A'râf Sûresi 173. Âyet

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Şirk (ş-r-k) kelimesi, bir şeyi iki veya daha fazla kişi arasında paylaştırmak anlamına gelir. Dini bağlamda ise, Allah'a ortak koşmak, O'nunla birlikte başka bir ilaha tapmak veya O'nun sıfatlarında başkalarını ortak görmek demektir. Ayetteki 'eşreke âbâunâ' ifadesi, babaların Allah'a ortak koşma eylemini, yani tevhidin zıddı olan şirki ifade eder.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Şirk, Kur'an'ın temel kavramlarından biridir ve tevhidin karşıtıdır. Allah'ın mutlak birliğini ve eşsizliğini reddetmek anlamına gelir. Ayetteki kullanımı, geçmiş nesillerin Allah'a ortak koşma eylemini bir mazeret olarak sunma girişimini vurgular, ancak bu mazeretin geçersizliğini ima eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Zürriyet (z-r-e) kelimesi, 'zer' kökünden türemiştir ve 'yaymak, saçmak' anlamlarına gelir. İnsan neslinin çoğalması ve yayılması anlamında kullanılır. Ayetteki 'künnâ zürriyyeten min ba'dihim' ifadesi, kendilerinin önceki nesillerden türeyen bir soy olduğunu, dolayısıyla babalarının günahlarından sorumlu tutulmamaları gerektiğini iddia etme çabalarını dile getirir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Zürriyet, genellikle çocukları ve torunları kapsayan geniş bir nesil anlamını taşır. Kur'an'da sıkça insan neslinin devamlılığını ve Allah'ın yaratma kudretini ifade etmek için kullanılır. Bu ayette ise, önceki nesillerin eylemlerinden sonra gelen bir nesil olma durumunu, bir mazeret olarak öne sürme bağlamında yer alır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Helak (h-l-k) kelimesi, bir şeyin tamamen ortadan kalkması, yok olması anlamına gelir. Kur'an'da genellikle Allah'ın azabıyla bir kavmin veya kişinin cezalandırılması ve yok edilmesi bağlamında kullanılır. Ayetteki 'efetühlikunâ' ifadesi, 'bizi helak mı edeceksin?' şeklinde bir soru olup, Allah'ın adaletine yönelik bir itirazı veya merhamet talebini içerir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Helak, bir şeyin varlığının sona ermesi, bozulması ve işlevini yitirmesi demektir. Kur'an'da bu kelime, genellikle Allah'ın gazabının bir sonucu olarak bir topluluğun veya bireyin dünyevi veya uhrevi cezalandırılmasını ifade eder. Bu ayette, önceki nesillerin günahları yüzünden sonraki nesillerin cezalandırılmasının adil olup olmadığına dair bir sorgulama olarak geçer.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Batıl (b-t-l) kelimesi, 'boşa gitmek, geçersiz olmak' anlamlarına gelir. 'Mübtil' ise, batıl olanı yapan, haksızlık eden veya boş işlerle uğraşan kişidir. Ayetteki 'mübtilûn' ifadesi, babaların Allah'a ortak koşma eylemlerini, yani batıl ve anlamsız işler yapanları tanımlar. Bu ifade, onların eylemlerinin geçersizliğini ve yanlışlığını vurgular.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Batıl, hakikatin zıddıdır; faydasız, boş ve geçersiz olan her şeyi ifade eder. Mübtil ise, batılı ortaya koyan, batıl üzere hareket eden veya batıl olanı savunan kimsedir. Ayette, önceki nesillerin şirk koşma eylemleri 'batıl' olarak nitelendirilerek, bu eylemlerin hiçbir geçerliliğinin olmadığı ve Allah katında kabul görmeyeceği ima edilir.