A'râf Sûresi 1. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, hurûf-u mukattaa'nın müteşabihât kategorisinde olduğunu ve bu harflerin Kur'an'ın i'câzına (mucizeviliğine) delalet ettiğini belirtir. Bu harflerin, Kur'an'ın Arap harflerinden oluşmasına rağmen benzerinin getirilememesi gibi bir meydan okuma içerdiğini ifade eder. (el-Müfredât, 'حرف' maddesi altında genel açıklama)

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, bu tür harflerin tefsirinde farklı görüşlerin bulunduğunu, kimilerinin bunların sure isimleri olduğunu, kimilerinin ise Allah'ın isimlerine veya sıfatlarına işaret ettiğini düşündüğünü aktarır. Ancak kesin bir anlam vermekten ziyade, bunların Kur'an'ın başlangıcında yer alan ilahi bir sır olduğuna vurgu yapar. (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân, ilgili sure başı)

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki anahtar kavramların semantik analizini yaparken, hurûf-u mukattaa gibi özel durumların, Kur'an'ın dilsel yapısının ve mesajının derinliğini gösteren unsurlar olduğunu ima eder. Bu harflerin, Kur'an'ın 'ilahi kelam' olma özelliğini pekiştiren, insan aklının tam olarak kavrayamayacağı bir boyut taşıdığını belirtir. (Genel metodoloji ve giriş bölümlerinden çıkarım)

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, hurûf-u mukattaa'nın kelime anlam bilgisi açısından doğrudan bir karşılığı olmadığını, ancak Kur'an'ın dilsel ve retorik yapısının bir parçası olarak değerlendirilmesi gerektiğini ifade eder. Bu harflerin, Kur'an'ın nazmındaki eşsizliği ve ilahi kaynağını vurgulayan sembolik bir işlevi olduğunu belirtir. (Genel giriş ve özel durumlar bölümü)