Nûh Sûresi 6. âyetin meâli (Türkçe anlamı) nedir?

Nûh 6Cüz 29 · Sayfa 570

Nûh Sûresi 6. Âyet

نوح

Felem yezidhum du'â-î illâ firârâ(n)

Fakat benim davetim ancak onların kaçışını artırdı."

Nûh Suresi 6. ayet, Nûh peygamberin kavmini Allah'a davet etmesine rağmen, onların bu davete karşı gösterdikleri olumsuz tepkiyi, yani kaçışlarını ve uzaklaşmalarını dilbilimsel bir derinlikle ifade etmektedir. Ayet, 'dua' (çağrı) ve 'firar' (kaçış) kavramları üzerinden, tebliğin etkisizliğini ve muhatapların direnişini vurgular.

1يَزِدْهُمْz-y-d

Kök:ز ي د—Artırmak, çoğaltmak, ziyadeleştirmek anlamındadır ve ayette Nûh'un çağrısının kavminin kaçışını artırdığını ifade eder.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'زيادة' (ziyade) kelimesinin bir şeyin aslına eklenerek çoğalması anlamına geldiğini belirtir. Ayetteki 'يزدهم' ifadesi, Nûh'un davetinin, kavminin zaten var olan uzaklaşma eğilimini daha da şiddetlendirdiğini, yani kaçışlarını artırdığını gösterir.

Ebû Ubeyde (Mecâzü'l-Kur'ân): Ebû Ubeyde, 'يزدهم' fiilini 'çoğalttı, artırdı' şeklinde açıklar. Bu bağlamda, Nûh'un davetinin, kavminin ondan kaçışını ve uzaklaşmasını niceliksel olarak artırdığını, yani her davetle birlikte daha da uzaklaştıklarını mecazi bir anlatımla ifade eder.

2دُعَآءِىٓd-'-w

Kök:د ع و—Çağırmak, davet etmek, dua etmek anlamlarına gelir ve ayette Nûh peygamberin kavmini Allah'a yönelttiği daveti ifade eder.

İbn Kuteybe (Tefsîru Garîbi'l-Kur'ân): İbn Kuteybe, 'دعاء' kelimesinin 'çağırmak, davet etmek' anlamında kullanıldığını belirtir. Nûh Suresi'ndeki bu kullanım, Nûh'un kavmini hakka davet etme, onları Allah'a çağırma eylemini ifade eder. Bu, bir peygamberin tebliğ görevini yerine getirme çabasıdır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'دعاء' kelimesini 'bir şeyi kendine doğru çekmek, yöneltmek' olarak tanımlar. Ayetteki 'دعائي' ifadesi, Nûh'un kavmini Allah'ın yoluna, tevhide doğru çekme, onları bu yöne davet etme çabasını, yani tebliğ faaliyetini vurgular.

Toshihiko Izutsu (Kur'an'da Dinî ve Ahlakî Kavramlar): Izutsu, 'dua' kavramının Kur'an'da hem 'Allah'a yöneliş, yakarış' hem de 'insanları bir şeye çağırma, davet etme' anlamlarında kullanıldığını belirtir. Nûh Suresi'ndeki bu kullanım, ikinci anlama, yani Nûh'un kavmini hakka davet etme eylemine işaret eder ve bu davetin sonuçsuz kalışını vurgular.

3فِرَارًاf-r-r

Kök:ف ر ر—Kaçmak, uzaklaşmak, firar etmek anlamındadır ve ayette Nûh'un davetine karşı kavminin gösterdiği olumsuz tepkiyi, yani ondan ve getirdiği mesajdan kaçışlarını ifade eder.

Ebû Bekir es-Sicistânî (Nüzhetü'l-Kulûb): Sicistânî, 'فرار' kelimesini 'bir şeyden uzaklaşmak, kaçmak' olarak açıklar. Ayetteki 'firâran' ifadesi, Nûh'un kavminin onun davetinden, hakikatten ve Allah'ın yolundan yüz çevirerek uzaklaşmasını, adeta ondan kaçmasını mecazi bir dille anlatır.

Râgıb el-İsfehânî (el-Müfredât fî Garîbi'l-Kur'ân): Râgıb, 'فرار' kelimesinin 'bir şeyden korkarak veya hoşlanmayarak uzaklaşmak' anlamına geldiğini belirtir. Nûh Suresi'ndeki bu kullanım, kavmin Nûh'un davetinden duyduğu rahatsızlık veya korku nedeniyle ondan ve mesajından kaçışını, uzaklaşmasını ifade eder.

Mevlüt Güngör (Kur'ân-ı Kerîm'de Kelime Anlam Bilgisi): Güngör, 'firar' kelimesinin Kur'an'da genellikle olumsuz bir bağlamda, hakikatten, sorumluluktan veya Allah'ın azabından kaçışı ifade etmek için kullanıldığını belirtir. Bu ayette de Nûh'un kavminin, peygamberlerinin davetinden ve dolayısıyla Allah'ın hidayetinden yüz çevirerek kaçışını semantik olarak vurgular.

Nûh Sûresi

Terzibaba - Necdet Ardıç

(Benim dâvetim,) sözünde çok incelikler vardır. Demek ki! Nûh (a.s.) bir bakıma kendi bireysel benliği ile davette bulundu ki, onun tesiri olmadı. Ve yahut kendi “Hâdî” ismi ile davette bulundu, onlar ki, yâni kavmi ise “Mudil” isminin zuhuru olduklarından, onlara tesir etmedi. Ayrıca uzaklaşmalarına sebep oldu.

Diğer yönüyle baktığımızda. Akıl “esmâ-i nefsiy ye” yi “Esmâ-i İlâhiyye” ile değiştirmeyi arzu ettiğinden bu da onların “necât-ı” olacağından bu yüzden onları “Esmâ-i İlâhiyye” ye dâvet etti onlar ise bu dâvetten uzaklaştılar.





Eserin tamamını oku Okuyucuda aç

Bu âyet şu eserlerde de geçiyor(5)

Altı Peygamber - Hz.Nuh (a.s) Neciyullah Mesnevî-i Şerîf Şerhi - Cilt 1 Kelime-i Nûhiyye TB. Kelime-i Nûhiyye Mesnevî'den Hikâyeler