A'râf Sûresi 96. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

A'râf 96Cüz 9 · Sayfa 163

A'râf Sûresi 96. Âyet

الأعراف

Velev enne ehle-lkurâ âmenû vettekav lefetahnâ ‘aleyhim berakâtin mine-ssemâ-i vel-ardi velâkin keżżebû feeḣażnâhum bimâ kânû yeksibûn(e)

Eğer, o memleketlerin halkları iman etseler ve Allah'a karşı gelmekten sakınsalardı, elbette onların üstüne gökten ve yerden nice bereketler(in kapılarını) açardık. Fakat onlar yalanladılar, biz de kendilerini işledikleri günahlarından dolayı yakalayıverdik.

Bu ayet, iman ve takvanın bereket getireceğini, yalanlamanın ise azaba yol açacağını vurgulamaktadır. Temel kavramlar, şehir halkının inancı, sakınması, Allah'ın açtığı bereketler ve yalanlamanın sonucunda gelen azaptır.

1أَهْلَe-h-l

Kök:أ ه ل—Bir yerleşim yerinde yaşayan, o yere mensup olan topluluk.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'ehl' kelimesini bir şeye mensup olan, onunla ilişkilendirilen kimseler olarak tanımlar. Ayetteki 'ehlü'l-kurâ' ifadesi, şehirlerde yaşayan, o şehirlerin sakinleri olan insanları ifade eder ve onların iman ve takva durumlarına dikkat çeker.

Ebu'l-Bekâ el-Kefevî (el-Külliyyât): Kefevî, 'ehl' kelimesinin bir şeyle özel bir ilişki içinde olanları belirttiğini söyler. Burada 'ehlü'l-kurâ', şehirlerin sakinleri olup, o şehirlerin kaderini belirleyecek olan topluluğu temsil eder.

2ءَامَنُوا۟e-m-n

Kök:أ م ن—Allah'a ve O'nun gönderdiklerine kalpten inanmak, tasdik etmek.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'îmân'ı kalple tasdik ve dille ikrar olarak açıklar. Ayetteki 'âmenû' fiili, şehir halkının Allah'a ve peygamberlerine inanması, bu inancın getirdiği güven ve teslimiyeti ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'emn' kökünden türeyen 'îmân'ı, korkuyu gidermek ve güven vermek olarak tanımlar. 'Âmenû' fiili, Allah'a iman ederek O'nun azabından emin olmayı ve O'na güvenmeyi ifade eder ki bu, bereketin anahtarıdır.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, Kur'an'daki 'îmân' kavramının sadece entelektüel bir kabulden öte, Allah'a tam bir teslimiyet ve güveni içeren aktif bir tutum olduğunu belirtir. Ayetteki 'âmenû', bu aktif teslimiyetin bir ifadesidir.

3وَٱتَّقَوْا۟v-k-y

Kök:و ق ى—Allah'ın emirlerine uyarak ve yasaklarından kaçınarak O'na karşı gelmekten sakınmak.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'takvâ'yı Allah'ın azabından sakınmak, korunmak olarak açıklar. Ayetteki 'ittekav' fiili, şehir halkının Allah'ın gazabından ve cezalarından sakınmak için O'nun emirlerine riayet etmesini ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'takvâ'yı bir şeyi korumak, muhafaza etmek ve sakınmak olarak tanımlar. Ayetteki 'ittekav' fiili, Allah'ın sınırlarını koruyarak, O'nun yasaklarından sakınarak ve emirlerine uyarak kendilerini kötülüklerden korumaları anlamına gelir.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'takvâ'nın Kur'an'da Allah'a karşı duyulan derin saygı ve sorumluluk bilinciyle hareket etmek olduğunu belirtir. Bu, sadece korku değil, aynı zamanda Allah'ın rızasını kazanma arzusunu da içerir. Ayetteki 'ittekav', bu sorumluluk bilincinin bir eylemidir.

4لَفَتَحْنَاf-t-h

Kök:ف ت ح—Bir şeyi açmak, kapalı olanı görünür veya erişilebilir kılmak; burada bolluk ve bereketi bahşetmek anlamında.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'feth' kelimesinin mecazi anlamda bir şeyi kolaylaştırmak, bir kapıyı açmak gibi bolluk ve rızık kapılarını açmak olarak kullanıldığını belirtir. Ayetteki 'lefetahnâ', Allah'ın bereket kapılarını onlara açacağını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'feth' kelimesinin hem maddi hem de manevi anlamda açmayı ifade ettiğini söyler. Burada 'lefetahnâ', gökten yağmur, yerden ürün gibi maddi bereketlerin yanı sıra, manevi hayır kapılarının da açılacağını ima eder.

5بَرَكَـٰتٍb-r-k

Kök:ب ر ك—İlahi lütuf ve ihsanla gelen artış, bolluk, hayır ve süreklilik.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'bereket' kelimesinin hayrın artması ve devam etmesi anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'berekat' kelimesi, gökten ve yerden gelecek olan, kesintisiz ve bol hayırları ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'bereket'i Allah'tan gelen ilahi hayır ve artış olarak tanımlar. Ayetteki 'berekat', iman ve takva karşılığında Allah'ın lütfedeceği, hem nicelik hem de nitelik olarak artan bol nimetleri ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'bereket'in Kur'an'da genellikle Allah'ın bir lütfu olarak, bir şeyin içinde bulunan ilahi hayır ve artış potansiyelini ifade ettiğini belirtir. Ayetteki 'berekat', bu ilahi lütfun somut tezahürleridir.

6كَذَّبُوا۟k-z-b

Kök:ك ذ ب—Gerçeği yalanlamak, inkar etmek, doğruyu reddetmek.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'tekzîb'i bir şeyi doğru olmaktan çıkarmak, yalan olduğunu iddia etmek olarak açıklar. Ayetteki 'kezzebû' fiili, şehir halkının Allah'ın ayetlerini, peygamberlerini ve vaatlerini yalanlamasını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'kezeb' kökünden türeyen 'tekzîb'i, bir sözün veya haberin aksini iddia etmek, onu yalanlamak olarak tanımlar. Ayetteki 'kezzebû', iman ve takvanın zıddı olarak, hakikati reddetme eylemini ve bunun olumsuz sonucunu vurgular.

A’râf Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(96) (Ve lev enne ehlel kurâ âmenû vettekav le fetahnâ aleyhim berekâtin mines semâi vel ardı ve lâkin kezzebû fe ehaznâhum bimâ kânû yeksibûn.)

“(O) ülkelerin halkı inanıp (Allah'ın azâbından) korunsalardı, elbette üzerlerine gökten ve yerden bolluklar açardık; fakat yalanladılar, biz de onları kazandıklarıyla yakaladık.”

Eserin tamamını oku