A'râf Sûresi 21. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

A'râf 21Cüz 8 · Sayfa 152

A'râf Sûresi 21. Âyet

الأعراف

Vekâsemehumâ innî lekumâ lemine-nnâsihîn(e)

"Şüphesiz ben size öğüt verenlerdenim" diye de onlara yemin etti.

A'râf Suresi 21. ayet, şeytanın Hz. Adem ve Havva'yı aldatma girişimini ve bu aldatmada kullandığı yemin ve nasihat iddiasını dilbilimsel olarak ele almaktadır. Ayet, 'kasm' fiilinin ve 'nasih' isminin semantik derinliğini ortaya koyarak, aldatmanın nasıl bir dilsel stratejiyle gerçekleştiğini gözler önüne serer.

1وَقَاسَمَهُمَاk-s-m

Kök:ق س م—Şeytanın, Hz. Adem ve Havva'ya yemin ederek, kendisinin onlara karşı samimi olduğunu iddia etmesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kasm (قسم) kelimesi, bir şeyi bölmek, taksim etmek anlamına gelir. Ancak 'kâseme' (قاسَمَ) babında kullanıldığında, karşılıklı yeminleşmek veya birine yemin ettirmek anlamını taşır. Ayetteki 'kâsemehümâ' ifadesi, şeytanın onlara yemin ederek, kendisinin samimi bir öğüt veren olduğunu iddia etmesini ifade eder. Bu, şeytanın aldatma yöntemlerinden biridir; yalanını yeminle pekiştirmeye çalışmasıdır.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'kâsemehümâ' ifadesini 'onlara yemin etti' şeklinde açıklar. Bu fiil, birine yemin etme veya birine yemin ettirme anlamında kullanılır. Ayetteki bağlamda, şeytanın, Hz. Adem ve Havva'ya karşı samimiyetini göstermek için yemin etmesi, mecazi olarak aldatma ve hilekarlığın bir aracı olarak sunulmuştur.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'kasm' kökünün Kur'an'daki kullanımını incelerken, yemin etmenin sadece bir söz verme eylemi olmadığını, aynı zamanda bir tür bağlayıcılık ve güven telkin etme çabası olduğunu belirtir. Şeytanın 'kâsemehümâ' ifadesiyle, yemin ederek muhatabını ikna etme ve aldatma stratejisini kullandığını vurgular. Bu, şeytanın 'nasihat' iddiasını güçlendirmek için başvurduğu bir yöntemdir.

2لَمِنَ ٱلنَّـٰصِحِينَn-s-h

Kök:ن ص ح—Şeytanın, kendisinin Hz. Adem ve Havva'ya karşı samimi ve iyi niyetli öğüt verenlerden olduğunu iddia etmesidir.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Nasih (ناصح) kelimesi, 'nush' (نصح) kökünden türemiştir ve samimi, içten öğüt veren anlamına gelir. Nush, bir şeyin halis ve saf olması, hilesiz olması demektir. Ayetteki 'nâsihîn' ifadesi, şeytanın kendisini samimi bir öğüt veren olarak gösterme çabasını yansıtır. Ancak bu, şeytanın aldatıcı doğası gereği, aslında hile ve kandırmaca içerir.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'nâsih' kelimesini 'hayır dileyen, iyilik isteyen' olarak açıklar. Şeytanın bu ifadeyi kullanması, kendisinin Hz. Adem ve Havva'nın iyiliğini istediği izlenimini yaratma amacı taşır. Bu, şeytanın aldatma stratejisinin bir parçasıdır; görünüşte iyi niyetli bir tavır sergileyerek kurbanlarını tuzağa düşürmesidir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'nush' kavramının Kur'an'daki semantik alanını incelerken, samimiyet, içtenlik ve iyilik dileme anlamlarını vurgular. Ayetteki 'nâsihîn' ifadesi, şeytanın bu kavramı kendi çıkarları doğrultusunda manipüle ettiğini gösterir. Şeytan, 'nush'un olumlu çağrışımlarını kullanarak, aslında kötü niyetli olan eylemini meşrulaştırmaya çalışır.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'nush'u 'bir şeyi halis kılmak, hileden arındırmak' olarak tanımlar. Bu bağlamda, 'nâsih' ise 'halis öğüt veren' demektir. Ayette şeytanın bu sıfatı kullanması, onun aldatıcı doğasını daha da belirginleştirir; zira o, halis olmayan bir öğüdü halis gibi sunmaktadır.

A’râf Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(21) (Ve kâsemehumâ innî lekumâ le minen nâsıhîn.)

“Ve onlara: "Elbette ben size öğüt verenler-denim." diye de yemin etti.” İşte bazı insânlarda öyle yaparlar ve doğru olmayan bir şeye yemin ederek onun doğru olduğunu ispatlamaya çalışırlar.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(4)

Altı Peygamber — Hz. Âdem Gökyüzü İnsanları Araştırması (Cilt 2)Bir Ressam Hikâyesi Mesnevî-i Şerîf Şerhi - Cilt 11