A'râf Sûresi 24. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

A'râf 24Cüz 8 · Sayfa 153

A'râf Sûresi 24. Âyet

الأعراف

Kâle-hbitû ba'dukum liba'din ‘aduvv(un)(s) velekum fî-l-ardi mustekarrun vemetâ'un ilâhîn(in)

Allah, dedi ki: "Birbirinizin düşmanı olarak inin (oradan). Size yeryüzünde bir zamana kadar yerleşme ve yararlanma vardır."

Bu ayet, insanlığın yeryüzüne inişini ve burada geçici bir süre için düşmanlıklar içinde yaşayacağını bildirmektedir. Kelimelerin kök anlamları, bu inişin bir sürgün niteliği taşıdığını, yeryüzünün geçici bir ikametgah ve faydalanma yeri olduğunu vurgular.

1ٱهْبِطُوا۟h-b-t

Kök:ه ب ط—Yukarıdan aşağıya doğru inmek, bir yerden başka bir yere geçmek, sürgün edilmek anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hubût' kelimesinin yüksek bir yerden alçak bir yere inmek olduğunu belirtir. Ayetteki 'ihbitû' emri, cennetten yeryüzüne inişi ifade eder ve bu inişin bir tür sürgün ve makamdan düşüş anlamı taşıdığını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'ihbitû' fiilinin mecazi olarak 'bir yerden başka bir yere geçin' anlamında kullanıldığını ifade eder. Burada, cennetten yeryüzüne geçişi ve bu geçişin bir emirle gerçekleştiğini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'hubût' kavramının Kur'an'da genellikle ilahi bir emirle gerçekleşen, yüksek bir statüden daha aşağı bir duruma düşüşü ifade ettiğini belirtir. Bu ayetteki kullanımı, insanın cennetteki konumundan yeryüzüne indirilmesini ve bunun bir ceza veya sınav başlangıcı olduğunu gösterir.

2عَدُوٌّa-d-v

Kök:ع د و—Karşıt olmak, düşmanlık beslemek, haddi aşmak anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'adâvet' kelimesinin 'haddi aşmak' kökünden geldiğini ve birine karşı düşmanca tavır sergilemek olduğunu açıklar. Ayetteki 'ba'dukum li-ba'din aduvvun' ifadesi, insanların yeryüzünde birbirlerine karşı düşmanlık besleyeceklerini ve bu durumun insanlık hallerinden biri olacağını belirtir.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Fîrûzâbâdî, 'aduvv' kelimesinin 'haddi aşan, zulmeden' anlamlarına geldiğini ve düşmanlığın temelinde bir sınır ihlali olduğunu vurgular. Ayetteki bağlamda, insanların birbirlerine karşı haksızlık ve düşmanlık içinde olacaklarını ifade eder.

3مُسْتَقَرٌّk-r-r

Kök:ق ر ر—Yerleşilecek yer, ikametgah, kalıcı veya geçici olarak durulacak mekan anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'karâr' kelimesinin bir şeyin sabitlenmesi, yerleşmesi anlamına geldiğini belirtir. 'Müstakarr' ise yerleşilen yerdir. Ayetteki 'lekum fi'l-ardı mustakarrun' ifadesi, yeryüzünün insanlar için bir yerleşim yeri olacağını, ancak bu yerleşimin geçici olduğunu 'ilâ hînin' ile sınırlandırıldığını gösterir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'istikrâr'ın bir şeyin kendi yerinde sabitlenmesi olduğunu ifade eder. 'Müstakarr' ise bu sabitleşmenin gerçekleştiği mekandır. Ayette yeryüzünün insan için bir 'istikrâr' yeri olarak tayin edildiğini, ancak bunun nihai bir durak olmadığını vurgular.

4وَمَتَـٰعٌm-t-a

Kök:م ت ع—Faydalanılacak şey, geçimlik, dünya nimetleri anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'metâ'' kelimesinin 'faydalanılan şey' anlamına geldiğini ve genellikle geçici dünya nimetleri için kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'metâ'un ilâ hînin' ifadesi, yeryüzündeki nimetlerin belirli bir süreye kadar insanlara fayda sağlayacağını, kalıcı olmadığını vurgular.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'metâ'' kelimesini 'geçimlik ve faydalanılacak şeyler' olarak açıklar. Ayetteki bağlamda, yeryüzünün insanlara belirli bir süre için yaşamlarını sürdürmeleri ve ihtiyaçlarını karşılamaları için sunulan imkanları ifade ettiğini belirtir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'metâ'' kelimesinin Kur'an'da genellikle dünya hayatının geçici ve aldatıcı yönünü vurgulamak için kullanıldığını belirtir. Bu ayette de yeryüzündeki yaşamın ve nimetlerin belirli bir zaman dilimiyle sınırlı olduğunu, kalıcı olmadığını ifade eder.

5حِينٍh-y-n

Kök:ح ي ن—Belirli bir zaman dilimi, vakit, süre anlamındadır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'hîn' kelimesinin belirli veya belirsiz bir zaman dilimini ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'ilâ hînin' ifadesi, yeryüzündeki ikamet ve faydalanmanın belirli bir süreyle sınırlı olduğunu, ebedi olmadığını açıkça ortaya koyar.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'hîn' kelimesinin 'vakit' anlamına geldiğini ve bazen kısa, bazen uzun bir zaman dilimini ifade edebileceğini belirtir. Bu ayetteki kullanımı, yeryüzü hayatının bir sonu olduğunu ve bu sürenin Allah katında belirlenmiş olduğunu vurgular.

A’râf Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(24) (Kâlehbitû ba'dukum li ba'dın aduvv (aduvvun), ve lekum fîl'ardı mustekarrun ve metâun ilâ hîn.)

(Allah) buyurdu: "Birbirinize düşman olarak inin, sizin yeryüzünde bir süreye kadar kalıp geçinmeniz gerekmektedir." Genel olarak cennetten ininiz ifâdesidir bu Âyet, diğer yönüyle ise Cenâb-ı Hakk, zâtımdan dünya âlemine bireysel varlıklar olarak ininiz yâni esmâi ilâhîyyeme ininiz demek istiyor. Bu şekilde Âdem (a.s.) ın varlığıyla bütün esmâi ilâhîyye yeryüzüne inmiş oluyor. Ve buradaki düşmanlık Cenâb-ı Hakk’ın esmâlarının yaşantılarından başka bir şey değildir. Her esmâ bir mahâlli zuhura getirdiğinde ve o mahâlli de akıl ve duygular harekete geçirdiğinden, bu duygular hangi esmâi ilâhîyyeden kaynaklanıyorsa o esmâlar arasındaki zıtlıktır burada bahsedilen düşmanlıktır. Aslında hepsi büyük bir sistemin zuhur ve görüntülerinden başka bir şey değildir.

Eserin tamamını oku

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(4)

Altı Peygamber — Hz. Âdem Gökyüzü İnsanları Araştırması (Cilt 2)Her Şey Merkezinde mi? — Hikâye A'yân-ı Sâbite