A'râf Sûresi 29. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

A'râf 29Cüz 8 · Sayfa 153

A'râf Sûresi 29. Âyet

الأعراف

Kul emera rabbî bilkist(i)(s) veekîmû vucûhekum ‘inde kulli mescidin ved'ûhu muḣlisîne lehu-ddîn(e)(c) kemâ bedeekum te'ûdûn(e)

De ki: "Rabbim adaleti emretti. Her secde yerinde yüzlerinizi (O'na) doğrultun. Dini Allah'a has kılarak O'na ibadet edin. Sizi başlangıçta yarattığı gibi (yine O'na) döneceksiniz."

A'râf Suresi 29. ayet, tevhid inancının temel prensiplerini, adaleti, ihlası ve ahiret inancını vurgulamaktadır. Ayet, Allah'ın emrettiği adaletle birlikte, ibadetlerde samimiyetin ve yaratılışın başlangıcına dönüşün önemini dilbilimsel bir derinlikle ortaya koyar.

1أَمَرَe-m-r

Kök:أ م ر—Allah'ın bir şeyi yapmayı veya yapmamayı kesin bir şekilde bildirmesi, emretmesi.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Emir (أمر), bir şeyi yapmayı veya yapmamayı istemektir. Allah'ın emri ise, kullarına yönelik bir hüküm ve buyruktur. Ayetteki 'أَمَرَ رَبِّى' ifadesi, Allah'ın adaleti kesin bir hüküm olarak bildirdiğini ve bunun kullar için bağlayıcı olduğunu gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Arapçada 'emr' (أمر) kelimesi, bazen fiil olarak 'emretti' anlamına gelirken, bazen de 'iş, durum' anlamında isim olarak kullanılır. Bu ayette fiil olarak gelmiş ve Allah'ın adaleti bir yükümlülük olarak belirlediğini ifade eder.

2بِٱلْقِسْطِk-s-t

Kök:ق س ط—Adaletle, hakkaniyetle davranmak, doğru ve dengeli olmak.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Kıst (قسط), bir şeyi eşit ve adil bir şekilde taksim etmek, hak sahibine hakkını vermektir. Ayetteki 'أَمَرَ رَبِّى بِٱلْقِسْطِ' ifadesi, Allah'ın kullarından hem kendi aralarındaki ilişkilerde hem de Allah'a karşı olan görevlerinde adaleti gözetmelerini emrettiğini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Kur'an'da 'kıst' (قسط) kavramı, sadece hukuki adaleti değil, aynı zamanda kozmik düzenin ve ahlaki dengenin bir parçası olarak da ele alınır. Allah'ın adaleti emretmesi, evrensel bir ilke olarak her türlü aşırılıktan uzak, dengeli bir yaşam biçimini ifade eder.

Fîrûzâbâdî (Basâiru Zevi't-Temyîz): Kıst (قسط), adalet ve insaf anlamına gelir. Bir kimsenin başkasına zulmetmeyip hakkını vermesi demektir. Ayetteki kullanımı, Allah'ın kullarından her durumda adil olmalarını ve hakkaniyetten ayrılmamalarını istediğini gösterir.

3وُجُوهَكُمْv-c-h

Kök:و ج ه—Yüzlerinizi, yönünüzü, dikkat ve niyetinizi.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): Vech (وجه) kelimesi, Arapçada hem 'yüz' hem de 'yön, cihet' anlamlarına gelir. Ayetteki 'أَقِيمُوا۟ وُجُوهَكُمْ' ifadesi, namazda kıbleye yönelmek gibi fiziksel bir yönelişi ifade ettiği gibi, aynı zamanda kalben ve niyet olarak da Allah'a yönelmeyi, O'na tam bir teslimiyetle ibadet etmeyi de kapsar.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Burada 'vücûh' (وجوه) kelimesi, mecazi olarak 'niyetlerinizi, yönelişlerinizi' anlamında kullanılmıştır. Yani, her secde yerinde (ibadet anında) tüm benliğinizle Allah'a yönelin, O'na tam bir ihlasla ibadet edin demektir.

4مُخْلِصِينَh-l-s

Kök:خ ل ص—Samimi, katıksız, sadece Allah için ibadet edenler olarak.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): İhlas (إخلاص), bir şeyi saf ve katıksız hale getirmektir. Dinde ihlas ise, ibadetleri ve amelleri sadece Allah rızası için yapmak, riyadan ve gösterişten uzak durmaktır. Ayetteki 'مُخْلِصِينَ لَهُ ٱلدِّينَ' ifadesi, Allah'a yapılan duaların ve ibadetlerin tamamen O'na has kılınması gerektiğini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): İhlas (إخلاص), Kur'an'ın temel kavramlarından biridir ve tevhidin pratik bir tezahürüdür. Allah'a karşı samimiyet, O'ndan başkasına yönelmemek, ibadetlerde ve tüm yaşamda sadece O'nun rızasını gözetmek anlamına gelir. Bu ayette, dua ve ibadetin özünde ihlasın bulunması gerektiği belirtilir.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): İhlas (إخلاص), kalbin Allah'tan başkasına yönelmekten arındırılmasıdır. 'Muhlisîn' (مخلصين) kelimesi, bu arınmışlığı ve samimiyeti ifade eder. Ayette, Allah'a yönelişin ve duanın, hiçbir şirke bulaşmadan, sadece O'na özgü kılınması gerektiği vurgulanır.

5تَعُودُونَa-v-d

Kök:ع و د—Döneceksiniz, geri geleceksiniz.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Avd (عود), bir şeyin başlangıç noktasına geri dönmesidir. Ayetteki 'كَمَا بَدَأَكُمْ تَعُودُونَ' ifadesi, insanların yaratılışlarının başlangıcına, yani Allah'a döneceklerini, ahiret inancını ve yeniden dirilişi ifade eder. Bu, Allah'ın kudretinin ve vaadinin bir göstergesidir.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Avd (عود), bir şeyin tekrar etmesi veya eski haline dönmesidir. Bu ayetteki 'ta'ûdûn' (تعودون) kelimesi, ölümden sonra dirilişi ve Allah'ın huzuruna geri dönüşü anlatır. Yaratılışın bir başlangıcı olduğu gibi, bir de sonu ve dönüşü vardır.

A’râf Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(29) (Kul emere rabbî bil kısti ve ekîmû vucûhekum inde kulli mescidin ved’ûhu muhlisîne

lehud dîn, kemâ bedeekum teûdûn.) De ki: "Rabbim bana adâleti emretti. Her mescidde yüzünüzü O'na doğrultun ve dini yalnız kendisine has kılarak O'na yalvarın. İlkin sizi halkettiği gibi yine O'na döneceksiniz."

Eserin tamamını oku