Haşr Sûresi 13. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'rehbet'i, 'korku ile birlikte çekinme ve sakınma' olarak tanımlar. Ayetteki 'eşeddü rehbeten' ifadesi, bu korkunun sadece bir çekinme değil, aynı zamanda müminlere karşı duyulan derin bir dehşet olduğunu gösterir ki bu da onların kalplerinde Allah korkusundan daha baskın hale gelmiştir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'rehbet' kelimesinin 'korku' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki bağlamda, bu korkunun müminlerin varlığından kaynaklandığını ve düşmanların iç dünyalarında Allah'a duydukları korkudan daha şiddetli olduğunu ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'havf' ve 'haşyet' gibi diğer korku kavramlarından farklı olarak 'rehbet'in, genellikle bir tehdit veya tehlike karşısında hissedilen yoğun bir korkuyu ifade ettiğini belirtir. Ayetteki kullanımı, müminlerin düşmanlar için somut bir tehdit algısı oluşturduğunu ve bu tehdidin onlarda derin bir dehşet uyandırdığını gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sadr'ı bedenin ön kısmı olarak tanımlasa da, Kur'an'da genellikle kalbin ve iç duyguların merkezi olarak kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'fî sudûrihim' ifadesi, korkunun sadece dışa vurulan bir tepki değil, düşmanların en derin iç dünyalarına işlemiş bir duygu olduğunu vurgular.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'sadr'ın mecazi olarak sırların, düşüncelerin ve duyguların saklandığı yer olduğunu ifade eder. Ayetteki kullanım, müminlere karşı duyulan korkunun düşmanların en mahrem yerlerinde, yani kalplerinde yer ettiğini ve gizli bir endişe kaynağı olduğunu gösterir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'fıkh'ı 'bir şeyi bilmekten daha özel olarak, onun derinliğini ve inceliklerini kavramak' olarak açıklar. Ayetteki 'lâ yefkahûne' ifadesi, düşmanların sadece bilmediklerini değil, aynı zamanda müminlerin gücünün Allah'tan geldiğini ve bu gücün manevi boyutunu idrak edemediklerini vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'fıkh'ın 'anlama ve kavrama' anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki bağlamda, düşmanların müminlerin üstünlüğünün nedenini, yani Allah'a olan imanlarını ve O'nun desteğini anlayamadıklarını, bu yüzden de korkularının mantıksız bir temele dayandığını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'fıkh' kavramının Kur'an'da genellikle 'derinlemesine anlama, idrak etme ve hikmetini kavrama' anlamında kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'lâ yefkahûne' ifadesi, düşmanların sadece yüzeysel bir bilgi eksikliği değil, aynı zamanda olayların özünü ve müminlerin manevi gücünü kavrama yeteneğinden yoksun olduklarını gösterir.