En'âm Sûresi 140. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hüsran' kelimesini sermayeyi kaybetmek olarak tanımlar. Ayetteki bağlamda ise, çocuklarını öldürenlerin ve Allah'ın rızkını haram kılanların, hem dünyevi hem de uhrevi anlamda büyük bir kayba uğradıklarını, iman ve doğru yolu yitirdiklerini belirtir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'hüsran'ı, kişinin kendisi için faydalı olanı kaybetmesi ve zararlı olanı elde etmesi olarak açıklar. Ayette, bu kişilerin çocuklarını öldürerek ve helali haram kılarak kendilerine en büyük zararı verdiklerini, Allah'ın rahmetinden uzaklaştıklarını ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'katl' kelimesinin genel anlamda cana kıymak olduğunu belirtir. Ayetteki 'katalû evlâdehüm' ifadesiyle, cahiliye Araplarının kız çocuklarını diri diri gömme veya fakirlik korkusuyla çocuklarını öldürme gibi vahşi adetlerine işaret edildiğini açıklar.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'katl' kelimesinin Kur'an'da genellikle haksız yere cana kıymak anlamında kullanıldığını ifade eder. Bu ayette ise, 'sefahat' (beyinsizlik) ve 'gayri ilim' (bilgisizlik) ile birleşerek, bu fiilin ne denli büyük bir günah ve sapıklık olduğunu vurguladığını belirtir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'sefih' kelimesini aklı kıt, düşüncesiz kişi olarak açıklar. Ayetteki 'sefahan' ifadesinin, çocuklarını öldürenlerin bu fiili akılsızca, düşünmeden ve cehaletle işlediklerini, bu eylemin mantıksızlığını ve ahlaksızlığını vurguladığını belirtir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'sefahat' kelimesini, kişinin aklının hafifliği ve düşüncesizliği nedeniyle doğruyu yanlıştan ayıramaması olarak tanımlar. Ayetteki kullanımıyla, çocuk katliamının ve helali haram kılmanın, akli bir muhakemeden yoksun, cahilce bir davranış olduğunu ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'iftira' kelimesini, olmayan bir şeyi uydurarak birine isnat etmek olarak açıklar. Ayetteki 'iftirâen alellah' ifadesiyle, Allah'ın helal kıldığı rızıkları haram saymanın, Allah adına yalan uydurmak ve O'na karşı büyük bir cüretkarlık olduğunu belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'iftira' kavramının Kur'an'da genellikle Allah'a karşı işlenen yalan ve asılsız iddialar bağlamında kullanıldığını vurgular. Bu ayette, Allah'ın verdiği rızıkları haram kılmanın, Allah'ın hükmüne karşı bir iftira, yani O'nun iradesine aykırı bir iddia olduğunu ifade eder.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'dalâl' kelimesini doğru yoldan ayrılmak, şaşırmak olarak açıklar. Ayetteki 'kad dallû' ifadesiyle, çocuklarını öldüren ve helali haram kılanların, Allah'ın belirlediği doğru yoldan tamamen saptıklarını, hakikatten uzaklaştıklarını belirtir.

Semîn el-Halebî (Umdetü'l-Huffâz): Semîn el-Halebî, 'dalâl'in, hidayetin zıttı olduğunu ve doğru yolu bulamama halini ifade ettiğini belirtir. Bu ayette, bu kişilerin sadece yanlış bir eylem yapmakla kalmayıp, aynı zamanda temel bir inanç ve ahlak sapması içinde olduklarını vurgular.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hidayet' kelimesini, doğru yola kılavuzlamak ve doğru yolu bulmak olarak tanımlar. Ayetteki 've mâ kânû mühtedîn' ifadesiyle, bu kişilerin zaten doğru yolda olmadıklarını, hidayetten nasipsiz olduklarını ve bu sapkın eylemlerinin de bu durumun bir göstergesi olduğunu belirtir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'hidayet' kavramının Kur'an'da Allah'ın insanlara doğru yolu göstermesi ve insanların da bu yolu takip etmesi anlamında merkezi bir rol oynadığını belirtir. Ayetteki olumsuz kullanım, bu kişilerin Allah'ın rehberliğinden yüz çevirerek kendi sapkınlıklarında ısrar ettiklerini vurgular.