın ağırlığını, o günün onlar için ne denli katlanılmaz olacağını ifade eder.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'usr' kelimesinin 'kolaylığın zıddı' olduğunu ve 'zorluk, sıkıntı' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'yevmun asir', inkarcıların dünyadaki rahatlık ve inkarının aksine, ahirette karşılaşacakları büyük zorluğu ve çetinliği tasvir eder.

Kamer Sûresi

Hakk’ı perdeleyip gizleyen inkar ehli, kendilerini çağırana bu “‘asir” çetin bir gün derler.

“Asir” Ayn, Sin ve Rı harflerinden oluşmaktadır. “Ayn” Göz ve müşahade “Sin” insan ve “Rı” rububiyet tir.

İnsan’ın rububiyet mertebesini müşahade etme günüdür. Bu günde hayali kimler yok olur ve Vahid’ül kahhar olan Allah (c.c.) hakikati ortaya çıkar.

İrfan ehli daha bugünden dünya hayatında hayali kimliklerini terk eder ve asılları olan insan kimliği “Selam” ve “Cemal” esmalarına yönelir. (M. D.)

Eserin tamamını oku